Od najnowszych. Daty wejścia w życie według ELI. Kliknij numer, aby otworzyć PDF urzędowy.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 4 marca 2026 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie pobierania przez notariuszy opłat sądowych od wniosków o wpis w księdze wieczystej i ich przekazywania sądom oraz prowadzenia ewidencji pobranych opłat sądowych
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 marca 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie pobierania przez notariuszy opłat sądowych od wniosków o wpis w księdze wieczystej i ich przekazywania sądom oraz prowadzenia ewidencji pobranych opłat sądowych
obwieszczenie o tekście jednolitym, pkt 2
2. Podany w załączniku do niniejszego obwieszczenia tekst jednolity rozporządzenia nie obejmuje § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 marca 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie pobierania przez notariuszy opłat sądowych od wniosków o wpis w księdze wieczystej i ich przekazywania sądom oraz prowadzenia ewidencji pobranych opłat sądowych (Dz. U. poz. 417), który stanowi: „§ 2. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 2016 r.”.
Rozp. – opłaty sądowe od wniosków wieczystoksięgowych pobierane przez notariuszy (Dz. U. z 2024 r. poz. 1397 oraz z 2026 r. poz. 295)stan prawny na 18.10.2026 |
Serwis nieurzędowy samopis.pl – moc prawną ma tekst w dzienniku urzędowymsamopis.pl/dziennik-ustaw/oplaty-sadowe-od-wnioskow-wieczystoksiegowych |
§ 1.Rozporządzenie określa: sposób uiszczania i pobierania opłat sądowych od wniosków o wpis w księdze wieczystej; sposób i termin przekazywania sądom opłat sądowych, o których mowa w pkt 1; sposób prowadzenia ewidencji pobranych opłat sądowych, o których mowa w pkt 1, oraz czas jej przechowywania; sposób i termin zwrotu opłat sądowych, o których mowa w pkt 1. § 2.Opłatę sądową od wniosku o wpis w księdze wieczystej, zwaną dalej „opłatą”, uiszcza się: w formie wpłaty gotówkowej, bezpośrednio w kancelarii notarialnej; w formie bezgotówkowej, na rachunek bankowy kancelarii notarialnej. W przypadku uiszczenia opłaty w sposób, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, na żądanie uiszczającego opłatę, notariusz wydaje pokwitowanie zawierające kwotę opłaty, imię i nazwisko notariusza, datę sporządzenia i numer, pod którym akt notarialny lub akt poświadczenia dziedziczenia, w związku z którymi powstał obowiązek uiszczenia opłaty, został wpisany do repertorium A. § 3.Notariusz wskazuje we wniosku o wpis w księdze wieczystej wysokość pobranej opłaty. Jeżeli wnioskodawca został zwolniony od kosztów sądowych od wniosku o wpis w księdze wieczystej, notariusz wskazuje we wniosku, że opłata nie została pobrana i podaje podstawę prawną zwolnienia. § 4.Pobraną opłatę notariusz przekazuje sądowi rejonowemu właściwemu do rozpoznania wniosku o wpis w księdze wieczystej, w terminie do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano opłatę i złożono wniosek o wpis w księdze wieczystej, dokonując jej wpłaty na rachunek bankowy tego sądu lub bezpośrednio w jego kasie. Oryginał lub kopię potwierdzenia wpłaty, o której mowa w ust. 1, notariusz przekazuje, w terminie 7 dni od jej dokonania, sądowi rejonowemu, na rzecz którego dokonano wpłaty, wraz z wykazem zawierającym następujące dane: oznaczenie uiszczającego opłatę; wysokość pobranej opłaty; numer księgi wieczystej, której dotyczy opłata, jeżeli księga ta została założona; numer, pod którym akt notarialny lub akt poświadczenia dziedziczenia został wpisany do repertorium A, oraz imię i nazwisko notariusza, który akt sporządził; datę pobrania opłaty i złożenia wniosku o wpis w księdze wieczystej oraz numer w centralnym repertorium wniosków elektronicznych Rep. C, pod którym został zarejestrowany wniosek o wpis w księdze wieczystej dotyczący aktu poświadczenia dziedziczenia. W przypadku przekazania wydruku potwierdzającego dokonanie operacji bankowej, na wydruku tym notariusz zamieszcza potwierdzoną własnoręcznym podpisem informację, że figurująca na nim kwota stanowi wpłatę, o której mowa w ust. 1. Notariusze prowadzący wspólnie jedną kancelarię przekazują opłaty łącznie. § 5.Notariusz prowadzi ewidencję pobranych opłat, zwaną dalej „ewidencją”, odrębnie na każdy rok kalendarzowy. Notariusz przechowuje ewidencję przez 5 lat, licząc od końca roku, w którym ewidencja została założona. Ewidencja, prowadzona jako odrębna księga, zawiera: liczbę porządkową; datę sporządzenia aktu notarialnego lub aktu poświadczenia dziedziczenia, w związku z którymi powstał obowiązek uiszczenia opłaty; numer, pod którym akt notarialny lub akt poświadczenia dziedziczenia został wpisany do repertorium A; imię i nazwisko oraz adres osoby, która uiściła opłatę, a gdy uiszczającym jest osoba prawna – jej nazwę lub firmę i siedzibę oraz imię, nazwisko i adres jej przedstawiciela, który uiścił opłatę; kwotę pobranej opłaty, nazwę sądu rejonowego, któremu opłata została przekazana oraz datę jej przekazania; uwagi. Notariusz dokonuje w ewidencji – oddzielnie dla każdego sądu rejonowego – podsumowania pobranych opłat w okresach miesięcznych i odnotowuje w rubryce „uwagi” kwotę, datę wpłaty, okres i sąd, którego wpłata dotyczy. § 6.Ewidencja może być zastąpiona przez repertorium A, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 90 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie. Przepisy, o których mowa w ust. 1, dotyczące ewidencji stosuje się odpowiednio do repertorium zastępującego ewidencję. § 7.W przypadku gdy opłata została uiszczona, a akt notarialny lub wniosek o wpis w księdze wieczystej po sporządzonym akcie poświadczenia dziedziczenia nie został sporządzony, notariusz zwraca opłatę osobie, która ją uiściła, w terminie 7 dni od dnia uiszczenia opłaty. Notariusz zwraca opłatę: gotówką; przelewem na wskazany rachunek bankowy. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, notariusz odnotowuje w ewidencji w rubryce „uwagi” wysokość kwoty zwrotu, datę i sposób jej przekazania oraz dane osoby, której zwrócił opłatę. § 8.Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r.2)
|