Ustawa – Prawo bankowe – Część 1Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe
Cytowanie
(Dz. U. z 2026 r. poz. 38, 176, 331, 340, 644, 846 i 1206)Lista obejmuje zmiany ogłoszone po tekście jednolitym, także jeszcze nieobowiązujące: Dz. U. z 2026 r. poz. 176 – wchodzi w życie 18.02.2027; Dz. U. z 2026 r. poz. 331 – obowiązuje od 28.03.2026; Dz. U. z 2026 r. poz. 340 – obowiązuje od 31.03.2026; Dz. U. z 2026 r. poz. 644 – wchodzi w życie 10.01.2030; Dz. U. z 2026 r. poz. 846 – obowiązuje od 1.10.2026; Dz. U. z 2026 r. poz. 1206 – obowiązuje od 29.09.2026.
Brzmienie
tekst na dzień 19.10.2026stan prawny na 19.10.2026
Podstawa tekstu
t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zmianami wprowadzonymi Dz. U. z 2026 r. poz. 331, Dz. U. z 2026 r. poz. 340, Dz. U. z 2026 r. poz. 846, Dz. U. z 2026 r. poz. 1206 · wersja tekstu ujednoliconego z 8.10.2026
Zmiany oczekujące
2 ogłoszone, jeszcze nieobowiązujące
18.02.2027 – Dz. U. z 2026 r. poz. 176 (art. 28 ust. 1, 2 i 3)
10.01.2030 – Dz. U. z 2026 r. poz. 644 (art. 4 ust. 1 pkt 59, 60, 61, 62, 63 i 58 oraz art. 10b ust. 5 i 6)
Przepisy przejściowe
brak w danych – zob. ustawy zmieniające (PDF urzędowy)
Data wydruku
19.10.2026Monitor Notarialny · wydawca Samopis · samopis.pl/dziennik-ustaw/prawo-bankowe/czesc-1 – serwis nieurzędowy, moc prawną ma tekst w dzienniku urzędowym
Ustawa – Prawo bankowe – Część 1 (Dz. U. z 2026 r. poz. 38, 176, 331, 340, 644, 846 i 1206) · tekst na dzień 19.10.2026 · samopis.pl/dziennik-ustaw/prawo-bankowe/czesc-1 – serwis nieurzędowy, moc prawną ma tekst w dzienniku urzędowym
W drodze
2 zmiany ogłoszone, jeszcze nieobowiązujące
Do dnia poprzedzającego datę zmiany obowiązuje obecny tekst. Aby zobaczyć tekst na dzień czynności, wpisz datę w polu „Tekst na dzień” nad treścią ustawy.
Daty według ELI: jedna data dla całej ustawy zmieniającej. Poszczególne przepisy mogą wchodzić w życie w innych terminach – rozstrzyga przepis o wejściu w życie w tekście ustawy zmieniającej.
Drukuj
Ustawa
z dnia 29.08.1997
Ustawa – Prawo bankowe
Podstawa tekstu: t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zmianą wprowadzoną poz. 176, poz. 331, poz. 340, poz. 644, poz. 846, poz. 1206 · wersja tekstu z 8.10.2026
Ustawa – Prawo bankowe – Część 1 (Dz. U. z 2026 r. poz. 38, 176, 331, 340, 644, 846 i 1206)stan prawny na 19.10.2026
Serwis nieurzędowy samopis.pl – moc prawną ma tekst w dzienniku urzędowymsamopis.pl/dziennik-ustaw/prawo-bankowe/czesc-1
art. 1 pkt 1 · tekst obecny → od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1)
zasady prowadzenia działalności bankowej, tworzenia i organizacji banków, oddziałów dodano: z państw trzecich i przedstawicielstw banków zagranicznych, a także oddziałów instytucji kredytowych;
W skrócie: dodano „z państw trzecich”.
zmiana 11.01.2027
zasady prowadzenia działalności bankowej, tworzenia i organizacji banków, oddziałów i przedstawicielstw banków zagranicznych, a także oddziałów instytucji kredytowych;
brzmienie od 11.01.2027
zasady prowadzenia działalności bankowej, tworzenia i organizacji banków, oddziałów z państw trzecich i przedstawicielstw banków zagranicznych, a także oddziałów instytucji kredytowych;
zasady tworzenia i funkcjonowania systemu ochrony;
zasady postępowania naprawczego, likwidacji i upadłości banków;
niektóre zasady prowadzenia działalności przez finansowe spółki holdingowe i finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej oraz organizacji tych spółek, a także niektóre zasady sprawowania nadzoru nad tymi spółkami;
zasady sprawowania nadzoru bankowego, w tym nadzoru skonsolidowanego.
Bank jest osobą prawną utworzoną zgodnie z przepisami ustaw, działającą na podstawie zezwoleń uprawniających do wykonywania czynności bankowych obciążających ryzykiem środki powierzone pod jakimkolwiek tytułem zwrotnym.
Wyrazy „bank” lub „kasa” mogą być używane w nazwie oraz dla określenia działalności lub reklamy wyłącznie banku w rozumieniu art. 2, z tym że:
nie dotyczy to jednostek organizacyjnych używających wyrazów „bank” lub „kasa”, z których działalności jednoznacznie wynika, że jednostki te nie wykonują czynności bankowych;
wyraz „kasa” może być także używany w nazwie oraz do określenia działalności lub reklamy jednostki organizacyjnej, która na podstawie odrębnej ustawy gromadzi oszczędności oraz udziela pożyczek pieniężnych osobom fizycznym zrzeszonym w tej jednostce.
Zmiana od 11.01.2027ust. 1 pkt 18, 20, 20a, 37b i 57d – zmiany · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
bank krajowy – bank mający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
bank zagraniczny – bank mający siedzibę na terytorium państwa trzeciego;
bank hipoteczny – bank hipoteczny w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 110);
międzynarodowa instytucja finansowa – instytucję finansową, której większość kapitału własnego należy do państw będących członkami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju lub banków centralnych takich państw;
karta płatnicza – kartę płatniczą w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2025 r. poz. 611 i 1069);
pieniądz elektroniczny – pieniądz elektroniczny w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych;
(uchylony)
instytucja finansowa – instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia nr 575/2013;
podmiot dominujący:
jednostkę dominującą, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia nr 575/2013, lub
podmiot, który w ocenie Komisji Nadzoru Finansowego może w inny sposób wywierać znaczący wpływ na inny podmiot;
podmiot zależny – jednostkę zależną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia nr 575/2013;
system ochrony – system ochrony, którego uczestnikami są banki działające w formie spółki akcyjnej, uznany przez Komisję Nadzoru Finansowego;
holding finansowy – grupę podmiotów, w której pierwotnym podmiotem dominującym jest instytucja finansowa, która nie jest dominującym podmiotem nieregulowanym w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi w skład konglomeratu finansowego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1413), zwanej dalej „ustawą o nadzorze uzupełniającym”, a w skład grupy wchodzą wyłącznie lub w większości banki, instytucje kredytowe lub instytucje finansowe, przy czym przynajmniej jednym podmiotem zależnym jest bank krajowy, bank zagraniczny lub instytucja kredytowa;
holding mieszany – grupę podmiotów, w której pierwotnym podmiotem dominującym jest podmiot niebędący bankiem, instytucją kredytową, instytucją finansową ani dominującym podmiotem nieregulowanym w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy o nadzorze uzupełniającym, a przynajmniej jednym podmiotem zależnym jest bank krajowy, bank zagraniczny lub instytucja kredytowa;
holding bankowy zagraniczny – grupę podmiotów, w której pierwotnym podmiotem dominującym jest bank zagraniczny albo instytucja kredytowa, zaś przynajmniej jednym podmiotem zależnym jest bank krajowy, bank zagraniczny, instytucja kredytowa lub instytucja finansowa;
holding bankowy krajowy – grupę podmiotów:
w której pierwotnym podmiotem dominującym jest bank krajowy, lub
w skład której wchodzą: bank krajowy i podmioty blisko z nim powiązane;
holding hybrydowy – grupę podmiotów, w której pierwotnym podmiotem dominującym jest instytucja finansowa niebędąca dominującym podmiotem nieregulowanym w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy o nadzorze uzupełniającym, a w skład grupy wchodzą w większości podmioty niebędące bankami krajowymi, bankami zagranicznymi, instytucjami kredytowymi ani instytucjami finansowymi, zaś przynajmniej jednym podmiotem zależnym jest bank krajowy;
finansowa spółka holdingowa – finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmiotów należących do tej samej grupy stosuje się przepisy rozporządzenia nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;
finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego – finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi właściwych władz nadzorczych innych państw na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmiotów należących do tej samej grupy stosuje się przepisy rozporządzenia nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej – finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmiotów należących do tej samej grupy stosuje się przepisy rozporządzenia nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego – finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi właściwych władz nadzorczych innych państw na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmiotów należących do tej samej grupy stosuje się przepisy rozporządzenia nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;
dominująca finansowa spółka holdingowa – dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmiotów należących do tej samej grupy stosuje się przepisy rozporządzenia nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;
dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego – dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia nr 575/2013;
dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej – dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej albo na zasadzie subskonsolidowanej, jeżeli do tej spółki oraz do innych podmiotów należących do tej samej grupy stosuje się przepisy rozporządzenia nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej;
dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego – dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 32 rozporządzenia nr 575/2013;
unijna dominująca finansowa spółka holdingowa – unijną dominującą finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej;
unijna dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego – unijną dominującą finansową spółkę holdingową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia nr 575/2013;
unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej – unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej;
unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego – unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia nr 575/2013;
unijna instytucja dominująca – unijną instytucję dominującą, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29 rozporządzenia nr 575/2013, podlegającą nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie skonsolidowanej;
dominująca firma inwestycyjna – dominującą firmę inwestycyjną z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29a rozporządzenia nr 575/2013;
unijna dominująca firma inwestycyjna – unijną dominującą firmę inwestycyjną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29b rozporządzenia nr 575/2013;
dominująca instytucja kredytowa – dominującą instytucję kredytową z państwa członkowskiego, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29c rozporządzenia nr 575/2013;
unijna dominująca instytucja kredytowa – unijną dominującą instytucję kredytową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 29d rozporządzenia nr 575/2013;
samodzielna instytucja w Unii Europejskiej – instytucję, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nr 575/2013, która nie podlega konsolidacji ostrożnościowej w Unii Europejskiej zgodnie z przepisami części pierwszej tytułu II rozdziału 2 rozporządzenia nr 575/2013 oraz która nie posiada na terytorium państw członkowskich żadnego podmiotu dominującego podlegającego takiej konsolidacji ostrożnościowej;
przedsiębiorstwo pomocniczych usług bankowych – przedsiębiorstwo usług pomocniczych, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 18 rozporządzenia nr 575/2013;
właściwe władze nadzorcze – właściwe organy, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia nr 575/2013;
znaczący wpływ – zdolność do udziału w podejmowaniu decyzji w zakresie wyznaczania kierunków polityki finansowej i operacyjnej, w tym również dotyczącej podziału zysku lub pokrycia straty bilansowej innego podmiotu;
bliskie powiązania:
bliskie powiązania, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 38 rozporządzenia nr 575/2013, lub
pozostawanie z innym podmiotem w związku gospodarczym, opartym na stałej współpracy, w szczególności wynikającej z zawartej umowy lub umów, który w ocenie Komisji Nadzoru Finansowego może mieć istotny wpływ na pogorszenie się sytuacji finansowej jednego z podmiotów;
podmioty powiązane kapitałowo lub organizacyjnie – grupę powiązanych klientów, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 39 rozporządzenia nr 575/2013;
przedsiębiorca – przedsiębiorcę, o którym mowa w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480);
przedsiębiorca zagraniczny – przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619 i 621);
instytucja kredytowa – instytucję, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia nr 575/2013, mającą siedzibę na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego;
duża instytucja – instytucję, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 146 rozporządzenia nr 575/2013;
art. 4 ust. 1 pkt 18 · tekst obecny → od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
18)
oddział instytucji kredytowej – oddział, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia nr 575/2013, niebędący oddziałem banku krajowego ani oddziałem usunięto: banku zagranicznegododano: z państwa trzeciego;
W skrócie: „banku zagranicznego” → „z państwa trzeciego”.
zmiana 11.01.2027
oddział instytucji kredytowej – oddział, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia nr 575/2013, niebędący oddziałem banku krajowego ani oddziałem banku zagranicznego;
brzmienie od 11.01.2027
oddział instytucji kredytowej – oddział, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia nr 575/2013, niebędący oddziałem banku krajowego ani oddziałem z państwa trzeciego;
oddział banku krajowego za granicą – jednostkę organizacyjną banku krajowego wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz wszystkie lub niektóre czynności wynikające z zezwolenia udzielonego bankowi krajowemu, przy czym wszystkie jednostki organizacyjne danego banku krajowego odpowiadające powyższym cechom, utworzone na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, uważa się za jeden oddział;
art. 4 ust. 1 pkt 20 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
20)
usunięto: oddział banku zagranicznego – jednostkę organizacyjną banku zagranicznego wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz wszystkie lub niektóre czynności wynikające z zezwolenia udzielonego temu bankowi, przy czym wszystkie jednostki organizacyjne danego banku zagranicznego odpowiadające powyższym cechom, utworzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uważa się za jeden oddział;
W skrócie: skreślono „oddział banku zagranicznego – jednostkę organizacyjną banku…”.
uchylenie od 11.01.2027
oddział banku zagranicznego – jednostkę organizacyjną banku zagranicznego wykonującą w jego imieniu i na jego rzecz wszystkie lub niektóre czynności wynikające z zezwolenia udzielonego temu bankowi, przy czym wszystkie jednostki organizacyjne danego banku zagranicznego odpowiadające powyższym cechom, utworzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uważa się za jeden oddział;
art. 4 ust. 1 pkt 20a · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
20a)
dodano: oddział z państwa trzeciego – jednostkę organizacyjną utworzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez:
a)
dodano: podmiot z państwa trzeciego niebędący bankiem zagranicznym, prowadzący albo zamierzający prowadzić działalność, której przedmiotem są czynności, o których mowa w:
–
dodano: art. 5 ust. 1 pkt 1 lub
–
dodano: art. 5 ust. 1 pkt 3 lub 4, jeżeli podmiot ten kwalifikowałby się jako instytucja kredytowa lub spełniałby kryteria określone w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia nr 575/2013, gdyby miał siedzibę w państwie członkowskim,
b)
dodano: bank zagraniczny;
W skrócie: dodano „oddział z państwa trzeciego – jednostkę organizacyjną…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
oddział z państwa trzeciego – jednostkę organizacyjną utworzoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez:
podmiot z państwa trzeciego niebędący bankiem zagranicznym, prowadzący albo zamierzający prowadzić działalność, której przedmiotem są czynności, o których mowa w:
art. 5 ust. 1 pkt 1 lub
art. 5 ust. 1 pkt 3 lub 4, jeżeli podmiot ten kwalifikowałby się jako instytucja kredytowa lub spełniałby kryteria określone w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia nr 575/2013, gdyby miał siedzibę w państwie członkowskim,
bank zagraniczny;
działalność transgraniczna – wykonywanie przez instytucję kredytową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przez bank krajowy na terytorium państwa goszczącego wszystkich lub niektórych czynności w zakresie wynikającym z udzielonego zezwolenia, bez uczestnictwa oddziału tej instytucji lub banku;
państwo macierzyste – państwo członkowskie pochodzenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 43 rozporządzenia nr 575/2013;
państwo goszczące – przyjmujące państwo członkowskie, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 44 rozporządzenia nr 575/2013;
(uchylony)
towarzystwo funduszy inwestycyjnych – towarzystwo funduszy inwestycyjnych w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1034, z późn. zm.2)), zwanej dalej „ustawą o funduszach inwestycyjnych”;
fundusz wierzytelności – fundusz wierzytelności w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych;
umowa o subpartycypację – umowę, o której mowa w art. 183 ust. 4 ustawy o funduszach inwestycyjnych;
(uchylony)
(uchylony)
spółka zarządzająca – spółkę zarządzającą, o której mowa w art. 2 pkt 10 ustawy o funduszach inwestycyjnych;
zarządzający z UE – zarządzającego z UE, o którym mowa w art. 2 pkt 10c ustawy o funduszach inwestycyjnych;
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
(uchylony)
instytucja pożyczkowa – podmiot, o którym mowa w art. 5 pkt 2a ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2025 r. poz. 1362);
metody wewnętrzne – metodę wewnętrznych ratingów, o której mowa w art. 143 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013, metodę modeli wewnętrznych, o której mowa w art. 221 i art. 283 rozporządzenia nr 575/2013, metodę wewnętrznych oszacowań, o której mowa w art. 265 ust. 2 rozporządzenia nr 575/2013, oraz alternatywną metodę modeli wewnętrznych, o której mowa w art. 325az rozporządzenia nr 575/2013;
(uchylony)
pozostałe rozszerzenia lub zmiany w zakresie metod wewnętrznych – rozszerzenia i zmiany, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. a rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 529/2014 z dnia 12 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących oceny istotności rozszerzeń i zmian metody wewnętrznych ratingów oraz metody zaawansowanego pomiaru (Dz. Urz. UE L 148 z 20.05.2014, str. 36, z późn. zm.3));
ryzyko systemowe – ryzyko, o którym mowa w art. 4 pkt 15 ustawy o nadzorze makroostrożnościowym;
bank istotny – bank istotny pod względem wielkości, organizacji wewnętrznej oraz rodzaju, zakresu i złożoności prowadzonej działalności, który:
spełnia co najmniej jeden z warunków:
akcje banku zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722, z późn. zm.4)),
udział banku w aktywach sektora bankowego jest nie mniejszy niż 2 %,
udział banku w depozytach sektora bankowego jest nie mniejszy niż 2 %,
udział banku w funduszach własnych sektora bankowego jest nie mniejszy niż 2 % albo
został uznany za taki bank przez Komisję Nadzoru Finansowego;
państwo członkowskie – państwo członkowskie Unii Europejskiej;
ustawa o nadzorze makroostrożnościowym – ustawę z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 819);
dyrektywa 2013/36/UE – dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 338, z późn. zm.5));
art. 4 ust. 1 pkt 37b · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
37b)
dodano: rozporządzenie nr 1093/2010 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, str. 12, z późn. zm.);
W skrócie: dodano „rozporządzenie nr 1093/2010 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
rozporządzenie nr 1093/2010 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz. Urz. UE L 331 z 15.12.2010, str. 12, z późn. zm.);
rozporządzenie nr 575/2013 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 1, z późn. zm.6));
rozporządzenie 596/2014 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku (rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku) oraz uchylające dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i dyrektywy Komisji 2003/124/WE, 2003/125/WE i 2004/72/WE (Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 1, z późn. zm.7));
rozporządzenie 2017/565 – rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/565 z dnia 25 kwietnia 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tej dyrektywy (Dz. Urz. UE L 87 z 31.03.2017, str. 1, z późn. zm.8));
rozporządzenie 2017/2402 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz. Urz. UE L 347 z 28.12.2017, str. 35, z późn. zm.9));
rozporządzenie 2019/2033 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniające rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, z późn. zm.10));
rozporządzenie 2022/2554 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz (UE) 2016/1011 (Dz. Urz. UE L 333 z 27.12.2022, str. 1, z późn. zm.11));
lokata strukturyzowana – przyjmowany przez bank depozyt o oznaczonym terminie zapadalności, w którym wpłacony kapitał jest w całości zwracany, a wypłata odsetek lub świadczeń dodatkowych oraz ich wysokość są uzależnione od uprzednio określonych warunków, obejmujących takie czynniki jak:
indeks lub połączenie indeksów, z wyłączeniem lokat o zmiennym oprocentowaniu, których stopa zwrotu jest bezpośrednio powiązana z indeksem stopy procentowej takiej jak Euribor lub Libor,
instrument finansowy lub połączenie instrumentów finansowych,
towar lub połączenie towarów lub inne aktywa lub ich połączenie,
kurs walutowy lub połączenie kursów walutowych;
klient profesjonalny – podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 39b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
klient detaliczny – podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 39c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
uprawniony kontrahent – podmiot, o którym mowa w art. 3 pkt 39d ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
dom maklerski stosujący rozporządzenie nr 575/2013 – dom maklerski:
wobec którego została wydana decyzja, o której mowa w art. 110ac ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub
o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a lub b lub ust. 5 rozporządzenia 2019/2033;
osoba zaangażowana – osobę, o której mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia 2017/565;
trwały nośnik – nośnik umożliwiający użytkownikowi przechowywanie adresowanych do niego informacji w sposób umożliwiający dostęp do nich przez okres odpowiedni do celów, którym te informacje służą, i pozwalający na odtworzenie przechowywanych informacji w niezmienionej postaci;
rozporządzenie 2016/679 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.12));
profilowanie – profilowanie osób fizycznych w rozumieniu art. 4 pkt 4 rozporządzenia 2016/679;
grupa – grupę, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 138 rozporządzenia nr 575/2013;
grupa z państwa trzeciego – grupę, w której jednostka dominująca, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia nr 575/2013, ma siedzibę na terytorium państwa trzeciego;
kadra kierownicza wyższego szczebla – osoby niebędące członkami zarządu lub rady nadzorczej, które pełnią funkcje wykonawcze w banku, finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej i są bezpośrednio odpowiedzialne wobec zarządu lub rady nadzorczej, oraz które są odpowiedzialne za bieżące zarządzanie bankiem, finansową spółką holdingową lub finansową spółką holdingową o działalności mieszanej;
osoba pełniąca kluczową funkcję – osobę niebędącą członkiem zarządu lub rady nadzorczej, która podejmuje decyzje mające znaczący wpływ na bank, finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, w tym kierownika komórki kontroli wewnętrznej oraz dyrektora do spraw finansowych, jeżeli dyrektor do spraw finansowych nie jest członkiem zarządu lub rady nadzorczej;
dyrektor do spraw finansowych – osobę odpowiedzialną za zarządzanie zasobami finansowymi, planowanie finansowe lub sprawozdawczość finansową banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej;
komórki kontroli wewnętrznej – komórkę do spraw zgodności, o której mowa w art. 9c ust. 2 pkt 2, komórkę audytu wewnętrznego, o której mowa w art. 9c ust. 2 pkt 3, oraz komórkę do spraw zarządzania ryzykiem;
kierownik komórki kontroli wewnętrznej – osobę na najwyższym szczeblu hierarchii organizacyjnej banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, należącą do kadry kierowniczej wyższego szczebla, odpowiedzialną za kierowanie komórką kontroli wewnętrznej;
kluczowe funkcje – funkcje, które polegają na podejmowaniu decyzji, o których mowa w pkt 51a, inne niż funkcja członka zarządu lub rady nadzorczej;
podmiot podlegający przymusowej restrukturyzacji – podmiot, o którym mowa w art. 2 pkt 41a ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2025 r. poz. 643 i 1069);
grupa podlegająca przymusowej restrukturyzacji – grupę, o której mowa w art. 2 pkt 19a ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;
zasada indywidualna – zasadę indywidualną, o której mowa w art. 6– 10 rozporządzenia nr 575/2013;
zasada skonsolidowana – zasadę skonsolidowaną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 48 rozporządzenia nr 575/2013;
zasada subskonsolidowana – zasadę subskonsolidowaną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia nr 575/2013;
ryzyko nadmiernej dźwigni – ryzyko nadmiernej dźwigni w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 94 rozporządzenia nr 575/2013;
uznany kapitał – uznany kapitał w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 71 rozporządzenia nr 575/2013;
ryzyko ESG – ryzyko ESG w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 52d rozporządzenia nr 575/2013;
plany dotyczące ryzyka ESG – plany obejmujące mierzalne cele i procesy w zakresie monitorowania ryzyk finansowych wynikających w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej z czynników środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego, w tym ryzyk wynikających z procesu dostosowań i z tendencji w ramach transformacji w odniesieniu do odpowiednich celów regulacyjnych i przepisów prawa Unii Europejskiej i państw członkowskich w odniesieniu do czynników środowiskowych, społecznych i z zakresu ładu korporacyjnego, w szczególności celów związanych z osiągnięciem neutralności klimatycznej będącej celem, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) (Dz. Urz. UE L 243 z 09.07.2021, str. 1), a także – jeżeli dotyczy to podmiotów prowadzących działalność w skali międzynarodowej – celów prawnych i regulacyjnych państw trzecich, oraz w zakresie przeciwdziałania tym ryzykom;
art. 4 ust. 1 pkt 57d · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
57d)
dodano: podmiot macierzysty – podmiot, którego siedziba znajduje się w państwie trzecim i który utworzył oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz jednostkę dominującą w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia nr 575/2013 na najwyższym poziomie konsolidacji;
W skrócie: dodano „podmiot macierzysty – podmiot, którego siedziba znajduje…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
podmiot macierzysty – podmiot, którego siedziba znajduje się w państwie trzecim i który utworzył oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz jednostkę dominującą w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia nr 575/2013 na najwyższym poziomie konsolidacji;
całkowity roczny obrót netto:
w przypadku osoby prawnej podlegającej przepisom rozporządzenia wykonawczego wydawanego na podstawie art. 415 i art. 430 rozporządzenia nr 575/2013 – sumę pozycji określonych zgodnie z tym rozporządzeniem wykonawczym obejmujących:
przychody odsetkowe,
koszty odsetkowe,
koszty z tytułu kapitału podstawowego płatnego na żądanie,
przychody z tytułu dywidend,
przychody z tytułu opłat i prowizji,
koszty z tytułu opłat i prowizji,
zyski lub straty z tytułu aktywów i zobowiązań finansowych przeznaczonych do obrotu (netto),
zyski lub straty z tytułu aktywów i zobowiązań finansowych wycenianych według wartości godziwej przez wynik finansowy (netto),
zyski lub straty z tytułu rachunkowości zabezpieczeń (netto),
różnice kursowe (zysk lub strata) netto,
pozostałe przychody operacyjne,
pozostałe koszty operacyjne,
w przypadku osoby prawnej niepodlegającej przepisom rozporządzenia wykonawczego wydawanego na podstawie art. 415 i art. 430 rozporządzenia nr 575/2013 – całkowity roczny obrót netto lub odpowiadający mu rodzaj dochodu zgodnie z przepisami o rachunkowości,
w przypadku przedsiębiorstwa należącego do grupy – całkowity roczny obrót netto wynikający ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego podmiotu dominującego na najwyższym poziomie konsolidacji
– przy czym podstawę obliczenia całkowitego rocznego obrotu netto stanowi ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe, w którym wartość tego obrotu jest powyżej zera;
średni dzienny obrót netto – całkowity roczny obrót netto podzielony przez liczbę 365;
kryptoaktywo – kryptoaktywo w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1114 z dnia 31 maja 2023 r. w sprawie rynków kryptoaktywów oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 1095/2010 oraz dyrektyw 2013/36/UE i (UE) 2019/1937 (Dz. Urz. UE L 150 z 09.06.2023, str. 40, z późn. zm.), niebędące cyfrową walutą banku centralnego;
zmiana 10.01.2030brzmienie od 10.01.2030
państwo trzecie – państwo niebędące państwem członkowskim.+;
art. 4 ust. 1 pkt 59 · nowa jednostka od 10.01.2030 · Dz. U. z 2026 r. poz. 644
59)
dodano: rozporządzenie 2023/2859 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2859 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie ustanowienia europejskiego pojedynczego punktu dostępu zapewniającego scentralizowany dostęp do publicznie dostępnych informacji mających znaczenie dla usług finansowych, rynków kapitałowych i zrównoważonego rozwoju (Dz. Urz. UE L 2023/2859 z 20.12.2023, z późn. zm.);
W skrócie: dodano „rozporządzenie 2023/2859 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i…”.
nowa jednostka od 10.01.2030
rozporządzenie 2023/2859 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2859 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie ustanowienia europejskiego pojedynczego punktu dostępu zapewniającego scentralizowany dostęp do publicznie dostępnych informacji mających znaczenie dla usług finansowych, rynków kapitałowych i zrównoważonego rozwoju (Dz. Urz. UE L 2023/2859 z 20.12.2023, z późn. zm.13));
art. 4 ust. 1 pkt 60 · nowa jednostka od 10.01.2030 · Dz. U. z 2026 r. poz. 644
60)
dodano: europejski pojedynczy punkt dostępu – europejski pojedynczy punkt dostępu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia 2023/2859;
W skrócie: dodano „europejski pojedynczy punkt dostępu – europejski pojedynczy…”.
nowa jednostka od 10.01.2030
europejski pojedynczy punkt dostępu – europejski pojedynczy punkt dostępu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 rozporządzenia 2023/2859;
art. 4 ust. 1 pkt 61 · nowa jednostka od 10.01.2030 · Dz. U. z 2026 r. poz. 644
art. 4 ust. 1 pkt 62 · nowa jednostka od 10.01.2030 · Dz. U. z 2026 r. poz. 644
62)
dodano: format umożliwiający ekstrakcję danych – format otwarty w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1524), który jest powszechnie stosowany lub wymagany prawem, umożliwia ekstrakcję danych przez maszynę i jest czytelny dla człowieka;
W skrócie: dodano „format umożliwiający ekstrakcję danych – format otwarty…”.
nowa jednostka od 10.01.2030
format umożliwiający ekstrakcję danych – format otwarty w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1524), który jest powszechnie stosowany lub wymagany prawem, umożliwia ekstrakcję danych przez maszynę i jest czytelny dla człowieka;
art. 4 ust. 1 pkt 63 · nowa jednostka od 10.01.2030 · Dz. U. z 2026 r. poz. 644
63)
dodano: format nadający się do odczytu maszynowego – format przeznaczony do odczytu maszynowego w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego.
W skrócie: dodano „format nadający się do odczytu maszynowego –…”.
nowa jednostka od 10.01.2030
format nadający się do odczytu maszynowego – format przeznaczony do odczytu maszynowego w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego.
Za wchodzące w skład holdingów, o których mowa w ust. 1 pkt 10–11a, 11b lit. a oraz w pkt 11c, uważa się także podmioty posiadające bliskie powiązania z bankiem krajowym, wchodzącym w skład holdingu.
Przepisy ustawy dotyczące państw członkowskich stosuje się również do państw trzecich, ale należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
Bank krajowy i bank zagraniczny są instytucją, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia nr 575/2013.
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1863 oraz z 2025 r. poz. 146, 820, 935, 1069, 1161, 1216 i 1408.
3) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 154 z 19.06.2015, str. 1.
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1863 oraz z 2025 r. poz. 146, 820, 923, 1014, 1069, 1216 i 1556.
5) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 208 z 02.08.2013, str. 73, Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 34, Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190, Dz. Urz. UE L 337 z 23.12.2015, str. 35, Dz. Urz. UE L 20 z 25.01.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 156 z 19.06.2018, str. 43, Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 253, Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 64, Dz. Urz. UE L 203 z 26.06.2020, str. 95, Dz. Urz. UE L 212 z 03.07.2020, str. 20 oraz Dz. Urz. UE L 68 z 26.02.2021, str. 14.
6) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 208 z 02.08.2013, str. 68, Dz. Urz. UE L 321 z 30.11.2013, str. 6, Dz. Urz. UE L 11 z 17.01.2015, str. 37, Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 153, Dz. Urz. UE L 20 z 25.01.2017, str. 4, Dz. Urz. UE L 310 z 25.11.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 345 z 27.12.2017, str. 27, Dz. Urz. UE L 347 z 28.12.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 111 z 25.04.2019, str. 4, Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 183 z 09.07.2019, str. 14, Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 328 z 18.12.2019, str. 1, Dz. Urz. UE L 204 z 26.06.2020, str. 4, Dz. Urz. UE L 84 z 11.03.2021, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 116 z 06.04.2021, str. 25.
7) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 175 z 30.06.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 287 z 21.10.2016, str. 320.
8) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 174 z 01.07.2011, str. 1, Dz. Urz. UE L 105 z 08.04.2014, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 153 z 22.05.2014, str. 1.
9) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 195 z 19.06.2020, str. 119.
10) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 20 z 24.01.2020, str. 26 oraz Dz. Urz. UE L 405 z 02.12.2020, str. 79.
11) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 2024/90177 z 12.03.2024.
12) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2.
13) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 2024/1760 z 05.07.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2024/3005 z 12.12.2024.
Komisja Nadzoru Finansowego wyraża ocenę, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 8 lit. b i pkt 15 lit. b, w formie decyzji. Podmiot uznany za podmiot dominujący lub za podmiot posiadający bliskie powiązania z bankiem może zwrócić się do Komisji Nadzoru Finansowego o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Od decyzji Komisji Nadzoru Finansowego rozstrzygającej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podmiot uznany za podmiot dominujący lub za podmiot posiadający bliskie powiązania z bankiem może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji.
Od decyzji Komisji Nadzoru Finansowego w sprawie oceny, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 15 lit. b, uprawniony do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również bank.
Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, uznać za bank istotny bank niespełniający warunków, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 35 lit. a, mając na uwadze:
stopień złożoności struktury organizacyjnej banku;
złożoność użytkowanych systemów informatycznych;
złożoność czynności wykonywanych przez bank;
zidentyfikowanie banku jako globalnej instytucji o znaczeniu systemowym albo innej instytucji o znaczeniu systemowym na podstawie przepisów ustawy o nadzorze makroostrożnościowym.
Dom maklerski stosujący rozporządzenie nr 575/2013 jest obowiązany spełniać wymogi określone w przepisach rozporządzenia nr 575/2013.
Przepisy art. 9 ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1, art. 9a, art. 9b, art. 9ca–9cc, art. 9cd ust. 1–4, art. 9ce, art. 11a, art. 11b, art. 111a, art. 126, art. 128 ust. 1–2a, 3a–3f i 7, art. 133a–133d, art. 138 ust. 1 pkt 1, 3–5 i 7–9, ust. 2–2h i 2k–2q art. 138b–138d, art. 141e ust. 1 pkt 1 i 3–8 i ust. 2–7, art. 141f ust. 2 i 5, art. 141g–141i, art. 141k, art. 141l ust. 2, art. 141m, art. 141n, art. 141p ust. 1–4, art. 141q ust. 1, 2 i 4–10, art. 141r–141x, art. 142 ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1, 3, 4 i 6–8 i ust. 4–8 oraz art. 142a w zakresie, w jakim dotyczą banku lub banku krajowego, stosuje się odpowiednio także do domu maklerskiego stosującego rozporządzenie nr 575/2013.
Przepisy art. 141f–141l stosuje się do grup firm inwestycyjnych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 25 rozporządzenia 2019/2033, jeżeli w danej grupie jest co najmniej jeden dom maklerski stosujący rozporządzenie nr 575/2013.
Do domów maklerskich stosujących rozporządzenie nr 575/2013 przepisy art. 146a oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9cd ust. 5, art. 9f, art. 128 ust. 6 i 6a, art. 133e, 141l ust. 3 i art. 141p ust. 5 stosuje się odpowiednio.
Za bank istotny w rozumieniu przepisów, o których mowa w ust. 2 i 3, uznaje się także dom maklerski stosujący rozporządzenie nr 575/2013, w przypadku gdy uzasadniają to wielkość, struktura organizacyjna, charakter, zakres i złożoność działalności prowadzonej przez ten dom maklerski.
Do domów maklerskich stosujących rozporządzenie nr 575/2013 nie stosuje się przepisów art. 110aa, art. 110ab, art. 110ad–110c, art. 110d pkt 1, art. 110e, art. 110f, art. 110g, art. 110i–110m, art. 110o–110r, art. 110u–110w oraz art. 110y–110z ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi oraz przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 110x i art. 110zaa tej ustawy.
przyjmowanie wkładów pieniężnych płatnych na żądanie lub z nadejściem oznaczonego terminu oraz prowadzenie rachunków tych wkładów;
prowadzenie innych rachunków bankowych;
udzielanie kredytów;
udzielanie i potwierdzanie gwarancji bankowych oraz otwieranie i potwierdzanie akredytyw;
emitowanie bankowych papierów wartościowych;
przeprowadzanie bankowych rozliczeń pieniężnych;
(uchylony)
wykonywanie innych czynności przewidzianych wyłącznie dla banku w odrębnych ustawach.
Czynnościami bankowymi są również następujące czynności, o ile są one wykonywane przez banki:
udzielanie pożyczek pieniężnych;
operacje czekowe i wekslowe oraz operacje, których przedmiotem są warranty;
świadczenie usług płatniczych oraz wydawanie pieniądza elektronicznego;
(uchylony)
nabywanie i zbywanie wierzytelności pieniężnych;
przechowywanie przedmiotów i papierów wartościowych oraz udostępnianie skrytek sejfowych;
prowadzenie skupu i sprzedaży wartości dewizowych;
udzielanie i potwierdzanie poręczeń;
wykonywanie czynności zleconych, związanych z emisją papierów wartościowych;
pośrednictwo w dokonywaniu przekazów pieniężnych oraz rozliczeń w obrocie dewizowym;
pośrednictwo w zawieraniu umów lokaty strukturyzowanej;
doradztwo w odniesieniu do lokat strukturyzowanych;
świadczenie usług finansowania społecznościowego, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1503 z dnia 7 października 2020 r. w sprawie europejskich dostawców usług finansowania społecznościowego dla przedsięwzięć gospodarczych oraz zmieniającego rozporządzenie (UE) 2017/1129 i dyrektywę (UE) 2019/1937 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.10.2020, str. 1), na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 tego rozporządzenia.
(uchylony)
Działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności, o których mowa w ust. 1, może być wykonywana wyłącznie przez banki, z zastrzeżeniem ust. 5.
Jednostki organizacyjne inne niż banki mogą wykonywać czynności, o których mowa w ust. 1, jeżeli przepisy odrębnych ustaw uprawniają je do tego.
Doradztwo w odniesieniu do lokat strukturyzowanych polega na przygotowywaniu, z inicjatywy banku albo na wniosek klienta, oraz przekazywaniu klientowi, określonej w art. 9 rozporządzenia 2017/565, pisemnej, ustnej lub przekazanej w innej formie, w szczególności elektronicznej, spełniającej wymóg trwałego nośnika, przygotowanej w oparciu o potrzeby i sytuację klienta, rekomendacji dotyczącej zawarcia lub rozwiązania umowy lokaty strukturyzowanej albo dokonania innej czynności wywołującej równoważne skutki, której przedmiotem są lokaty strukturyzowane, albo rekomendacji dotyczącej powstrzymania się od zawarcia lub rozwiązania umowy lokaty strukturyzowanej lub dotyczącej powstrzymania się od innej czynności wywołującej równoważne skutki, której przedmiotem są lokaty strukturyzowane.
Bank może świadczyć usługę doradztwa w odniesieniu do lokat strukturyzowanych w sposób zależny lub niezależny.
Poza wykonywaniem czynności bankowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2, banki mogą:
(uchylony)
(uchylony)
wykonywać czynności określone w art. 69 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi na warunkach określonych w art. 70 ust. 1 pkt 4 tej ustawy;
dokonywać, na warunkach uzgodnionych z dłużnikiem, zamiany wierzytelności na składniki majątku dłużnika;
nabywać i zbywać nieruchomości;
świadczyć usługi konsultacyjno-doradcze w sprawach finansowych;
świadczyć usługi zaufania oraz wydawać środki identyfikacji elektronicznej w rozumieniu przepisów o usługach zaufania;
świadczyć inne usługi finansowe;
wykonywać inne czynności, jeżeli przepisy odrębnych ustaw uprawniają je do tego.
Bank jest obowiązany do sprzedaży składników majątku, o których mowa w ust. 1 pkt 4, w okresie nie dłuższym niż 5 lat od daty nabycia.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, nie spoczywa na banku, jeżeli przejęte składniki majątku wykorzysta do prowadzenia własnej działalności bankowej.
Bank może, w drodze umowy zawartej na piśmie, powierzyć przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu, z zastrzeżeniem art. 6d, wykonywanie:
w imieniu i na rzecz banku pośrednictwa w zakresie czynności wymienionych w art. 5 i 6, polegającego na:
zawieraniu i zmianie umów rachunków bankowych, o których mowa w art. 49 ust. 1, według wzoru zatwierdzonego przez bank,
zawieraniu i zmianie umów kredytów i pożyczek pieniężnych udzielanych osobom fizycznym, w tym kredytu konsumenckiego w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim,
zawieraniu i zmianie umów kredytów i pożyczek pieniężnych dla mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębiorców w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców,
zawieraniu i zmianie umów ugody w sprawie spłaty kredytów i pożyczek, o których mowa w lit. b i c,
zawieraniu i zmianie umów dotyczących ustanowienia prawnego zabezpieczenia kredytów i pożyczek, o których mowa w lit. b i c,
zawieraniu i zmianie umów o kartę płatniczą lub inny instrument płatniczy lub o świadczenie usług bankowości elektronicznej, których stroną jest konsument oraz przedsiębiorca w rozumieniu ustawy, o której mowa w lit. c
przyjmowaniu wpłat, dokonywaniu wypłat oraz obsłudze czeków związanych z prowadzeniem rachunków bankowych przez ten bank,
dokonywaniu wypłat i przyjmowaniu spłat udzielonych przez ten bank kredytów i pożyczek pieniężnych,
przyjmowaniu wpłat na rachunki bankowe prowadzone przez inne banki,
przyjmowaniu dyspozycji przeprowadzania bankowych rozliczeń pieniężnych związanych z prowadzeniem rachunków bankowych przez ten bank,
wykonywaniu czynności związanych z emitowaniem i przechowywaniem bankowych papierów wartościowych oraz innych papierów wartościowych, a także wykonywaniu innych czynności zleconych związanych z emisją i obsługą papierów wartościowych,
windykacji należności banku,
wykonywaniu innych czynności, po wcześniejszym zawiadomieniu Komisji Nadzoru Finansowego;
czynności faktycznych związanych z działalnością bankową.
Powierzenie przez bank wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a–f, następuje na podstawie umowy agencyjnej.
Powierzenie wykonywania czynności, o którym mowa w ust. 1, nie może obejmować:
zarządzania bankiem w rozumieniu art. 368 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96), zwanej dalej „Kodeksem spółek handlowych”, oraz w rozumieniu art. 48 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2024 r. poz. 593 oraz z 2025 r. poz. 1556), zwanej dalej „ustawą – Prawo spółdzielcze”, w szczególności zarządzania ryzykiem związanym z prowadzeniem działalności bankowej, w tym zarządzania aktywami i pasywami, dokonywania oceny zdolności kredytowej i analizy ryzyka kredytowego;
przeprowadzania audytu wewnętrznego banku.
Bank może powierzyć wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. m, jeżeli jest to niezbędne do prowadzenia działalności bankowej w sposób ostrożny i stabilny lub do istotnego obniżenia kosztów tej działalności.
(uchylony)
(uchylony)
Jeżeli umowa powierzająca wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, to przewiduje, przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny, o którym mowa w ust. 1, może powierzyć innemu przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznemu, w drodze odrębnej umowy, wykonywanie:
określonych w umowie zawartej z bankiem czynności, po uzyskaniu szczegółowej lub ogólnej pisemnej zgody banku, lub
powierzonych przez bank czynności, jednorazowo, w przypadku gdy w następstwie siły wyższej nie może ich wykonywać samodzielnie, na czas niezbędny do usunięcia przyczyn uniemożliwiających wykonywanie tych czynności.
Dalsze powierzanie przez przedsiębiorców lub przedsiębiorców zagranicznych, którym powierzono wykonywanie czynności zgodnie z ust. 7 pkt 1, wykonywania czynności innym przedsiębiorcom lub przedsiębiorcom zagranicznym odbywa się z zachowaniem warunków, o których mowa w ust. 7.
W przypadku ogólnej pisemnej zgody przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, informuje bank o wszelkich zamierzonych zmianach dotyczących dodania lub zastąpienia innych przedsiębiorców lub przedsiębiorców zagranicznych, dając tym samym bankowi możliwość wyrażenia sprzeciwu wobec takich zmian.
Do powierzenia wykonywania czynności zgodnie z ust. 7 pkt 2, przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Odpowiedzialności przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, o którym mowa w art. 6a ust. 1, wobec banku za szkody wyrządzone klientom wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, o której mowa w art. 6a ust. 1, 7 i 7a, nie można wyłączyć.
Odpowiedzialności banku za szkody wyrządzone klientom wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, o której mowa w art. 6a ust. 1, 7 i 7a, nie można wyłączyć ani ograniczyć.
W przypadku zawarcia umowy, o której mowa w art. 6a ust. 1, do której zastosowanie mają przepisy prawa obcego, bank zawiera w niej postanowienia odpowiadające przepisom art. 473 § 2, art. 474 i art. 483 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, 1172 i 1508), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”.
Bank jest obowiązany wprowadzić adekwatne i skuteczne rozwiązania zabezpieczające pokrycie ewentualnych kosztów związanych z wypłatą odszkodowania z tytułu roszczeń klientów lub osób trzecich o naprawienie szkody wyrządzonej wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania umowy, o której mowa w art. 6a ust. 1, przez przedsiębiorcę lub przedsiębiorcę zagranicznego w zakresie, w jakim nie poniósłby odpowiedzialności, w szczególności przez:
zawarcie w umowie, o której mowa w art. 6a ust. 1, postanowień przewidujących pełną odpowiedzialność przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego za te koszty lub
zawarcie odpowiedniej umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, gwarancji ubezpieczeniowej lub gwarancji bankowej, na podstawie której bank jest uprawniony do otrzymania świadczenia w związku z tymi kosztami, lub
posiadanie odpowiednich funduszy własnych na pokrycie tych kosztów.
Powierzenie przez bank wykonywania stale lub okresowo czynności, o których mowa w art. 6a ust. 1, może nastąpić po spełnieniu następujących warunków:
bank i przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny będą posiadać plany działania zapewniające ciągłe i niezakłócone prowadzenie działalności w zakresie objętym umową;
powierzenie wykonywania czynności, o którym mowa w art. 6a ust. 1, 7 i 7a, nie wpłynie niekorzystnie na prowadzenie przez bank działalności zgodnie z przepisami prawa, ostrożne i stabilne zarządzanie bankiem, skuteczność systemu kontroli wewnętrznej w banku, możliwość wykonywania obowiązków przez biegłego rewidenta upoważnionego do badania sprawozdań finansowych lub atestacji sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju banku na podstawie zawartej z bankiem umowy oraz na ochronę tajemnicy prawnie chronionej;
bank uwzględnia ryzyko związane z powierzeniem wykonywania czynności, o którym mowa w art. 6a ust. 1, 7 i 7a, w systemie zarządzania ryzykiem.
Bank zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego:
co najmniej 14 dni przed dniem zawarcia umowy przewidującej możliwość powierzenia wykonywania czynności zgodnie z art. 6a ust. 7 pkt 2 przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 6d ust. 1, lub takiej umowy przewidującej, że powierzone czynności będą wykonywane poza terytorium państwa członkowskiego – o treści takiego postanowienia umownego;
niezwłocznie – o powierzeniu wykonywania czynności zgodnie z art. 6a ust. 7 pkt 2.
Bank prowadzi ewidencję umów, o których mowa w art. 6a ust. 1, 7 i 7a, zawierającą co najmniej:
dane identyfikujące przedsiębiorców lub przedsiębiorców zagranicznych, z którymi zostały zawarte umowy powierzające wykonywanie czynności;
zakres powierzonych czynności i miejsce ich wykonywania;
okres obowiązywania umów.
Komisja Nadzoru Finansowego może żądać od banku dodatkowych dokumentów i informacji, w szczególności:
przedstawienia projektu umowy, o której mowa w art. 6a ust. 7 lub 7a, a w przypadku braku takiej możliwości – wyjaśnień o jej przyczynach;
złożenia wyjaśnień dotyczących realizacji umów powierzających wykonywanie czynności;
przedstawienia planu działania banku zapewniającego ciągłe i niezakłócone prowadzenie działalności w zakresie objętym umową, o której mowa w art. 6a ust. 1, 7 lub 7a;
przedstawienia dokumentów określających status przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, z którym bank zawarł umowę;
dostarczenia opisu rozwiązań technicznych i organizacyjnych banku oraz przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, zapewniających bezpieczne i prawidłowe wykonywanie powierzonych czynności, w szczególności ochronę tajemnicy prawnie chronionej;
przedstawienia zasad zarządzania ryzykiem związanym z powierzeniem wykonywania czynności, o którym mowa w art. 6a ust. 1, 7 i 7a;
dostarczenia opisu rozwiązań zabezpieczających pokrycie ewentualnych kosztów, o których mowa w art. 6b ust. 4;
dostarczenia informacji z rejestru karnego dotyczących:
przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego będącego osobą fizyczną,
osób fizycznych, pełniących funkcje członków organu zarządzającego oraz członków organu nadzorującego przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, posiadającą zdolność prawną
– w zakresie skazań prawomocnym wyrokiem za przestępstwa wymienione w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2018 r. o zasadach pozyskiwania informacji o niekaralności osób ubiegających się o zatrudnienie i osób zatrudnionych w podmiotach sektora finansowego (Dz. U. z 2025 r. poz. 566) lub za odpowiadające tym przestępstwom czyny zabronione określone w przepisach prawa obcego;
dostarczenia oświadczenia o niekaralności osób fizycznych, o których mowa w pkt 8, w zakresie skazań prawomocnym wyrokiem za przestępstwa wymienione w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2018 r. o zasadach pozyskiwania informacji o niekaralności osób ubiegających się o zatrudnienie i osób zatrudnionych w podmiotach sektora finansowego lub za odpowiadające tym przestępstwom czyny zabronione określone w przepisach prawa obcego;
dostarczenia urzędowego poświadczenia, z którego jednoznacznie wynika, że prawo państwa ojczystego lub prawo państwa stałego zamieszkania osób fizycznych, o których mowa w pkt 8, lub prawo państwa siedziby przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego nie przewiduje sporządzenia informacji z rejestru karnego;
dostarczenia oświadczenia przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, że nie toczą się przeciwko niemu postępowania, które mogą mieć istotny negatywny wpływ na sytuację finansową tego przedsiębiorcy lub tego przedsiębiorcy zagranicznego, lub wykonywanie powierzanych czynności;
dostarczenia oświadczenia zarządu banku, że w przypadku zawarcia umowy, o której mowa w art. 6a ust. 1, 7 lub 7a, z przedsiębiorcą lub przedsiębiorcą zagranicznym:
prawo obowiązujące w państwie, w którym powierzone czynności mają być wykonywane, nie uniemożliwia Komisji Nadzoru Finansowego wykonywania efektywnego nadzoru,
powierzenie wykonywania czynności nie wpłynie niekorzystnie na prowadzenie przez bank działalności zgodnie z przepisami prawa, ostrożne i stabilne zarządzanie bankiem, skuteczność systemu kontroli wewnętrznej w banku, możliwość wykonywania obowiązków przez biegłego rewidenta upoważnionego do badania sprawozdań finansowych lub atestacji sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju banku na podstawie zawartej z bankiem umowy oraz na ochronę tajemnic prawnie chronionych.
Przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny przedkłada bankowi, zgodnie z żądaniem, o którym mowa w ust. 4 pkt 8, informację pochodzącą z rejestru karnego państwa ojczystego lub państwa stałego zamieszkania osoby fizycznej, o której mowa w ust. 4 pkt 8, lub państwa siedziby przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego.
W uzasadnionych przypadkach przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny przedkłada bankowi, zgodnie z żądaniem, o którym mowa w ust. 4 pkt 9 i 10, oświadczenie złożone przez osobę fizyczną, o której mowa w ust. 4 pkt 8, o niekaralności wraz z urzędowym poświadczeniem, z którego jednoznacznie wynika, że prawo państwa ojczystego lub prawo państwa stałego zamieszkania osoby fizycznej, o której mowa w ust. 4 pkt 8, lub prawo państwa siedziby przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego nie przewiduje sporządzenia informacji z rejestru karnego.
Przez siedzibę przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niebędącą osobą prawną, posiadającą zdolność prawną, należy rozumieć siedzibę organu zarządzającego.
Komisja Nadzoru Finansowego nakazuje bankowi, w drodze decyzji, podjęcie działań zmierzających do zmiany lub rozwiązania umowy, o której mowa w art. 6a ust. 1, 7 lub 7a, jeżeli:
wykonanie umowy zagraża ostrożnemu i stabilnemu zarządzaniu bankiem;
przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny będący stroną umowy utracił wymagane uprawnienia niezbędne do wykonywania tej umowy.
Od decyzji Komisji Nadzoru Finansowego, o której mowa w ust. 5, bank może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Przepisu art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, nie stosuje się.
Komisja Nadzoru Finansowego może, bez konieczności uprzedniego upomnienia na piśmie, zastosować środki określone w art. 138 ust. 3, w przypadku gdy w wyznaczonym terminie bank nie doprowadzi do zmiany lub rozwiązania umowy, o której mowa w art. 6a ust. 1, 7 lub 7a.
Do przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego, o którym mowa w art. 6a ust. 1, 7 i 7a, przepisy art. 136 ust. 3 oraz art. 141h ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
Bank zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o zamiarze zawarcia umowy, o której mowa w:
art. 6a ust. 1 pkt 1 lit. m;
art. 6a ust. 1, 7 lub 7a, z przedsiębiorcą zagranicznym niemającym miejsca stałego zamieszkania lub nieposiadającym siedziby na terytorium państwa członkowskiego, lub umowy przewidującej, że powierzone czynności będą wykonywane poza terytorium państwa członkowskiego.
Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, bank załącza:
dokumenty dotyczące działalności gospodarczej przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego w postaci:
informacji z właściwego rejestru ze względu na formę prawną przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego,
zezwolenia udzielonego przez organ państwa siedziby przedsiębiorcy zagranicznego – w przypadku gdy prawo państwa siedziby przedsiębiorcy zagranicznego przewiduje wymóg uzyskania uprzedniego zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej określonego rodzaju,
rocznego sprawozdania finansowego przedsiębiorcy lub przedsiębiorcy zagranicznego za ostatni rok obrotowy wraz z dokumentem potwierdzającym jego zatwierdzenie lub dokumentu jednoznacznie wskazującego, czy przedsiębiorca lub przedsiębiorca zagraniczny w ostatnim roku obrotowym osiągnął zysk czy stratę;
projekt umowy, o której mowa w art. 6a ust. 1.
W przypadku stwierdzenia braku wymaganych dokumentów, o których mowa w ust. 1a, Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie wzywa bank do ich uzupełnienia w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni od dnia otrzymania wezwania.
Komisja Nadzoru Finansowego, z chwilą otrzymania wszystkich wymaganych dokumentów, o których mowa w ust. 1a, wszczyna postępowanie w przedmiocie zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1. O wszczęciu postępowania oraz dacie upływu terminu postępowania niezwłocznie informuje bank.
Na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego bank udostępnia dokumenty w zakresie, o którym mowa w art. 6c ust. 4, w terminie określonym w żądaniu, nie krótszym niż 20 dni roboczych od dnia jego otrzymania. Żądanie zawiesza bieg postępowania od dnia wysłania żądania do dnia otrzymania wszystkich żądanych dokumentów, nie dłużej jednak niż do upływu terminu ich przekazania. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie po otrzymaniu żądanych dokumentów informuje bank o dacie upływu terminu postępowania, o którym mowa w ust. 1c.
Komisja Nadzoru Finansowego może jednorazowo, w terminie 10 dni roboczych przed upływem terminu postępowania, o którym mowa w ust. 1c, wezwać bank do przekazania dodatkowych niezbędnych informacji lub dokumentów w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 20 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wskazując zakres żądanych informacji lub dokumentów. Wezwanie zawiesza bieg postępowania od dnia wysłania wezwania do dnia otrzymania wszystkich żądanych informacji lub dokumentów, nie dłużej jednak niż do upływu terminu ich przekazania. Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie po ich otrzymaniu informuje bank o dacie upływu terminu postępowania, o którym mowa w ust. 1c.
Komisja Nadzoru Finansowego zgłasza, w drodze decyzji, sprzeciw wobec zawarcia umów, o których mowa w ust. 1, jeżeli:
bank składający zawiadomienie nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków w załączanych do zawiadomienia dokumentach;
bank składający zawiadomienie nie przekazał w terminie dodatkowych informacji lub dokumentów żądanych przez Komisję Nadzoru Finansowego, zgodnie z ust. 1d i 1e;
prawo obowiązujące w państwie, w którym powierzone czynności mają być wykonywane, uniemożliwia Komisji Nadzoru Finansowego wykonywanie efektywnego nadzoru;
powierzenie wykonywania czynności może wpłynąć niekorzystnie na prowadzenie przez bank działalności zgodnie z przepisami prawa, ostrożne i stabilne zarządzanie bankiem, skuteczność systemu kontroli wewnętrznej w banku lub możliwość wykonywania obowiązków przez biegłego rewidenta upoważnionego do badania sprawozdań finansowych lub atestacji sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju banku na podstawie zawartej z bankiem umowy lub na ochronę tajemnic prawnie chronionych;
uzna za nieadekwatne lub nieskuteczne przedstawione przez bank rozwiązania zabezpieczające pokrycie ewentualnych kosztów, o których mowa w art. 6b ust. 4.
Komisja Nadzoru Finansowego może, w terminie określonym w ust. 1h, doręczyć decyzję o stwierdzeniu braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu, jeżeli stwierdzi, że nie zachodzą okoliczności wskazane w ust. 1f.
Komisja Nadzoru Finansowego doręcza bankowi decyzję w przedmiocie sprzeciwu, o którym mowa w ust. 1f, w terminie 30 dni roboczych od dnia wszczęcia postępowania, o którym mowa w ust. 1c. Jeżeli sprzeciw nie może być doręczony w tym terminie z uwagi na szczególnie skomplikowany charakter sprawy, Komisja Nadzoru Finansowego informuje bank o terminie doręczenia sprzeciwu, nie dłuższym jednak niż 60 dni roboczych od dnia wszczęcia postępowania, o którym mowa w ust. 1c. Przepisy ust. 1d–1f stosuje się odpowiednio.
Terminy przewidziane dla doręczenia decyzji kończącej postępowanie w przedmiocie sprzeciwu uważa się za zachowane, jeżeli przed ich upływem decyzja została nadana w placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 366, 820 i 1456) albo placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej albo wysłana na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045 i 1841), zwany dalej „adresem do doręczeń elektronicznych”, banku wpisany do bazy adresów elektronicznych, o której mowa w art. 25 tej ustawy, zwanej dalej „bazą adresów elektronicznych”.
Umowa, o której mowa w art. 6a ust. 1, 7 lub 7a, może zostać zawarta, jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego nie doręczy decyzji w przedmiocie sprzeciwu w terminie, o którym mowa w ust. 1h, albo jeżeli przed upływem tego terminu Komisja Nadzoru Finansowego doręczy decyzję o stwierdzeniu braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu.
Bank zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o zamiarze istotnej zmiany, rozwiązaniu lub wygaśnięciu umów, o których mowa w ust. 1. Za istotną zmianę umowy uważa się w szczególności zmianę zakresu czynności powierzonych przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 1, lub miejsca ich wykonywania.
Do zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1k, przepisy ust. 1–1j stosuje się odpowiednio.
Do powierzania przez bank wykonywania czynności, o których mowa w art. 6a ust. 1, przedsiębiorcy będącemu bankiem krajowym, dostawcą usług płatniczych, o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, albo instytucją kredytową, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 6db, przepisu art. 6c ust. 2 pkt 2, a także wymogu zawiadomienia Komisji Nadzoru Finansowego, o którym mowa w art. 6a ust. 1 pkt 1 lit. m, nie stosuje się.
Do powierzenia przez bank hipoteczny wykonywania czynności, o których mowa w art. 6a ust. 1, bankowi krajowemu, który jest jedynym akcjonariuszem tego banku hipotecznego, nie stosuje się przepisu art. 6a ust. 3.
Bank hipoteczny ponosi pełną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z czynności powierzonych w sposób określony w art. 6a ust. 3.
Komisja Nadzoru Finansowego zgłasza, w drodze decyzji, sprzeciw wobec zawarcia umowy, której przedmiotem jest powierzenie wykonywania czynności, o których mowa w art. 6a ust. 3, w przypadku gdy:
bank krajowy, któremu ma zostać powierzone wykonywanie czynności, o których mowa w art. 6a ust. 3, jest w trakcie realizacji planu naprawy lub wystąpiły w tym banku przesłanki, o których mowa w art. 142 ust. 1 i ust. 3 pkt 1;
powierzenie wykonywania czynności, o których mowa w art. 6a ust. 3, zagrażałoby stabilnemu zarządzaniu bankiem hipotecznym, w tym wpływałoby negatywnie na bezpieczne i prawidłowe wykonywanie powierzonych czynności, a także bezpieczeństwo emitowanych listów zastawnych.
Komisja Nadzoru Finansowego doręcza bankowi sprzeciw, o którym mowa w ust. 3, w terminie 30 dni roboczych od dnia otrzymania zawiadomienia o zawarciu umowy, o której mowa w ust. 3. Jeżeli sprzeciw nie może być wydany w tym terminie z uwagi na szczególnie skomplikowany charakter sprawy, Komisja Nadzoru Finansowego informuje bank o terminie doręczenia sprzeciwu, nie dłuższym jednak niż 60 dni roboczych od dnia otrzymania zawiadomienia. Bieg terminu ulega zawieszeniu od dnia wezwania do uzupełnienia dokumentów lub złożenia dodatkowych wyjaśnień do dnia doręczenia, uzupełnienia lub złożenia dodatkowych wyjaśnień.
Zawiadomienia, o których mowa w art. 6a ust. 1 pkt 1 lit. m, art. 6c ust. 2 oraz art. 6d ust. 1 i 1k, wraz z załącznikami oraz dokumenty, o których mowa w art. 6c ust. 4, są wysyłane na adres do doręczeń elektronicznych Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego wpisany do bazy adresów elektronicznych.
Zawiadomienie wraz z załącznikami oraz dokumenty, o których mowa w art. 6c ust. 4, sporządza się w języku polskim, a w przypadku gdy dokumenty są w języku obcym – tłumaczy się je na język polski. Tłumaczenie powinno być sporządzone przez tłumacza przysięgłego lub właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki funkcjonowania systemu zarządzania ryzykiem związanym z działalnością, o której mowa w art. 6a–6d, kierując się potrzebą zapewnienia uwzględniania przez bank ryzyka związanego z powierzeniem czynności, o których mowa w art. 6a ust. 1, 7 i 7a, w systemie zarządzania ryzykiem, prawidłowości funkcjonowania podmiotów działających na rynku bankowym, a także przejrzystości, stabilności i bezpieczeństwa tego rynku.
Oświadczenia woli związane z dokonywaniem czynności bankowych mogą być składane w postaci elektronicznej.
Dokumenty związane z czynnościami bankowymi mogą być sporządzane na informatycznych nośnikach danych, jeżeli dokumenty te będą w sposób należyty utworzone, utrwalone, przekazane, przechowywane i zabezpieczone. Usługi związane z zabezpieczeniem tych dokumentów mogą być wykonywane przez banki, spółki tworzone przez banki z innymi podmiotami, a także przedsiębiorstwa pomocniczych usług bankowych.
Jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej formę pisemną, uznaje się, że czynność dokonana w formie, o której mowa w ust. 1, spełnia wymagania formy pisemnej także wtedy, gdy forma została zastrzeżona pod rygorem nieważności.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Prezesa Narodowego Banku Polskiego, sposób tworzenia, utrwalania, przekazywania, przechowywania i zabezpieczania, w tym przy zastosowaniu podpisu elektronicznego, dokumentów, o których mowa w ust. 2, tak aby zapewnić bezpieczeństwo obrotu oraz ochronę interesów banków i ich klientów.
Bank jest obowiązany do utrzymywania płynności płatniczej dostosowanej do rozmiarów i rodzaju działalności, w sposób zapewniający wykonanie wszystkich zobowiązań pieniężnych zgodnie z terminami ich płatności.
System zarządzania stanowi zbiór zasad i mechanizmów odnoszących się do procesów decyzyjnych, zachodzących w banku oraz do oceny prowadzonej działalności bankowej.
System zarządzania obejmuje procedury anonimowego zgłaszania wskazanemu członkowi zarządu, a w szczególnych przypadkach – radzie nadzorczej banku, naruszeń prawa oraz obowiązujących w banku procedur i standardów etycznych.
W ramach procedur, o których mowa w ust. 2a, bank zapewnia pracownikom, którzy zgłaszają naruszenia, ochronę co najmniej przed działaniami o charakterze represyjnym, dyskryminacją lub innymi rodzajami niesprawiedliwego traktowania.
W ramach systemu zarządzania w banku funkcjonuje co najmniej:
Zadaniami systemu zarządzania ryzykiem są identyfikacja, pomiar lub szacowanie, kontrola oraz monitorowanie ryzyka występującego w działalności banku służące zapewnieniu prawidłowości procesu wyznaczania i realizacji szczegółowych celów prowadzonej przez bank działalności.
W ramach systemu zarządzania ryzykiem bank:
stosuje sformalizowane zasady służące określaniu wielkości podejmowanego ryzyka i zasady zarządzania ryzykiem;
stosuje sformalizowane procedury mające na celu identyfikację, pomiar lub szacowanie oraz monitorowanie ryzyka występującego w działalności banku, uwzględniające również przewidywany poziom ryzyka w przyszłości;
stosuje sformalizowane limity ograniczające ryzyko i zasady postępowania w przypadku przekroczenia limitów;
stosuje przyjęty system sprawozdawczości zarządczej umożliwiający monitorowanie poziomu ryzyka;
posiada strukturę organizacyjną dostosowaną do wielkości i profilu ponoszonego przez bank ryzyka;
posiada sieci i systemy informatyczne ustanowione i zarządzane zgodnie z rozporządzeniem 2022/2554.
Bank stosuje wewnętrzne systemy oceny ryzyka stopy procentowej albo standardową metodykę lub uproszczoną standardową metodykę, określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w art. 84 ust. 5 dyrektywy 2013/36/UE. Uproszczoną standardową metodykę może stosować wyłącznie bank będący małą i niezłożoną instytucją, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia nr 575/2013.
W przypadku gdy wewnętrzne systemy oceny ryzyka stopy procentowej wdrożone przez bank są niezadowalające, w szczególności gdy nie uwzględniają w odpowiedni sposób takiego ryzyka, metod jego identyfikacji i pomiaru, lub są niewystarczające dla celów zarządzania takim ryzykiem i jego ograniczania, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nakazać:
bankowi stosowanie standardowej metodyki;
bankowi będącemu małą i niezłożoną instytucją, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia nr 575/2013, stosowanie uproszczonej standardowej metodyki.
W przypadku gdy uproszczona standardowa metodyka nie uwzględnia w odpowiedni sposób ryzyka stopy procentowej, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nakazać bankowi będącemu małą i niezłożoną instytucją, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 145 rozporządzenia nr 575/2013, stosowanie standardowej metodyki.
Bank sprawuje nadzór nad ryzykiem związanym z działalnością podmiotów zależnych.
Celem systemu kontroli wewnętrznej jest zapewnienie:
skuteczności i efektywności działania banku;
wiarygodności sprawozdawczości finansowej;
przestrzegania zasad zarządzania ryzykiem w banku;
zgodności działania banku z przepisami prawa, regulacjami wewnętrznymi i standardami rynkowymi.
W ramach systemu kontroli wewnętrznej bank wyodrębnia:
funkcję kontroli mającą za zadanie zapewnienie przestrzegania mechanizmów kontrolnych dotyczących w szczególności zarządzania ryzykiem w banku, która obejmuje stanowiska, grupy ludzi lub jednostki organizacyjne odpowiedzialne za realizację zadań przypisanych tej funkcji;
komórkę do spraw zgodności mającą za zadanie identyfikację, ocenę, kontrolę i monitorowanie ryzyka braku zgodności działalności banku z przepisami prawa, regulacjami wewnętrznymi i standardami rynkowymi oraz przedstawianie raportów w tym zakresie;
niezależną komórkę audytu wewnętrznego mającą za zadanie badanie i ocenę, w sposób niezależny i obiektywny, adekwatności i skuteczności systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej, z wyłączeniem komórki audytu wewnętrznego.
Bank jest obowiązany sporządzić i stosować politykę wynagrodzeń dla poszczególnych kategorii osób, których działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka banku, obejmującą wynagrodzenia i uznaniowe świadczenia emerytalne w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 73 rozporządzenia nr 575/2013, zwaną dalej „polityką wynagrodzeń”.
Osobą, której działalność zawodowa ma istotny wpływ na profil ryzyka banku, jest osoba, która:
pełni funkcję członka rady nadzorczej lub
pełni funkcję członka zarządu, lub
należy do kadry kierowniczej wyższego szczebla, lub
świadczy pracę lub realizuje zadania na rzecz istotnej jednostki gospodarczej, o której mowa w rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w art. 94 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE, o ile:
łączne wynagrodzenie tej osoby w poprzednim roku wyniosło co najmniej równowartość w złotych 500 000 euro oraz nie mniej niż średnie roczne wynagrodzenie osób, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz
świadczona przez tę osobę praca lub realizowane przez tę osobę zadania na rzecz istotnej jednostki gospodarczej mają znaczny wpływ na profil ryzyka tej jednostki.
Bank, który nie jest dużą instytucją, i którego średnia wartość aktywów, obliczona dla czteroletniego okresu bezpośrednio poprzedzającego bieżący rok obrachunkowy, nie przekracza równowartości w złotych 5 000 000 000 euro, stosuje politykę wynagrodzeń w ograniczonym zakresie. Stosowanie polityki wynagrodzeń w ograniczonym zakresie dotyczy zmiennych składników wynagrodzenia oraz uznaniowych świadczeń emerytalnych.
Bank, który nie jest dużą instytucją, może stosować politykę wynagrodzeń w ograniczonym zakresie, o którym mowa w ust. 1b, także w przypadku, gdy średnia wartość jego aktywów, obliczona zgodnie z ust. 1b:
jest wyższa niż kwota wskazana w ust. 1b, ale nie przekracza średniej wartości aktywów określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 9f ust. 3 pkt 1 ani równowartości w złotych 15 000 000 000 euro – jeżeli bank ten spełnia kryteria, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 145 lit. c–e rozporządzenia nr 575/2013,
jest niższa niż kwota wskazana w ust. 1b, ale nie niższa od średniej wartości aktywów określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 9f ust. 3 pkt 2
– oraz gdy przemawiają za tym charakter, skala, złożoność działalności i struktura organizacyjna banku, a w przypadku banku należącego do grupy – cechy grupy, do której bank należy.
Bank stosuje politykę wynagrodzeń w ograniczonym zakresie, o którym mowa w ust. 1b, w odniesieniu do osoby, której roczna wysokość zmiennego wynagrodzenia nie przekracza równowartości w złotych 50 000 euro ani jednej trzeciej jej łącznego rocznego wynagrodzenia.
Bank może nie stosować polityki wynagrodzeń w ograniczonym zakresie, o którym mowa w ust. 1b, w odniesieniu do osób, o których mowa w ust. 1d, w przypadku których przemawiają za tym przyjęte w banku praktyki w zakresie wynagrodzeń i których charakter obowiązków i profil stanowisk uzasadnia takie niestosowanie, wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 9f ust. 4.
Zarząd banku opracowuje i wdraża politykę wynagrodzeń zatwierdzoną przez radę nadzorczą.
Stosowana przez bank polityka wynagrodzeń obejmuje także jego podmioty zależne oraz uwzględnia politykę wynagrodzeń stosowaną przez podmiot dominujący w stosunku do tego banku.
Komisja Nadzoru Finansowego gromadzi informacje publikowane przez banki zgodnie z art. 450 ust. 1 lit. g–i oraz k rozporządzenia nr 575/2013, a także informacje udzielane przez bank o zróżnicowaniu wynagrodzenia ze względu na płeć oraz wykorzystuje te informacje w celu prowadzenia analiz porównawczych tendencji i praktyk w zakresie polityki wynagrodzeń stosowanej przez banki.
Bank, raz do roku, w terminie do dnia 31 stycznia, przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego:
informacje za rok poprzedni o zróżnicowaniu wynagrodzenia ze względu na płeć;
dane o liczbie osób określonych w ust. 1, których łączne wynagrodzenie w poprzednim roku wyniosło co najmniej równowartość w złotych 1 000 000 euro, wraz z informacjami dotyczącymi stanowisk zajmowanych przez te osoby oraz wartości głównych składników wynagrodzenia, przyznanych premii, nagród długookresowych oraz odprowadzonych składek emerytalnych.
Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje informacje i dane, o których mowa w ust. 4 i 5, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego.
Równowartość w złotych kwot wyrażonych w euro, o których mowa w ust. 1a–1d i 5, oblicza się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu roboczym roku, za który są przekazywane dane zgodnie z ust. 5.
Bank będący podmiotem dominującym nie stosuje przepisów ust. 1–7 oraz art. 9cb ust. 1 pkt 1 na zasadzie skonsolidowanej wobec podmiotów zależnych:
mających siedzibę na terytorium państwa członkowskiego, jeżeli stosują one szczególne regulacje dotyczące polityki wynagrodzeń określone w obowiązujących w tych państwach przepisach stanowiących implementację innych niż dyrektywa 2013/36/UE przepisów prawa Unii Europejskiej lub w innych niż dyrektywa 2013/36/UE przepisach prawa Unii Europejskiej;
mających siedzibę w państwie trzecim, jeżeli stosowałyby one przepisy dotyczące polityki wynagrodzeń określone w przepisach prawa Unii Europejskiej, gdyby miały siedzibę w państwie członkowskim.
Przepisu ust. 8 nie stosuje się do osób świadczących pracę lub realizujących zadania na rzecz podmiotów zależnych banku będących spółką zarządzania aktywami w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia nr 575/2013 lub firmą inwestycyjną w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013 albo zagraniczną osobą prawną z siedzibą na terytorium państwa innego niż państwo członkowskie, nieprowadzącą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności maklerskiej, które świadczą usługi maklerskie, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 2–4, 6 i 7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, oraz wywierają bezpośredni, istotny wpływ na profil ryzyka działalności banku.
– w skład których wchodzą osoby powoływane spośród członków rady nadzorczej banku.
Do zadań komitetu do spraw wynagrodzeń należy opiniowanie i monitorowanie przyjętej w banku polityki wynagrodzeń oraz wspieranie organów banku w zakresie kształtowania i realizacji tej polityki.
Do zadań komitetu do spraw ryzyka należy w szczególności:
opiniowanie całościowej bieżącej i przyszłej gotowości banku do podejmowania ryzyka;
opiniowanie opracowanej przez zarząd banku strategii zarządzania ryzykiem w działalności banku oraz przedkładanych przez zarząd informacji dotyczących realizacji tej strategii;
wspieranie rady nadzorczej banku w nadzorowaniu wdrażania strategii zarządzania ryzykiem w działalności banku przez zarząd i kadrę kierowniczą wyższego szczebla;
weryfikacja, czy ceny pasywów i aktywów oferowanych klientom w pełni uwzględniają model biznesowy banku i jego strategię w zakresie ryzyka, a w przypadku gdy ceny te nie odzwierciedlają w odpowiedni sposób rodzajów ryzyka zgodnie z tym modelem i tą strategią, przedstawianie zarządowi banku propozycji mających na celu zapewnienie adekwatności cen pasywów i aktywów do tych rodzajów ryzyka.
Bank zapewnia komitetowi do spraw wynagrodzeń dostęp do informacji, zasoby oraz wsparcie, niezbędne do realizacji jego zadań, w tym możliwość korzystania przez komitet z usług ekspertów zewnętrznych.
Na wniosek banku niebędącego bankiem istotnym Komisja Nadzoru Finansowego może wyrazić zgodę na połączenie komitetu do spraw ryzyka z komitetem audytu, o którym mowa w art. 128 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1035 i 1863), o ile większość z członków rady nadzorczej banku mających wchodzić w skład połączonego komitetu, w tym przewodniczący połączonego komitetu, spełnia kryteria, o których mowa w art. 129 ust. 3 tej ustawy. Przepisy art. 129 ust. 1, 5 i 6 tej ustawy stosuje się odpowiednio.
Bank dokumentuje systemy i procesy, o których mowa w przepisach ustawy lub rozporządzenia nr 575/2013, oraz rejestruje transakcje, w sposób umożliwiający Komisji Nadzoru Finansowego sprawowanie nadzoru nad zgodnością działalności banku z tymi przepisami.
W banku istotnym działa komitet do spraw nominacji, którego członkowie są powołani przez radę nadzorczą spośród swoich członków.
Komitet do spraw nominacji, przy realizacji powierzonych mu zadań, uwzględnia, w miarę możliwości, potrzebę zapewnienia, aby proces decyzyjny w zarządzie banku nie został zdominowany przez jedną osobę, co mogłoby wpłynąć w sposób niekorzystny na interes banku.
W celu realizacji zadań komitet do spraw nominacji może korzystać z wszelkich niezbędnych zasobów, w tym z usług doradztwa zewnętrznego.
Bank zapewnia odpowiednie finansowanie realizacji zadań przez komitet do spraw nominacji.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres zadań komitetu do spraw nominacji, uwzględniając potrzebę zapewnienia skutecznego, prawidłowego i ostrożnego zarządzania bankiem.
Komitet do spraw nominacji albo rada nadzorcza, jeżeli nie powołano tego komitetu, przyjmuje politykę różnorodności w składzie zarządu banku, uwzględniającą szeroki zestaw cech i kompetencji wymaganych w przypadku osób pełniących funkcję członków zarządu.
Walne zgromadzenie przyjmuje politykę różnorodności w składzie rady nadzorczej banku, uwzględniającą szeroki zestaw cech i kompetencji wymaganych w przypadku osób pełniących funkcję członków rady nadzorczej.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia:
szczegółowy sposób funkcjonowania w bankach systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej, w tym tryb anonimowego zgłaszania wskazanemu członkowi zarządu lub rady nadzorczej naruszeń prawa oraz obowiązujących w banku procedur i standardów etycznych, mając na względzie potrzebę zapewnienia skutecznego funkcjonowania organów statutowych banku i należytego podejścia do podejmowanego ryzyka w zakresie prowadzonej działalności, a także zapewnienie skutecznego działania mechanizmów wykrywania naruszeń;
szczegółowy zakres polityki wynagrodzeń, w tym polityki wynagrodzeń stosowanej w ograniczonym zakresie, oraz sposób jej ustalania, mając na względzie potrzebę zapewnienia właściwego funkcjonowania w banku polityki wynagrodzeń, w tym wyeliminowania negatywnego wpływu systemów wynagrodzeń na zarządzanie ryzykiem.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia, sposób ograniczenia rodzajów i form instrumentów niepieniężnych, w jakich – zgodnie z przyjętą polityką wynagrodzeń – jest wypłacany zmienny składnik wynagrodzenia, kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa i stabilności banku w długim okresie.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, może określić, w drodze rozporządzenia, średnią wartość aktywów, o której mowa w:
art. 9ca ust. 1c pkt 1,
art. 9ca ust. 1c pkt 2
– uwzględniając potrzebę zapewnienia skutecznego, prawidłowego i ostrożnego zarządzania bankiem.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, może określić, w drodze rozporządzenia, kategorię osób, o których mowa w art. 9ca ust. 1e, uwzględniając potrzebę zapewnienia skutecznego, prawidłowego i ostrożnego zarządzania bankiem.
Kontrola wewnętrzna w bankach spółdzielczych zrzeszonych w bankach zrzeszających może być wykonywana przez bank zrzeszający na zasadach określonych w umowie zrzeszenia.
W przypadku gdy bank zrzeszający lub banki spółdzielcze są uczestnikami systemu ochrony, o którym mowa w art. 22b ust. 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających (Dz. U. z 2025 r. poz. 265 i 1191), zwanej dalej „ustawą o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających”, kontrola wewnętrzna, o której mowa w art. 9c ust. 2 pkt 3 i art. 9d ust. 2, wykonywana jest w tych bankach na zasadach określonych w umowie systemu ochrony.
Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, jego zastępcy, członkowie Komisji Nadzoru Finansowego, pracownicy Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego i osoby zatrudnione w Urzędzie Komisji Nadzoru Finansowego na podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia albo innych umów o podobnym charakterze, są obowiązani do zachowania tajemnicy zawodowej.
Tajemnicę zawodową, o której mowa w ust. 1, stanowią wszystkie uzyskane lub wytworzone w związku ze sprawowaniem nadzoru bankowego informacje, których udzielenie, ujawnienie lub potwierdzenie mogłoby naruszyć chroniony prawem interes podmiotów, których te informacje bezpośrednio lub pośrednio dotyczą lub utrudnić sprawowanie nadzoru bankowego.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, istnieje również po ustaniu stosunków prawnych, o których mowa w ust. 1.
Z zastrzeżeniem ust. 5–8, nie narusza obowiązku, o którym mowa w ust. 1:
udzielenie informacji właściwym władzom nadzorczym dla celów sprawowanego przez te władze nadzoru bankowego;
udzielenie informacji właściwym władzom nadzorczym dla celów sprawowanego przez te władze nadzoru nad rynkiem kapitałowym, ubezpieczeniowym lub emerytalnym oraz w sprawach związanych z wykonywaniem tego nadzoru, jeżeli wskutek tego nie zostanie naruszony interes gospodarczy Rzeczypospolitej Polskiej, zapewnione jest wykorzystanie udzielonych informacji tylko na potrzeby sprawowanego nadzoru nad rynkiem kapitałowym, ubezpieczeniowym lub emerytalnym lub w sprawach związanych z wykonywaniem tego nadzoru, oraz zagwarantowane jest, że przekazywanie udzielonych informacji poza organ nadzoru możliwe jest wyłącznie po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji Nadzoru Finansowego;
złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa;
udzielenie organom podatkowym informacji niezbędnych do realizacji przez te organy zadań ustawowych;
udzielenie informacji bankowi centralnemu, będącemu w Europejskim Systemie Banków Centralnych, niezbędnych do realizacji przez niego zadań ustawowych, w tym zadań dotyczących polityki monetarnej i zapewnienia związanej z tym płynności, zadań związanych z nadzorem nad systemami płatności, rozliczeń i rozrachunku oraz zadań realizowanych w przypadku zagrożenia dla stabilności systemu finansowego;
udzielenie informacji właściwym władzom nadzorczym zainteresowanych państw członkowskich w przypadku zagrożenia dla stabilności krajowego systemu finansowego oraz w wykonaniu zobowiązań międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej;
udzielenie Komitetowi Stabilności Finansowej, o którym mowa w ustawie o nadzorze makroostrożnościowym, informacji niezbędnych do realizacji przez niego zadań ustawowych;
udzielenie instytucjonalnym systemom ochrony, o których mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013, informacji niezbędnych do realizacji ich zadań;
udzielenie Europejskiej Radzie do spraw Ryzyka Systemowego, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych lub Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych informacji niezbędnych do realizacji ich zadań, jeżeli obowiązek taki wynika z przepisów dotyczących utworzenia i działalności tych podmiotów;
udzielenie informacji klientowi banku, na jego wniosek, na potrzeby wszczętego lub planowanego postępowania cywilnego przeciwko bankowi, którego upadłość ogłoszono lub którego likwidacja jest prowadzona zgodnie z art. 147;
udzielenie Radzie Funduszu Wsparcia Kredytobiorców informacji, o której mowa w art. 16a ust. 5 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o wsparciu kredytobiorców, którzy zaciągnęli kredyt mieszkaniowy i znajdują się w trudnej sytuacji finansowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1385);
udzielenie informacji Generalnemu Inspektorowi Informacji Finansowej – w zakresie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2025 r. poz. 644 i 1669);
udzielenie informacji Międzynarodowemu Funduszowi Walutowemu lub Bankowi Światowemu, na ich wniosek, w zakresie niezbędnym do programów oceny sektora finansowego;
udzielenie informacji Bankowi Rozrachunków Międzynarodowych, na jego wniosek, w zakresie niezbędnym do prowadzonych przez ten bank ilościowych badań skutków;
udzielenie informacji Radzie Stabilności Finansowej, na jej wniosek, w zakresie niezbędnym do wykonywania jej mandatu.
Wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 4 pkt 11–13, zawiera w szczególności:
uzasadnienie potrzeby udzielenia informacji w odniesieniu do zadań wykonywanych przez wnioskodawcę;
określenie charakteru, zakresu i formy informacji oraz sposobu ich ujawniania lub przekazywania;
zapewnienie, że informacje:
są niezbędne do realizacji zadań wykonywanych przez wnioskodawcę i nie wykraczają poza zakres zadań przez niego wykonywanych,
zostaną przekazane lub ujawnione wyłącznie osobom realizującym zadanie, na potrzeby którego został złożony wniosek, oraz które na mocy przepisów prawa obowiązującego w państwie siedziby wnioskodawcy lub prawa międzynarodowego są obowiązane do zachowania tajemnicy zawodowej w związku z podejmowanymi czynnościami służbowymi w ramach pozostawania w stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku prawnym o podobnym charakterze.
Informacje udostępniane wnioskodawcom, o których mowa w ust. 4 pkt 11–13, przekazywane są wyłącznie zbiorczo lub w formie zanonimizowanej.
Komisja Nadzoru Finansowego może udostępnić wnioskodawcom, o których mowa w ust. 4 pkt 11–13, informacje inne niż określone w ust. 4b wyłącznie w siedzibie Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego.
Udostępnianie informacji stanowiących tajemnicę zawodową, obejmujących swym zakresem tajemnicę bankową, jest możliwe wyłącznie w trybie i na zasadach określonych dla udostępniania informacji stanowiących tajemnicę bankową.
Udzielenie właściwym władzom nadzorczym państwa trzeciego informacji stanowiących tajemnicę zawodową właściwych władz nadzorczych państwa członkowskiego może nastąpić jedynie wówczas, gdy zapewniona będzie ochrona tych informacji co najmniej równoważna określonej w niniejszym artykule.
Uzyskane od właściwych władz nadzorczych informacje stanowiące tajemnicę zawodową tych władz mogą być udzielane jedynie po uzyskaniu zgody tych władz i dla celów określonych tą zgodą.
Zgoda, o której mowa w ust. 7, nie jest wymagana jeżeli informacje uzyskane od właściwych władz nadzorczych państwa członkowskiego są przekazywane właściwym władzom nadzorczym innych państw członkowskich lub udzielenie informacji jest niezbędne dla celów wykonywania nadzoru bankowego.
Osoby inne niż wymienione w ust. 1, które zapoznały się z informacjami stanowiącymi tajemnicę zawodową, w szczególności w przypadkach, o których mowa w ust. 4 pkt 2 i ust. 7 i 8, obowiązane są do zachowania tajemnicy zawodowej, o ile z przepisów odrębnych nie wynika obowiązek dalszego udzielania tych informacji.
Przepisy ust. 1–9 stosuje się również do informacji zawartych w dokumentacji przejętej przez Urząd Komisji Nadzoru Finansowego w wyniku realizacji porozumienia zawartego na podstawie art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 640 i 1069).
Komisja Nadzoru Finansowego podaje do publicznej wiadomości, bez zbędnej zwłoki, informację o nałożeniu prawomocnej sankcji administracyjnej, w tym o rodzaju i charakterze naruszenia przepisów prawa, wraz ze wskazaniem imienia i nazwiska osoby lub nazwy (firmy) podmiotu, na które nałożono sankcję.
Komisja Nadzoru Finansowego może podać do publicznej wiadomości informację o nałożeniu sankcji administracyjnej przed uprawomocnieniem się decyzji nakładającej tę sankcję, w tym o rodzaju i charakterze naruszenia przepisów prawa, wraz ze wskazaniem:
imienia i nazwiska osoby lub nazwy (firmy) podmiotu,
że decyzja nakładająca sankcję nie jest prawomocna,
czy strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargę do sądu administracyjnego
– mając na uwadze cele, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym.
Informacje, o których mowa w ust. 1 i 1a, są zamieszczane na stronie internetowej Komisji Nadzoru Finansowego na okres 5 lat, licząc od dnia jej zamieszczenia, z tym że wskazanie imienia i nazwiska osoby, na którą nałożono sankcję, jest zamieszczane na okres nie dłuższy niż rok.
W informacjach, o których mowa w ust. 1 i 1a, Komisja Nadzoru Finansowego nie podaje imienia i nazwiska osoby fizycznej, w przypadku gdy opublikowanie tych danych:
byłoby środkiem niewspółmiernym do wagi dokonanego naruszenia;
stanowiłoby zagrożenie dla stabilności rynków finansowych;
zagroziłoby prowadzonemu postępowaniu karnemu lub postępowaniu w sprawach o przestępstwa skarbowe;
wyrządziłoby niewspółmierną szkodę tej osobie.
Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacje o zastosowanych sankcjach administracyjnych.
art. 10b ust. 5 · nowa jednostka od 10.01.2030 · Dz. U. z 2026 r. poz. 644
5.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego udostępnia informacje, o których mowa w ust. 1 i 1a, w europejskim pojedynczym punkcie dostępu w formacie umożliwiającym ekstrakcję danych.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego udostępnia…”.
nowa jednostka od 10.01.2030
Komisja Nadzoru Finansowego udostępnia informacje, o których mowa w ust. 1 i 1a, w europejskim pojedynczym punkcie dostępu w formacie umożliwiającym ekstrakcję danych.
art. 10b ust. 6 · nowa jednostka od 10.01.2030 · Dz. U. z 2026 r. poz. 644
6.
dodano: Informacje, o których mowa w ust. 1 i 1a, są opatrywane następującymi metadanymi:
1)
dodano: imieniem i nazwiskiem osoby lub nazwą (firmą) podmiotu, na które nałożono sankcję;
2)
dodano: identyfikatorem podmiotu prawnego podmiotu, na który nałożono sankcję, określonym zgodnie z wykonawczymi standardami technicznymi wydanymi na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia 2023/2859, o ile jest on znany Komisji Nadzoru Finansowego;
3)
dodano: rodzajem informacji, określonym zgodnie z wykonawczymi standardami technicznymi wydanymi na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia 2023/2859;
4)
dodano: wskazaniem, czy informacje zawierają dane osobowe.
W skrócie: dodano zdanie „Informacje, o których mowa…”.
nowa jednostka od 10.01.2030
Informacje, o których mowa w ust. 1 i 1a, są opatrywane następującymi metadanymi:
imieniem i nazwiskiem osoby lub nazwą (firmą) podmiotu, na które nałożono sankcję;
identyfikatorem podmiotu prawnego podmiotu, na który nałożono sankcję, określonym zgodnie z wykonawczymi standardami technicznymi wydanymi na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia 2023/2859, o ile jest on znany Komisji Nadzoru Finansowego;
rodzajem informacji, określonym zgodnie z wykonawczymi standardami technicznymi wydanymi na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia 2023/2859;
wskazaniem, czy informacje zawierają dane osobowe.
Zmiana od 11.01.2027ust. 2 pkt 28a, 33, 34, 10, 12, 13 i 14 – zmiany · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
Do określonych w ustawie decyzji Prezesa Narodowego Banku Polskiego w przedmiocie udzielenia zgody stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, o ile niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.
Decyzje Komisji Nadzoru Finansowego w przedmiocie:
wyrażenia oceny,
zezwolenia,
zgody,
zatwierdzenia albo zwolnienia z obowiązku zatwierdzenia prowadzenia działalności, o których mowa odpowiednio w art. 48q i art. 48s,
nakazania bankowi zmiany lub rozwiązania umowy,
zakazania wykonywania prawa głosu z akcji banku krajowego lub wykonywania uprawnień podmiotu dominującego,
nakazania zbycia akcji w oznaczonym terminie,
odmowy przesłania właściwym władzom nadzorczym państwa goszczącego zawiadomienia,
odmowy powiadomienia właściwych władz nadzorczych państwa goszczącego,
zakazania instytucji finansowej prowadzenia działalności na terenie państwa goszczącego,
nakazania bankowi ograniczenia lub wstrzymania dokonania wypłaty z zysku netto lub odsetek na rzecz posiadaczy instrumentów dodatkowych w Tier I, o których mowa w art. 52 rozporządzenia nr 575/2013, zgodnie z art. 138 ust. 2 pkt 3,
nakazania finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej ograniczenia lub wstrzymania wypłaty z zysku lub odsetek zgodnie z art. 141fa ust. 1 pkt 6,
zmiana 11.01.2027brzmienie od 11.01.2027
nakazania wstrzymania tworzenia nowych jednostek organizacyjnych banku, oddziału banku zagranicznego+oddziału z państwa trzeciego lub oddziału instytucji kredytowej,
zawieszenia w czynnościach członków rady nadzorczej lub członków zarządu banku, instytucji finansowej, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej,
zmiana 11.01.2027brzmienie od 11.01.2027
ograniczenia zakresu działalności banku , oddziału banku zagranicznego, oddziału instytucji kredytowej, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej,
zmiana 11.01.2027brzmienie od 11.01.2027
nałożenia kary finansowej na bank, oddział banku zagranicznego+oddział z państwa trzeciego, oddział instytucji kredytowej, instytucję finansową, finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej,
zmiana 11.01.2027brzmienie od 11.01.2027
likwidacji banku lub oddziału banku zagranicznego+oddziału z państwa trzeciego,
określenia zakresu uprawnień likwidatora lub innej osoby wyznaczonej przez właściwe władze nadzorcze państwa członkowskiego do przeprowadzenia likwidacji instytucji kredytowej,
odwołania członka rady nadzorczej lub zarządu banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej,
nakazania zaprzestania działań skutkujących naruszeniem art. 127b ust. 1 lub powstrzymania się od takich działań w przyszłości,
nałożenia kary pieniężnej na członków rady nadzorczej oraz zarządu banku, instytucji finansowej, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, na osoby odpowiedzialne, o których mowa w art. 138 ust. 3 pkt 2a lub art. 141fa ust. 1 pkt 3 lit. b, oraz na władze oddziału instytucji kredytowej,
zakazania udzielania lub ograniczenia udzielania kredytów i pożyczek pieniężnych akcjonariuszom (członkom) oraz członkom zarządu, rady nadzorczej i pracownikom banku,
nakazania bankowi przestrzegania dodatkowych wymogów w zakresie płynności zgodnie z art. 138 ust. 2 pkt 1,
nakazania bankowi przestrzegania dodatkowego wymogu w zakresie funduszy własnych zgodnie z art. 138 ust. 2 pkt 2,
ustanowienia i odwołania kuratora,
ustanowienia zarządu komisarycznego,
przejęcia banku przez inny bank za zgodą banku przejmującego,
wystąpienia do Rady Ministrów o likwidację banku państwowego,
odwołania likwidatora banku wyznaczonego przez bank,
zawieszenia działalności banku,
uznania oddziału instytucji kredytowej za istotny,
art. 11 ust. 2 pkt 28a · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
28a)
dodano: uznania oddziału z państwa trzeciego za istotny,
W skrócie: dodano „uznania oddziału z państwa trzeciego za istotny”.
nowa jednostka od 11.01.2027
uznania oddziału z państwa trzeciego za istotny,
zgłoszenia sprzeciwu wobec zawarcia umowy, o której mowa w art. 6a ust. 1, 7 lub 7a, z przedsiębiorcą zagranicznym niemającym miejsca stałego zamieszkania lub nieposiadającym siedziby na terytorium państwa członkowskiego, lub umowy przewidującej, że powierzone czynności będą wykonywane poza terytorium państwa członkowskiego,
zgłoszenia sprzeciwu wobec zawarcia umowy, o której mowa w art. 6a ust. 1 pkt 1 lit. m
zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 25h ust. 1 i art. 112p ust. 1,
połączenia albo podziału, o których mowa w art. 124e ust. 11,
art. 11 ust. 2 pkt 33 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
33)
dodano: nakazania oddziałowi z państwa trzeciego utrzymywania poziomu wyposażenia kapitałowego powyżej minimalnych wymogów, zgodnie z art. 141eb ust. 2 pkt 1,
W skrócie: dodano „nakazania oddziałowi z państwa trzeciego utrzymywania poziomu…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
nakazania oddziałowi z państwa trzeciego utrzymywania poziomu wyposażenia kapitałowego powyżej minimalnych wymogów, zgodnie z art. 141eb ust. 2 pkt 1,
art. 11 ust. 2 pkt 34 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
34)
dodano: nakazania oddziałowi z państwa trzeciego spełniania innych wymogów dotyczących płynności, zgodnie z art. 141eb ust. 2 pkt 2
W skrócie: dodano „nakazania oddziałowi z państwa trzeciego spełniania innych…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
nakazania oddziałowi z państwa trzeciego spełniania innych wymogów dotyczących płynności, zgodnie z art. 141eb ust. 2 pkt 2
– mają moc ostatecznych decyzji administracyjnych i podlegają natychmiastowemu wykonaniu.
O ile ustawa nie stanowi inaczej, termin wydania określonych w niej opinii wynosi 30 dni.
Do postępowań przed Komisją Nadzoru Finansowego, prowadzonych na podstawie przepisów rozdziału 12 części AA nie stosuje się przepisów art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Doręczanie pism w postępowaniach prowadzonych na podstawie przepisów rozdziału 12 części AA następuje na adres do doręczeń elektronicznych banku wpisany do bazy adresów elektronicznych.
W przypadku ustanowienia pełnomocnika pełnomocnictwo powinno określać adres do doręczeń elektronicznych pełnomocnika wpisany do bazy adresów elektronicznych. W przypadku braku wskazania adresu do doręczeń elektronicznych w pełnomocnictwie doręczenie pisma na adres do doręczeń elektronicznych banku, który ustanowił pełnomocnika, wpisany do bazy adresów elektronicznych ma skutek prawny.
W przypadku nieodebrania pisma doręczanego na adres do doręczeń elektronicznych wpisany do bazy adresów elektronicznych doręczenie uważa się za dokonane po upływie 2 dni roboczych, licząc od dnia wystawienia dowodu wysłania, o którym mowa w art. 40 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych.
Rozdział 2Tworzenie i organizacja banków, oddziałów i przedstawicielstw banków oraz organizacja finansowych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej
Założycielami banku w formie spółki akcyjnej mogą być osoby prawne i osoby fizyczne, z tym że założycieli nie może być mniej niż 3.
Założycielami banku spółdzielczego mogą być tylko osoby fizyczne w liczbie wymaganej dla założenia spółdzielni, określonej ustawą – Prawo spółdzielcze.
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do banku, którego założycielem jest Skarb Państwa, bank krajowy, instytucja kredytowa, bank zagraniczny, krajowy lub zagraniczny zakład ubezpieczeń, krajowy lub zagraniczny zakład reasekuracji lub międzynarodowa instytucja finansowa.
Komisja Nadzoru Finansowego gromadzi informacje publikowane przez banki zgodnie z art. 435 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 575/2013 i wykorzystuje je do analizy porównawczej praktyk zapewniających różnorodność w składzie organów banku. Zgromadzone informacje oraz wyniki dokonanych analiz Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego.
Bank państwowy może być utworzony przez Radę Ministrów w drodze rozporządzenia. W tym samym trybie następuje likwidacja banku państwowego.
Utworzenie albo likwidacja banku państwowego wymaga zasięgnięcia opinii Komisji Nadzoru Finansowego, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 147 ust. 1 pkt 2.
Rozporządzenie Rady Ministrów o utworzeniu banku państwowego określa nazwę, siedzibę, przedmiot i zakres działania banku, jego fundusze statutowe, w tym środki wydzielone z majątku Skarbu Państwa, które stają się majątkiem banku.
Bank państwowy nie podlega wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego.
Bank państwowy nie jest przedsiębiorstwem państwowym, państwową jednostką organizacyjną ani jednostką sektora finansów publicznych w rozumieniu odrębnych przepisów.
Organami banku państwowego są rada nadzorcza i zarząd.
Członkowie zarządów lub rad nadzorczych nie mogą zajmować się działalnością konkurencyjną. W szczególności nie mogą być członkami zarządu lub rady nadzorczej innego banku, chyba że bank państwowy jest akcjonariuszem tego banku.
Radę nadzorczą powołuje się na okres 3 lat spośród osób posiadających odpowiednie kwalifikacje z zakresu finansów. Przewodniczącego rady nadzorczej powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów.
Członkowie rady nadzorczej są powoływani przez Prezesa Rady Ministrów spośród osób niebędących członkami zarządu tego banku. Odwołanie członków rady nadzorczej następuje w takim samym trybie, w jakim zostali powołani.
Rada nadzorcza sprawuje nadzór nad działalnością banku państwowego, zatwierdza przedstawione przez Zarząd sprawozdanie finansowe oraz podział zysku i sposób pokrycia strat, a także przyjmuje sprawozdania z działalności banku, udziela zarządowi banku zaleceń oraz może zawieszać w czynnościach członków zarządu banku.
Z zastrzeżeniem ust. 1, zarząd banku rozpatruje sprawy dotyczące działalności banku oraz podejmuje w tych sprawach uchwały, których wykonanie zapewnia prezes zarządu banku.
Rada nadzorcza uchyla uchwałę zarządu banku w razie stwierdzenia jej niezgodności z przepisami prawa lub statutem banku.
Prezes zarządu banku państwowego reprezentuje bank, przewodniczy zarządowi banku oraz organizuje działalność banku.
Szczegółowy zakres działania rady nadzorczej i zarządu oraz osoby uprawnione do reprezentowania banku określa statut banku państwowego.
Statut bankowi państwowemu nadaje, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw aktywów państwowych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, mając na uwadze potrzebę sprawnej realizacji zadań przez bank państwowy.
Do banku spółdzielczego stosuje się odpowiednio przepisy art. 22–22b i art. 22d, z tym że w przypadku banku spółdzielczego zrzeszonego w banku zrzeszającym:
członkiem zarządu, o którym mowa w art. 22a ust. 4, jest prezes zarządu;
przepisu art. 22a ust. 6 pkt 1 nie stosuje się;
przepis art. 22b stosuje się wyłącznie do powołania prezesa zarządu.
Na wniosek banku spółdzielczego zrzeszonego w banku zrzeszającym Komisja Nadzoru Finansowego może wyrazić zgodę na wyodrębnienie stanowiska członka zarządu, o którym mowa w art. 22a ust. 4. Przepis art. 22b stosuje się odpowiednio.
C.Banki w formie spółek akcyjnych oraz finansowe spółki holdingowe i finansowe spółki holdingowe o działalności mieszanej
Do utworzenia i działalności banku w formie spółki akcyjnej stosuje się przepisy Kodeksu spółek handlowych, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
Funkcję organu nadzoru pełni w banku rada nadzorcza składająca się co najmniej z pięciu osób fizycznych.
Członków rady nadzorczej banku powołuje i odwołuje walne zgromadzenie, uwzględniając ocenę spełniania wymogów, o których mowa w art. 22aa.
Bank niezwłocznie po powołaniu rady nadzorczej oraz po dokonaniu zmiany jej składu przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informację odpowiednio o składzie rady nadzorczej i o zmianie jej składu oraz wynikającą z oceny, o której mowa w ust. 2, informację o spełnieniu przez członków rady nadzorczej, których dotyczy informacja, oraz przez radę nadzorczą jako całość wymogów określonych w art. 22aa.
Zarząd banku składa się co najmniej z trzech osób fizycznych powoływanych i odwoływanych przez radę nadzorczą, z zastrzeżeniem art. 22b. Rada nadzorcza, powołując lub odwołując członków zarządu banku, uwzględnia ocenę spełniania wymogów, o których mowa w art. 22aa.
Bank niezwłocznie po powołaniu zarządu oraz po dokonaniu zmiany jego składu przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informację odpowiednio o składzie zarządu i o zmianie jego składu oraz wynikającą z oceny, o której mowa w ust. 1, i weryfikacji, o której mowa w art. 22ab ust. 1, informację o spełnieniu przez członków zarządu, których dotyczy informacja, oraz przez zarząd jako całość wymogów, o których mowa w art. 22aa. Rada nadzorcza informuje Komisję Nadzoru Finansowego także o zatwierdzeniu i zmianie wewnętrznego podziału kompetencji w zarządzie banku.
Prezes zarządu kieruje pracami zarządu. Prezesowi zarządu podlega komórka audytu wewnętrznego.
W zarządzie banku wyodrębnia się stanowisko członka zarządu nadzorującego lub stanowiska członków zarządu nadzorujących zarządzanie ryzykiem istotnym w działalności banku.
Zarząd banku ustala, a rada nadzorcza zatwierdza wewnętrzny podział kompetencji w zarządzie banku.
W ramach wewnętrznego podziału kompetencji w zarządzie banku:
nie mogą być łączone funkcje prezesa zarządu oraz członka zarządu, o którym mowa w ust. 4;
prezesowi zarządu banku nie może być powierzony nadzór nad obszarem działalności banku stwarzającym ryzyko istotne w działalności banku;
członkowi zarządu banku, o którym mowa w ust. 4, nie może być powierzony nadzór nad obszarem działalności banku stwarzającym ryzyko, którym zarządzanie nadzoruje;
poza kompetencjami, o których mowa w ust. 3 i 4, należy przyporządkować kompetencje w zakresie nadzoru nad:
ryzykiem braku zgodności działalności banku z przepisami prawa, regulacjami wewnętrznymi i standardami rynkowymi,
obszarem rachunkowości i sprawozdawczości finansowej, w tym kontroli finansowej.
Członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3:
posiadają wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i powierzonych im obowiązków, by rozumieć działalność banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, jak również powiązane z nią ryzyka, na które te podmioty są narażone, oraz skutki działalności tych podmiotów w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej, z uwzględnieniem ryzyka ESG;
dają rękojmię należytego wykonywania powierzonych im obowiązków, odnoszącą się w szczególności do ich reputacji, uczciwości i rzetelności oraz zdolności do prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, w sposób ostrożny i stabilny;
wykazują się niezależnością osądu, pozwalającą w razie konieczności skutecznie oceniać i kwestionować decyzje zarządu oraz nadzorować i monitorować proces podejmowania decyzji dotyczących zarządzania;
poświęcają wystarczającą ilość czasu odpowiednio do pełnionych przez nich funkcji i powierzonych im obowiązków.
Obowiązek spełniania wymogów, o których mowa w ust. 1, nie dotyczy kuratora, o którym mowa w art. 144 ust. 1, administratora podmiotu w restrukturyzacji, o którym mowa w art. 153 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, zastępcy administratora podmiotu w restrukturyzacji, o którym mowa w art. 154a ust. 1 tej ustawy, oraz pełnomocnika, o którym mowa w art. 114 ust. 1 i art. 214 ust. 1 tej ustawy, a także zarządcy nadzwyczajnego, o którym mowa w art. 50 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 (Dz. Urz. UE L 22 z 22.01.2021, str. 1).
Liczba funkcji członka zarządu lub rady nadzorczej pełnionych jednocześnie przez członka zarządu lub rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, powinna być uzależniona od indywidualnych okoliczności oraz charakteru, skali i stopnia złożoności działalności danego podmiotu.
Członek zarządu lub rady nadzorczej banku istotnego, finansowej spółki holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, może pełnić jednocześnie nie więcej niż:
jedną funkcję członka zarządu i dwie funkcje członka rady nadzorczej albo
cztery funkcje członka rady nadzorczej.
Za jedną funkcję, o której mowa w ust. 3, uznaje się:
funkcje członka zarządu lub rady nadzorczej pełnione w podmiotach należących do tej samej grupy kapitałowej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2026 r. poz. 522, 640 i 644), lub grupy przedsiębiorstw będących podmiotami zależnymi tej samej finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3;
funkcje członka zarządu lub rady nadzorczej pełnione w:
podmiotach objętych tym samym instytucjonalnym systemem ochrony spełniającym warunki, o których mowa w art. 113 ust. 7 rozporządzenia nr 575/2013, lub
podmiotach, w których bank, finansowa spółka holdingowa albo finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej posiada znaczny pakiet akcji, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia nr 575/2013.
Przepisu ust. 3 nie stosuje się do funkcji pełnionych przez członka zarządu lub rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, w podmiotach nieprowadzących działalności gospodarczej, jak również do reprezentantów Skarbu Państwa.
Na wniosek banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, Komisja Nadzoru Finansowego, biorąc pod uwagę w szczególności zakres, skalę i złożoność działalności prowadzonej przez bank, finansową spółkę holdingową albo finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, może wyrazić zgodę na pełnienie przez członka zarządu lub rady nadzorczej banku istotnego, finansowej spółki holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, jednej dodatkowej funkcji członka rady nadzorczej ponad ograniczenia przewidziane w ust. 3 i 4, jeżeli nie zagrozi to należytemu wykonywaniu przez członka zarządu lub rady nadzorczej powierzonych mu obowiązków.
(uchylony)
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków zarządu i rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia.
Przy wyborze kandydatów na członków zarządu lub rady nadzorczej właściwy organ banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, uwzględnia cechy i kompetencje istotne z punktu widzenia potrzeby zapewnienia prawidłowości realizacji zadań przez zarząd lub radę nadzorczą.
W celu zapewnienia ostrożnego i stabilnego zarządzania bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, identyfikują kluczowe funkcje. Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, zapewniają, że osoby pełniące te funkcje spełniają wymagania, o których mowa w ust. 1.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, oceniają spełnienie przez osobę pełniącą kluczowe funkcje wymogów, o których mowa w ust. 1, przed powierzeniem jej kluczowej funkcji, a następnie w odstępach niedłuższych niż 24 miesiące, licząc od dnia powierzenia kluczowej funkcji, a także każdorazowo w przypadku ujawnienia istotnych, nowych okoliczności mogących wpływać na ocenę spełniania tych wymogów. W bankach istotnych ocena jest prowadzona w odstępach niedłuższych niż 12 miesięcy.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, niezwłocznie po powierzeniu pełnienia funkcji kierownika komórki kontroli wewnętrznej lub dyrektora do spraw finansowych przekazują Komisji Nadzoru Finansowego informację o tym powierzeniu oraz każdorazowo po przeprowadzeniu oceny, o której mowa w ust. 10a, informację wynikającą z tej oceny.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, przekazują Komisji Nadzoru Finansowego na jej wniosek informację o spełnieniu wymogów, o których mowa w ust. 1, wynikającą z oceny, o której mowa w ust. 10a, przez osobę pełniącą kluczowe funkcje inne niż kluczowe funkcje określone w ust. 10b.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, żądają od kandydata na członka zarządu lub rady nadzorczej oraz od osoby ubiegającej się o pełnienie kluczowej funkcji w banku, finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, przedłożenia:
dokumentów lub oświadczeń dotyczących:
zmiany imienia, nazwiska lub obywatelstwa,
sytuacji materialnej i stanu majątku;
informacji niezbędnych do oceny spełniania warunków, o których mowa w ust. 1, dotyczących:
adresu zamieszkania lub pobytu,
wykształcenia, zawodu, umiejętności i doświadczenia zawodowego, w tym dotychczasowego przebiegu pracy zawodowej, ukończonych szkoleń zawodowych, miejsca i stanowiska pracy oraz funkcji pełnionych w organach podmiotów sektora finansowego,
karalności, postępowań karnych i postępowań w sprawach o przestępstwa skarbowe prowadzonych przeciwko kandydatowi na członka zarządu lub rady nadzorczej lub osobie ubiegającej się o pełnienie kluczowej funkcji,
nałożonych sankcji administracyjnych,
sankcji administracyjnych nałożonych na inne podmioty w związku z zakresem odpowiedzialności kandydata na członka zarządu lub rady nadzorczej lub osoby ubiegającej się o pełnienie kluczowej funkcji,
postępowań sądowych, które mogą mieć negatywny wpływ na reputację kandydata na członka zarządu lub rady nadzorczej lub osoby ubiegającej się o pełnienie kluczowej funkcji, oraz postępowań administracyjnych, dyscyplinarnych lub egzekucyjnych, w których występował lub występuje jako strona,
znajomości języka polskiego oraz języków obcych,
sposobu działania w życiu, środowisku i kontaktach zawodowych oraz sposobu zachowania się wobec osób pokrzywdzonych przez jego działania.
W przypadku gdy członek zarządu lub rady nadzorczej lub osoba pełniąca kluczową funkcję nie spełnia wymogów, o których mowa w ust. 1–3, bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, niezwłocznie:
odwołują członka zarządu, członka rady nadzorczej albo
podejmują niezbędne środki do zapewnienia, aby członek zarządu, członek rady nadzorczej lub osoba pełniąca kluczowe funkcje spełniali wymagania, o których mowa w ust. 1–3, albo
odsuwają osobę pełniącą kluczowe funkcje od podejmowania decyzji mających znaczący wpływ na bank, finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, sporządzają, przechowują i aktualizują:
regulaminy organizacyjne;
schemat struktury organizacyjnej;
inną dokumentację opisującą zakres obowiązków członków zarządu, członków rady nadzorczej, członków kadry kierowniczej wyższego szczebla oraz osób pełniących kluczowe funkcje.
Dokumenty, o których mowa w ust. 11b, są przekazywane Komisji Nadzoru Finansowego na jej wniosek.
Dane osobowe, o których mowa w ust. 11, przechowuje się nie dłużej niż przez okres 25 lat.
Spełnienie wymogów, o których mowa w art. 22aa ust. 1–3, jest weryfikowane przez:
walne zgromadzenie – w przypadku członków rady nadzorczej oraz rady nadzorczej jako całości,
radę nadzorczą – w przypadku członków zarządu oraz zarządu jako całości
– w odstępach niedłuższych niż 24 miesiące, a w bankach istotnych – niedłuższych niż 12 miesięcy, licząc od pierwszej oceny, która zgodnie z art. 22 lub art. 22a jest prowadzona przed powołaniem na stanowisko, oraz każdorazowo w przypadku ujawnienia istotnych, nowych okoliczności mogących wpływać na ocenę spełniania tych wymogów.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli zwołanie walnego zgromadzenia w celu przeprowadzenia weryfikacji jest niemożliwe lub wiązałoby się z nieproporcjonalnymi i nieuzasadnionymi kosztami, a weryfikacja jest związana ze zmianami w wewnętrznej organizacji rady nadzorczej, może ona zostać przeprowadzona przez radę nadzorczą, a następnie zatwierdzona na najbliższym walnym zgromadzeniu.
Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, niezwłocznie przekazują do Komisji Nadzoru Finansowego informację o wyniku weryfikacji, o której mowa w ust. 1 i 2.
Powołanie prezesa zarządu banku i członka zarządu banku, o którym mowa w art. 22a ust. 4, a także powierzenie funkcji członka zarządu banku, o którym mowa w tym przepisie, powołanemu członkowi zarządu następuje za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego.
Powołanie przewodniczącego rady nadzorczej i członków zarządu:
banku krajowego będącego unijną instytucją dominującą i jednocześnie dużą instytucją,
banku krajowego będącego dominującą instytucją kredytową i jednocześnie dużą instytucją,
banku krajowego będącego organem centralnym, o którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013, i jednocześnie dużą instytucją lub banku krajowego będącego organem centralnym, o którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013, nadzorującego duże instytucje z nim powiązane,
banku krajowego będącego samodzielną instytucją w Unii Europejskiej i jednocześnie dużą instytucją,
banku krajowego będącego dużą jednostką zależną, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 147 rozporządzenia nr 575/2013,
dominującej finansowej spółki holdingowej, dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej lub unijnej dominującej finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, jeżeli do grupy należy bank krajowy będący dużą instytucją, z wyłączeniem podmiotów zwolnionych z obowiązku zatwierdzenia prowadzenia działalności, o którym mowa w art. 48s
– następuje za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego, przy czym identyfikacja tych podmiotów odbywa się na podstawie informacji zawartych w ostatnim opublikowanym rocznym sprawozdaniu finansowym.
Bank, wraz z wnioskiem o wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 1 i 1a, przekazuje informacje i oświadczenia osób wskazanych w tych przepisach, odnoszące się do okresu ostatnich 5 lat, dotyczące:
identyfikacji tych osób;
wiedzy, umiejętności i doświadczenia tych osób, a w szczególności wykształcenia, przebiegu pracy zawodowej i ukończonych szkoleń zawodowych;
funkcji pełnionych w organach innych podmiotów;
karalności tych osób, prowadzonych przeciwko nim postępowań karnych i postępowań w sprawach o przestępstwa skarbowe;
sankcji administracyjnych nałożonych na te osoby lub inne podmioty w związku z zakresem odpowiedzialności tych osób;
postępowań sądowych, które mogą mieć negatywny wpływ na sytuację finansową tych osób, oraz postępowań administracyjnych, dyscyplinarnych lub egzekucyjnych, w których te osoby występowały lub występują jako strona;
znajomości języka polskiego;
innych okoliczności mogących mieć wpływ na ocenę spełniania przez te osoby wymogów określonych w art. 22aa.
Komisja Nadzoru Finansowego, badając rękojmię prawidłowego wykonywania obowiązków przez osobę, której dotyczy wniosek, o którym mowa w ust. 1 i 1a, dokonuje weryfikacji informacji również w centralnej bazie sankcji administracyjnych prowadzonej przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wyrażenia zgody, o której mowa w ust. 1 i 1a, jeżeli osoba, której dotyczy wniosek o wyrażenie zgody:
nie spełnia wymogów określonych w art. 22aa;
była karana za przestępstwo umyślne lub przestępstwo skarbowe, z wyłączeniem przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego;
nie dopełniła obowiązku, o którym mowa w art. 138 ust. 4a – w przypadku osoby pełniącej funkcję członka zarządu banku;
nie posiada udowodnionej znajomości języka polskiego.
Komisja Nadzoru Finansowego odstąpi, w drodze decyzji wydanej na wniosek rady nadzorczej banku, od wymogu udowodnionej znajomości języka polskiego, o którym mowa w ust. 3 pkt 4, jeżeli nie jest to niezbędne ze względów nadzoru ostrożnościowego, biorąc w szczególności pod uwagę poziom dopuszczalnego ryzyka lub zakres działalności banku.
(uchylony)
Jeżeli nie zachodzą przesłanki określone w ust. 3, przepisów ust. 1 i 1a nie stosuje się do powołania na kolejną kadencję osób wymienionych w ust. 1 i 1a oraz do powołania w skład pierwszego zarządu banku osób zatwierdzonych w zezwoleniu na utworzenie tego banku.
Przepisów ust. 1 i 1a nie stosuje się do członków rady nadzorczej delegowanych do czasowego pełnienia funkcji członków zarządu przez okres niedłuższy niż 3 miesiące.
Decyzja, o której mowa w ust. 1 i 1a, może określać termin, do którego powinno nastąpić powołanie lub powierzenie funkcji, o którym mowa w ust. 1. W przypadku niedotrzymania tego terminu decyzja wygasa. Przepisu art. 162 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny, czy członkowie zarządu i rady nadzorczej spełniają wymogi określone w art. 22aa. W ocenie uwzględnia się w szczególności przypadki uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383), zwanej dalej „Kodeksem karnym”, z wykorzystaniem działalności banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, uzasadnionego podejrzenia usiłowania popełnienia tego przestępstwa lub istnienia podwyższonego ryzyka popełnienia tego przestępstwa.
W celu uzyskania informacji niezbędnych do dokonania oceny, czy członkowie zarządu i rady nadzorczej oraz kierownicy komórek kontroli wewnętrznej i dyrektorzy do spraw finansowych banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, spełniają wymogi określone w art. 22aa, Komisja Nadzoru Finansowego może zwrócić się o:
informacje do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej, jeżeli są one niezbędne do badania rękojmi, o której mowa w art. 22aa ust. 1;
dostęp do centralnej bazy danych dotyczących przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, o której mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1620 z dnia 31 maja 2024 r. w sprawie ustanowienia Urzędu ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010 (Dz. Urz. UE L 2024/1620 z 19.06.2024).
Komisja Nadzoru Finansowego dokonuje oceny, czy kierownik komórki kontroli wewnętrznej i dyrektor do spraw finansowych banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, spełniają wymogi określone w art. 22aa w przypadku powołania w podmiotach, o których mowa w art. 22b ust. 1a.
Komisja Nadzoru Finansowego w ramach nadzoru nad bieżącym spełnianiem wymogów, o których mowa w art. 22aa, przez członków zarządu i rady nadzorczej oraz przez osoby pełniące kluczowe funkcje, może weryfikować poprawność przeprowadzenia przez bank, finansową spółkę holdingową lub przez finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, ocen spełniania tych wymogów, a w uzasadnionych przypadkach wezwać bank, finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, do przeprowadzenia takich ocen.
W przypadku gdy członek zarządu lub rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, nie spełnia wymogów określonych w art. 22aa, Komisja Nadzoru Finansowego może wystąpić do właściwego organu banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, z wnioskiem o jego odwołanie lub, w drodze decyzji, odwołać członka zarządu lub rady nadzorczej danego podmiotu.
Komisja Nadzoru Finansowego może zawiesić w czynnościach członka zarządu lub rady nadzorczej, o którym mowa w ust. 1, do czasu podjęcia przez właściwy organ banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, uchwały w sprawie wniosku o jego odwołanie.
Rada nadzorcza może delegować członka rady nadzorczej, na okres nie dłuższy niż trzy miesiące, do czasowego wykonywania czynności członka zarządu, który został zawieszony lub odwołany.
W przypadku gdy kierownik komórki kontroli wewnętrznej lub dyrektor do spraw finansowych banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, nie spełnia wymogów określonych w art. 22aa, Komisja Nadzoru Finansowego może wystąpić do właściwego organu banku, finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, z zaleceniem niezwłocznego odsunięcia ich od podejmowania decyzji mających znaczący wpływ na bank, finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3.
Podmiot, który zamierza, bezpośrednio lub pośrednio, nabyć albo objąć akcje lub prawa z akcji banku krajowego w liczbie zapewniającej osiągnięcie albo przekroczenie odpowiednio 10 %, 20 %, jednej trzeciej, 50 % ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału w kapitale zakładowym, jest obowiązany każdorazowo zawiadomić Komisję Nadzoru Finansowego o zamiarze ich nabycia albo objęcia. Podmiot, który zamierza, bezpośrednio lub pośrednio, stać się podmiotem dominującym banku krajowego w sposób inny niż przez nabycie albo objęcie akcji lub praw z akcji banku krajowego w liczbie zapewniającej większość ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, obowiązany jest każdorazowo zawiadomić o tym zamiarze Komisję Nadzoru Finansowego.
Bank, którego akcje zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informację o akcjonariuszach posiadających akcje lub prawa z akcji w wysokości, o której mowa w ust. 1, zawierającą imiona i nazwiska albo nazwy tych akcjonariuszy oraz liczbę akcji lub praw z akcji, co najmniej raz na 12 miesięcy.
Za pośrednio stającego się podmiotem dominującym banku krajowego albo pośrednio nabywającego lub obejmującego akcje lub prawa z akcji banku krajowego uważa się podmiot dominujący w stosunku do podmiotu, który bezpośrednio staje się podmiotem dominującym banku krajowego albo nabywa lub obejmuje akcje lub prawa z akcji banku krajowego bezpośrednio, jak również podmiot, który podejmuje działania powodujące, że stanie się on podmiotem dominującym w stosunku do podmiotu, który jest podmiotem dominującym banku krajowego albo posiada akcje lub prawa z akcji banku krajowego.
W przypadku gdy podmiot, który zamierza:
bezpośrednio nabyć albo objąć akcje lub prawa z akcji banku krajowego lub stać się podmiotem dominującym banku krajowego, jest podmiotem zależnym, zawiadomienie składa tylko ten podmiot łącznie z jego pierwotnym podmiotem dominującym;
pośrednio nabyć albo objąć akcje lub prawa z akcji banku krajowego lub stać się podmiotem dominującym banku krajowego, jest podmiotem zależnym, zawiadomienie składa tylko jego pierwotny podmiot dominujący.
Obowiązek zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, dotyczy także:
zastawnika i użytkownika akcji, jeżeli zgodnie z art. 340 § 1 Kodeksu spółek handlowych są oni uprawnieni do wykonywania prawa głosu z akcji;
podmiotu, który uzyskał prawo głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach określonych w ust. 1 w wyniku zdarzeń innych niż objęcie lub nabycie akcji lub praw z akcji banku krajowego, w szczególności w wyniku zmiany statutu lub w następstwie wygaśnięcia uprzywilejowania lub ograniczenia akcji co do prawa głosu, a także nabycia akcji lub praw z akcji banku krajowego w liczbie zapewniającej osiągnięcie albo przekroczenie poziomów określonych w ust. 1 w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału w kapitale zakładowym w wyniku dziedziczenia;
podmiotu, który otrzymał akcje banku w wyniku zamiany instrumentów kapitałowych zakwalifikowanych do funduszy własnych jako instrumenty dodatkowe w Tier I, o których mowa w art. 52 rozporządzenia nr 575/2013, albo instrumenty w Tier II, o których mowa w art. 63 rozporządzenia nr 575/2013.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, obowiązek złożenia zawiadomienia powstaje przed przystąpieniem do wykonywania prawa głosu z akcji albo wykonywania uprawnień podmiotu dominującego wobec banku krajowego. Przepisy art. 25a–25n stosuje się odpowiednio.
Do podmiotów, o których mowa w ust. 4, przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Przepisy ust. 1–6 i 9 stosuje się odpowiednio w przypadku, w którym dwa lub więcej podmiotów działa w porozumieniu, którego przedmiotem jest wykonywanie prawa głosu z akcji na poziomach określonych w ust. 1 lub wykonywanie uprawnień podmiotu dominującego banku krajowego.
W przypadku działania w porozumieniu, o którym mowa w ust. 7, zawiadomienie składają wszystkie strony porozumienia łącznie.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy nabycie albo objęcie akcji banku krajowego dokonywane jest przez bank krajowy, instytucję kredytową, dom maklerski lub firmę inwestycyjną mającą siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego, w wykonaniu umowy o gwarancję emisji, o której mowa w art. 14a ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 592), jeżeli:
prawa z akcji nie są wykonywane w celu ingerencji w zarządzanie bankiem krajowym oraz
akcje banku krajowego zostaną zbyte w ciągu roku od dnia ich nabycia albo objęcia.
Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 25 ust. 1, przekazuje wraz z zawiadomieniem informację o posiadanych bezpośrednio lub pośrednio akcjach lub prawach z akcji banku krajowego, o którym mowa w art. 25 ust. 1, jak również o podmiotach dominujących tego podmiotu i zawartych przez ten podmiot porozumieniach oraz o pozostawaniu przez ten podmiot w stanach faktycznych lub prawnych pozwalających innym podmiotom na wykonywanie praw z akcji banku krajowego lub wykonywanie uprawnień podmiotu dominującego banku krajowego.
Podmiot, o którym mowa w ust. 1, wskazuje w zawiadomieniu sposób realizacji zamiaru, którego dotyczy zawiadomienie oraz przedkłada dowody wskazujące na istnienie zamiaru objętego zawiadomieniem, w szczególności stosowną umowę lub porozumienie, a w przypadku gdy zamiar ma zostać zrealizowany na rynku regulowanym – stosowne oświadczenie w tym zakresie.
W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie jest:
zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, instytucją kredytową, firmą inwestycyjną, spółką zarządzającą lub zarządzającym z UE, którzy uzyskali zezwolenie na wykonywanie działalności na terytorium państwa członkowskiego, lub
podmiotem dominującym lub podmiotem pozostającym w podobnym stosunku do zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej, firmy inwestycyjnej, spółki zarządzającej lub zarządzającego z UE, którzy uzyskali zezwolenie na wykonywanie działalności na terytorium państwa członkowskiego
– zawiadomienie zawiera odpowiednią informację w tym zakresie, wskazującą w szczególności nazwę i siedzibę zakładu ubezpieczeń, zakładu reasekuracji, instytucji kredytowej, firmy inwestycyjnej, spółki zarządzającej lub zarządzającego z UE, o których mowa w pkt 2; jeżeli nie zachodzą okoliczności wymienione w pkt 1 i 2, zawiadomienie zawiera stosowne oświadczenie w tym zakresie.
Podmiot, składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 25 ust. 1, przedstawia wraz z zawiadomieniem informacje dotyczące:
identyfikacji podmiotu składającego zawiadomienie, osób zarządzających jego działalnością oraz osób przewidzianych do objęcia funkcji członków zarządu banku krajowego – o ile podmiot składający zawiadomienie planuje zmiany w tym zakresie;
identyfikacji banku krajowego, o którym mowa w art. 25 ust. 1;
działalności zawodowej, gospodarczej lub statutowej podmiotu składającego zawiadomienie i osób, o których mowa w pkt 1, a w szczególności przedmiotu tej działalności, zakresu i miejsca jej prowadzenia oraz dotychczasowego jej przebiegu, a także wykształcenia posiadanego przez podmiot składający zawiadomienie, będący osobą fizyczną, i osób, o których mowa w pkt 1;
grupy, do której należy podmiot składający zawiadomienie, a w szczególności jej struktury, należących do niej podmiotów, prawnych i faktycznych powiązań kapitałowych, finansowych i osobowych z innymi podmiotami;
sytuacji ekonomiczno-finansowej podmiotu składającego zawiadomienie;
skazania za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, postępowań warunkowo umorzonych oraz zakończonych ukaraniem postępowań dyscyplinarnych, jak również innych zakończonych postępowań administracyjnych i cywilnych, dotyczących podmiotu składającego zawiadomienie lub osób, o których mowa w pkt 1, mogących mieć wpływ na ocenę podmiotu składającego zawiadomienie w świetle kryteriów określonych w art. 25h ust. 2;
toczących się postępowań karnych o przestępstwo umyślne – z wyłączeniem przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego – lub postępowań w sprawie o przestępstwo skarbowe, jak również innych toczących się postępowań administracyjnych, dyscyplinarnych i cywilnych, mogących mieć wpływ na ocenę podmiotu składającego zawiadomienie w świetle kryteriów określonych w art. 25h ust. 2, a prowadzonych przeciwko podmiotowi składającemu zawiadomienie lub osobom, o których mowa w pkt 1, lub postępowań związanych z działalnością tego podmiotu lub tych osób;
działań zmierzających do nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji w liczbie zapewniającej osiągnięcie lub przekroczenie poziomów określonych w art. 25 ust. 1 albo stania się podmiotem dominującym banku krajowego, a w szczególności docelowego udziału w ogólnej liczbie głosów na walnym zgromadzeniu banku krajowego, związanych z tym udziałem uprawnień, sposobu i źródeł finansowania nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji, zawartych w związku z tymi działaniami umów oraz działania w porozumieniu z innymi podmiotami;
zamiarów podmiotu składającego zawiadomienie w odniesieniu do przyszłej działalności banku krajowego, w szczególności w zakresie planów marketingowych, operacyjnych, finansowych oraz dotyczących organizacji i zarządzania, z uwzględnieniem zobowiązań, o których mowa w art. 25h ust. 3.
Informacje w zakresie kwalifikacji i doświadczenia zawodowego, a także informacje w zakresie określonym w ust. 1 pkt 6 i 7, nie są wymagane w odniesieniu do podmiotu składającego zawiadomienie i osób zarządzających jego działalnością, jeżeli podmiot składający zawiadomienie jest bankiem krajowym, instytucją kredytową, zakładem ubezpieczeń, zakładem reasekuracji, domem maklerskim, firmą inwestycyjną, spółką zarządzającą lub zarządzającym z UE, którzy uzyskali zezwolenie na wykonywanie działalności w państwie członkowskim, o ile okoliczność ta zostanie wykazana w zawiadomieniu.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia, dokumenty, które należy załączyć do zawiadomienia w celu przedstawienia informacji określonych w ust. 1, mając na względzie zapewnienie proporcjonalności wymaganych informacji w zależności od zamierzonego wpływu podmiotu składającego zawiadomienie na zarządzanie bankiem krajowym.
Zawiadomienie i załączane dokumenty powinny być sporządzone w języku polskim lub przetłumaczone na język polski. Tłumaczenie powinno być sporządzone przez tłumacza przysięgłego lub właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej.
Dokumenty urzędowe przed tłumaczeniem powinny być zalegalizowane przez konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Obowiązku legalizacji nie stosuje się, jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej.
W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy prawo kraju właściwego nie przewiduje sporządzania wymaganych dokumentów podmiot składający zawiadomienie lub osoba, której sprawa dotyczy, może, w miejsce tych dokumentów, złożyć stosowne oświadczenie, zawierające wymagane informacje.
Podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 25 ust. 1, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązany jest ustanowić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnika do doręczeń w toku postępowania w przedmiocie zawiadomienia.
W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, pisma w toku postępowania pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, z wyłączeniem decyzji kończącej postępowanie w przedmiocie zawiadomienia. O skutku, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, Komisja Nadzoru Finansowego informuje na piśmie podmiot składający zawiadomienie.
W przypadku gdy podmiot składający zawiadomienie, o którym mowa w art. 25 ust. 1, jest podmiotem, o którym mowa w art. 25a ust. 3 pkt 1 lub 2, Komisja Nadzoru Finansowego występuje na piśmie do właściwych władz nadzorczych o przekazanie informacji w zakresie określonym w art. 25h ust. 2, w celu ustalenia, czy zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 25h ust. 1 pkt 3.
Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia, niepóźniej jednak niż w terminie 10 dni roboczych, potwierdza na piśmie jego otrzymanie.
W przypadku stwierdzenia braków w zawiadomieniu lub gdy nie zostały załączone do niego wymagane informacje lub dokumenty, Komisja Nadzoru Finansowego wzywa podmiot składający zawiadomienie do uzupełnienia tych braków w wyznaczonym terminie.
Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie po otrzymaniu informacji lub dokumentów stanowiących uzupełnienie zawiadomienia, niepóźniej jednak niż w terminie 10 dni roboczych, potwierdza na piśmie ich otrzymanie.
Komisja Nadzoru Finansowego, wraz z potwierdzeniem otrzymania zawiadomienia i wszystkich wymaganych informacji i dokumentów, informuje podmiot składający zawiadomienie o dacie upływu terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, o której mowa w art. 25h ust. 1.
Komisja Nadzoru Finansowego może, przed upływem 50. dnia roboczego terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, wezwać na piśmie podmiot składający zawiadomienie do przekazania dodatkowych niezbędnych informacji lub dokumentów w terminie 20 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, a w przypadku gdy:
miejsce zamieszkania lub siedziba podmiotu składającego zawiadomienie znajduje się w państwie trzecim lub nadzór nad nim sprawują władze nadzorcze państwa trzeciego lub
podmiot składający zawiadomienie nie jest podmiotem podlegającym nadzorowi ubezpieczeniowemu, nadzorowi nad rynkiem kapitałowym lub nadzorowi bankowemu sprawowanemu przez władze nadzorcze państwa członkowskiego
– w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 20 i nie dłuższym niż 30 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wskazując zakres żądanych informacji lub dokumentów.
W przypadku gdy podmiotem składającym zawiadomienie jest finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, która jest stroną toczącego się postępowania w przedmiocie wydania decyzji, o której mowa w art. 48q ust. 3 albo art. 48s ust. 1, albo gdy podmiotem składającym zawiadomienie jest finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, która jest stroną toczącego się postępowania w przedmiocie zatwierdzenia lub zwolnienia z obowiązku zatwierdzenia działalności finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z państwa członkowskiego przez właściwe władze nadzorcze innego państwa, następuje zawieszenie biegu terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu na okres od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 48q ust. 4, do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 48q ust. 3 albo art. 48s ust. 1, stała się prawomocna, albo na czas trwania postępowania w przedmiocie zatwierdzenia działalności finansowej spółki holdingowej z państwa członkowskiego lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej z państwa członkowskiego przez właściwe władze nadzorcze innego państwa.
W przypadku wezwania, o którym mowa w ust. 5, następuje zawieszenie biegu terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu, od dnia wysłania wezwania do dnia otrzymania informacji lub dokumentów, nie dłużej jednak niż do upływu terminu na przekazanie informacji lub dokumentów.
Komisja Nadzoru Finansowego potwierdza na piśmie otrzymanie informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 5, niepóźniej jednak niż w terminie 10 dni roboczych od dnia ich otrzymania.
W przypadku kolejnych wezwań Komisji Nadzoru Finansowego do przekazania dodatkowych informacji lub dokumentów nie stosuje się terminów przekazania informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 5. Wezwania te nie powodują zawieszenia biegu terminu na doręczenie decyzji w przedmiocie sprzeciwu.
Komisja Nadzoru Finansowego zgłasza, w drodze decyzji, sprzeciw co do nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji lub co do stania się podmiotem dominującym banku krajowego, jeżeli:
podmiot składający zawiadomienie nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków w zawiadomieniu lub załączanych do zawiadomienia dokumentów i informacji;
podmiot składający zawiadomienie nie przekazał w terminie dodatkowych informacji lub dokumentów żądanych przez Komisję Nadzoru Finansowego;
siedziba podmiotu składającego zawiadomienie znajduje się w państwie trzecim zidentyfikowanym jako państwo trzecie wysokiego ryzyka, na podstawie rozporządzenia delegowanego Komisji wydanego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 9 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz. Urz. UE L 141 z 05.06.2015, str. 73, z późn. zm.), lub w państwie trzecim, które jest objęte unijnymi środkami ograniczającymi, o których mowa w art. 2 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1226 z dnia 24 kwietnia 2024 r. w sprawie określenia przestępstw związanych z naruszeniem unijnych środków ograniczających i sankcji za takie naruszenia oraz zmiany dyrektywy (UE) 2018/1673 (Dz. Urz. UE L 2024/1226 z 29.04.2024);
uzasadnione jest to potrzebą ostrożnego i stabilnego zarządzania bankiem krajowym, z uwagi na możliwy wpływ podmiotu składającego zawiadomienie na bank krajowy lub z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu składającego zawiadomienie.
Komisja Nadzoru Finansowego może wystąpić z wnioskiem do właściwych władz nadzorczych o przekazanie, w terminie 30 dni roboczych od dnia doręczenia wniosku, opinii w celu ustalenia, czy zachodzi przesłanka, o której mowa w ust. 1 pkt 2a.
W ramach oceny przesłanki, o której mowa w ust. 1 pkt 2a, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia w szczególności negatywną opinię właściwych władz nadzorczych.
W ramach oceny istnienia przesłanki, o której mowa w ust. 1 pkt 3, Komisja Nadzoru Finansowego bada, czy podmiot składający zawiadomienie wykazał, że:
daje rękojmię wykonywania swoich praw i obowiązków w sposób należycie zabezpieczający interesy klientów banku krajowego oraz zapewniający bezpieczeństwo środków gromadzonych w banku krajowym;
osoby przewidziane do objęcia w banku stanowisk członków rady nadzorczej i zarządu spełniają wymogi określone w art. 22aa;
jest w dobrej kondycji finansowej, w szczególności w odniesieniu do aktualnego zakresu prowadzonej działalności, jak również wpływu realizacji planów inwestycyjnych na przyszłą sytuację finansową podmiotu składającego zawiadomienie i przyszłą sytuację finansową banku krajowego;
zapewni przestrzeganie przez bank krajowy wymogów ostrożnościowych wynikających z przepisów prawa, w tym wymogów w zakresie funduszy własnych, norm płynności, kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem, a w szczególności to, że struktura grupy, której bank stanie się częścią, będzie umożliwiać sprawowanie efektywnego nadzoru oraz skuteczną wymianę informacji pomiędzy właściwymi władzami nadzorczymi i ustalenie zakresów właściwości tych władz;
środki finansowe związane z nabyciem albo objęciem akcji lub praw z akcji lub podjęciem innych działań zmierzających do stania się podmiotem dominującym, powodujących, że bank krajowy stanie się podmiotem zależnym, nie pochodzą z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł oraz nie mają związku z finansowaniem terroryzmu ani w związku z zamierzonym nabyciem albo objęciem akcji lub praw z akcji lub podjęciem innych działań zmierzających do stania się podmiotem dominującym nie zachodzi zwiększone ryzyko popełnienia przestępstwa, a także wystąpienia innych działań, związanych z wprowadzaniem do obrotu środków finansowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł lub finansowaniem terroryzmu.
Dokonując oceny, o której mowa w ust. 1 pkt 3, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia w szczególności złożone w związku z postępowaniem zobowiązania podmiotu dotyczące banku krajowego lub ostrożnego i stabilnego nim zarządzania.
Komisja Nadzoru Finansowego może, w terminie określonym w art. 25i ust. 1, wydać decyzję o stwierdzeniu braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu, jeżeli stwierdzi, że nie zachodzą okoliczności wskazane w ust. 1.
Wydając decyzję, o której mowa w ust. 4, Komisja Nadzoru Finansowego może ustalić termin nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji albo uzyskania uprawnień podmiotu dominującego banku krajowego.
Termin, o którym mowa w ust. 5, może być wydłużony z urzędu lub na wniosek podmiotu składającego zawiadomienie.
Komisja Nadzoru Finansowego doręcza decyzję w przedmiocie sprzeciwu, o którym mowa w art. 25h ust. 1, w terminie 60 dni roboczych od dnia otrzymania zawiadomienia i wszystkich wymaganych informacji i dokumentów, nie później niż w terminie 10 dni roboczych od dnia jej wydania.
Terminy przewidziane dla doręczenia decyzji kończącej postępowanie w przedmiocie sprzeciwu uważa się za zachowane, jeżeli przed ich upływem decyzja została nadana w placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej albo wysłana na adres do doręczeń elektronicznych.
Podmiot składający zawiadomienie może zrealizować zamiar objęty zawiadomieniem, jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego nie doręczy decyzji w przedmiocie sprzeciwu w terminie 60 dni roboczych, o którym mowa w art. 25i ust. 1, albo jeżeli przed upływem tego terminu Komisja Nadzoru Finansowego wyda decyzję o stwierdzeniu braku podstaw do zgłoszenia sprzeciwu.
W przypadku uchylenia przez sąd administracyjny decyzji w przedmiocie sprzeciwu termin, o którym mowa w art. 25i ust. 1, biegnie od dnia, w którym Komisji Nadzoru Finansowego doręczono prawomocny wyrok sądu administracyjnego.
W przypadku nabycia albo objęcia akcji lub praw z akcji:
z naruszeniem przepisu art. 25 ust. 1 albo
pomimo zgłoszenia przez Komisję Nadzoru Finansowego sprzeciwu, o którym mowa w art. 25h ust. 1, albo
przed upływem terminu uprawniającego Komisję Nadzoru Finansowego do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 25h ust. 1, albo
po wyznaczonym przez Komisję Nadzoru Finansowego terminie na nabycie albo objęcie akcji lub praw z akcji, o którym mowa w art. 25h ust. 5
– z akcji tych nie może być wykonywane prawo głosu, z zastrzeżeniem art. 25m.
W przypadku wykonywania uprawnień podmiotu dominującego banku krajowego:
z naruszeniem przepisu art. 25 ust. 1 albo
w przypadku zgłoszenia przez Komisję Nadzoru Finansowego sprzeciwu, o którym mowa w art. 25h ust. 1, albo
przed upływem terminu uprawniającego Komisję Nadzoru Finansowego do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 25h ust. 1, albo
uzyskanych po upływie terminu, o którym mowa w art. 25h ust. 5
– członkowie zarządu banku krajowego powołani przez podmiot dominujący lub będący członkami zarządu, prokurentami lub osobami pełniącymi kierownicze funkcje w podmiocie dominującym nie mogą uczestniczyć w czynnościach z zakresu reprezentacji banku krajowego; w przypadku gdy nie można ustalić, którzy członkowie zarządu zostali powołani przez podmiot dominujący, powołanie zarządu jest bezskuteczne od dnia uzyskania przez ten podmiot uprawnień podmiotu dominującego banku krajowego, z zastrzeżeniem art. 25m.
Uchwały walnego zgromadzenia banku krajowego podjęte z naruszeniem przepisu ust. 1 są nieważne, chyba że spełniają wymogi kworum oraz większości głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, prawo wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały walnego zgromadzenia przysługuje również Komisji Nadzoru Finansowego. Przepis art. 425 Kodeksu spółek handlowych stosuje się odpowiednio.
Czynności z zakresu reprezentacji banku krajowego podejmowane z udziałem członków zarządu z naruszeniem przepisu ust. 2 są nieważne. Przepis art. 58 § 3 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 lub 2, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nakazać zbycie akcji lub praw z akcji banku krajowego w wyznaczonym terminie.
Jeżeli akcje lub prawa z akcji zostaną nabyte lub objęte z naruszeniem przepisu ust. 1 albo nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 5, Komisja Nadzoru Finansowego może nałożyć na akcjonariusza lub podmiot, który nabył lub objął prawa z akcji banku krajowego, karę pieniężną:
w przypadku osób prawnych – do wysokości kwoty stanowiącej równowartość:
10 % całkowitego rocznego obrotu netto albo
5 % średniego dziennego obrotu netto za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną;
w przypadku osób fizycznych – do wysokości:
21 312 000 zł albo
213 165 zł za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną.
W przypadku gdy jest możliwe ustalenie kwoty korzyści osiągniętej przez akcjonariusza lub podmiot, który nabył lub objął prawa z akcji, albo straty, której akcjonariusz lub podmiot, który nabył lub objął prawa z akcji, uniknął w wyniku naruszenia, karę pieniężną, o której mowa w ust. 6 pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. a, można nałożyć w wysokości do dwukrotności kwoty korzyści albo straty.
Jeżeli akcje lub prawa z akcji zostaną nabyte lub objęte w okolicznościach wskazanych w ust. 1, albo jeżeli nastąpi zmiana podmiotu dominującego w sposób inny niż przez nabycie lub objęcie akcji lub praw z akcji w liczbie zapewniającej większość ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu w okolicznościach wskazanych w ust. 2, albo jeżeli akcje lub prawa z akcji nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 5, Komisja Nadzoru Finansowego może także ustanowić w banku krajowym zarząd komisaryczny albo uchylić zezwolenie na utworzenie banku i podjąć decyzję o likwidacji banku. Przepisy art. 145, art. 146, art. 147 ust. 3 i art. 153–156 stosuje się odpowiednio.
Komisja Nadzoru Finansowego, ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 6 i 6a, uwzględnia w szczególności:
wagę naruszenia i czas jego trwania;
stopień przyczynienia się akcjonariusza lub podmiotu, który nabył lub objął akcje lub prawa z akcji, do powstania naruszenia;
sytuację finansową akcjonariusza lub podmiotu, który nabył lub objął akcje lub prawa z akcji;
skalę korzyści uzyskanych lub strat unikniętych przez akcjonariusza lub podmiot, który nabył lub objął akcje lub prawa z akcji – w przypadku gdy jest możliwe ustalenie tych korzyści lub strat;
straty poniesione przez osoby trzecie w związku z naruszeniem – w przypadku gdy jest możliwe ustalenie tych strat;
gotowość akcjonariusza lub podmiotu, który nabył lub objął akcje lub prawa z akcji, do współpracy z Komisją Nadzoru Finansowego;
uprzednie naruszenia przepisów prawa regulujących funkcjonowanie rynku finansowego popełnione przez akcjonariusza lub podmiot, który nabył lub objął akcje lub prawa z akcji;
potencjalne skutki systemowe naruszenia;
sankcje karne uprzednio nałożone za to samo naruszenie na akcjonariusza lub podmiot, który nabył lub objął akcje lub prawa z akcji.
W przypadku gdy wymagają tego interesy klientów banku krajowego, a wnioskodawca wykaże, że nie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 25h ust. 1 pkt 3, Komisja Nadzoru Finansowego może, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, w drodze decyzji, wydanej na wniosek akcjonariusza lub podmiotu dominującego banku krajowego, uchylić zakazy, o których mowa w art. 25l ust. 1 lub 2. Do wniosku wnioskodawca dołącza informacje, o których mowa w art. 25b ust. 1.
Jeżeli jest to uzasadnione potrzebą ostrożnego i stabilnego zarządzania bankiem krajowym, z uwagi na ocenę sytuacji finansowej podmiotu, w tym założyciela banku krajowego, który uzyskał bezpośrednio lub pośrednio prawo wykonywania głosu na walnym zgromadzeniu na poziomach określonych w art. 25 ust. 1 albo stał się bezpośrednio lub pośrednio podmiotem dominującym banku krajowego, lub z uwagi na możliwy wpływ tego podmiotu na bank, a w szczególności w przypadku stwierdzenia, że podmiot ten nie dochowuje zobowiązań, o których mowa w art. 25h ust. 3, lub zobowiązań, o których mowa w art. 30 ust. 1b, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, zakazać wykonywania prawa głosu z akcji banku krajowego posiadanych przez ten podmiot lub wykonywania uprawnień podmiotu dominującego przysługujących temu podmiotowi. Dokonując oceny, czy zachodzi przesłanka do wydania tego zakazu, przepisy art. 25h ust. 2 i 3 oraz art. 30 ust. 1b stosuje się odpowiednio.
Uchwała walnego zgromadzenia banku krajowego jest nieważna, jeżeli przy jej podejmowaniu wykonano prawo głosu z akcji, w stosunku do których Komisja Nadzoru Finansowego wydała decyzję, o której mowa w ust. 1, chyba że uchwała spełnia wymogi kworum oraz większości głosów oddanych bez uwzględnienia głosów nieważnych. Prawo wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały przysługuje również Komisji Nadzoru Finansowego. Przepis art. 425 Kodeksu spółek handlowych stosuje się odpowiednio.
Jeżeli Komisja Nadzoru Finansowego wydała na podstawie ust. 1 decyzję w przedmiocie zakazu wykonywania uprawnień podmiotu dominującego, przepisy art. 25l ust. 2 i 4 stosuje się odpowiednio.
W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nakazać zbycie akcji w wyznaczonym terminie.
Jeżeli akcje nie zostaną zbyte w terminie, o którym mowa w ust. 4, przepisy art. 25l ust. 6–7 stosuje się odpowiednio.
Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 25 ust. 1, lub założyciel banku krajowego nabył lub objął akcje lub prawa z akcji, o których mowa w art. 25 ust. 1, i nie dochowuje zobowiązania, o którym mowa w art. 25h ust. 3 lub art. 30 ust. 1b, Komisja Nadzoru Finansowego może, w drodze decyzji, nałożyć na ten podmiot lub założyciela banku krajowego karę pieniężną:
w przypadku osób prawnych – do wysokości kwoty stanowiącej równowartość:
10 % całkowitego rocznego obrotu netto albo do wysokości dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, albo
5 % średniego dziennego obrotu netto za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną;
w przypadku osób fizycznych do wysokości:
21 312 000 zł albo do wysokości dwukrotności kwoty korzyści uzyskanych lub strat unikniętych w wyniku naruszenia – w przypadku gdy jest możliwe ich ustalenie, albo
213 165 zł za każdy dzień trwającego naruszenia do dnia przywrócenia stanu zgodności z prawem, przez okres niedłuższy niż 6 miesięcy od daty określonej w decyzji nakazującej zaprzestanie naruszenia i nakładającej karę pieniężną.
Decyzja, o której mowa w ust. 5a, jest natychmiast wykonalna.
Komisja Nadzoru Finansowego może określić w decyzji, o której mowa w ust. 5a pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. a, że kara pieniężna jest płatna w miesięcznych ratach.
Jeżeli podmiot, o którym mowa w art. 25 ust. 1, lub założyciel banku krajowego wypełni zobowiązanie, o którym mowa w art. 25h ust. 3 lub art. 30 ust. 1b, przed upływem terminu wskazanego w decyzji, o której mowa w ust. 5a pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. a, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję o umorzeniu kary pieniężnej, o której mowa w ust. 5a pkt 1 lit. a oraz pkt 2 lit. a:
w całości albo
w części odpowiadającej niezapłaconym przyszłym ratom – w przypadku określonym w ust. 5c.
Na wniosek akcjonariusza lub podmiotu dominującego Komisja Nadzoru Finansowego uchyla decyzję wydaną na podstawie ust. 1, jeżeli ustały okoliczności uzasadniające wydanie tej decyzji.
Przepisy ust. 1–6 stosuje się odpowiednio w przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 7, do podmiotów będących stronami porozumienia, o którym mowa w tym przepisie.
W przypadku zaległej kary pieniężnej, o której mowa w art. 25n ust. 5 lub 5a, Komisja Nadzoru Finansowego może nakazać bankowi, którego akcjonariuszem jest podmiot, na który została nałożona kara, przekazanie na poczet zaległej kary wraz z odsetkami wszelkich płatności dokonywanych przez bank na rzecz tego akcjonariusza, w kwocie odpowiadającej tej karze wraz z odsetkami.
Podmiot, który bezpośrednio lub pośrednio nabył albo objął akcje lub prawa z akcji banku krajowego, jeżeli stanowią one wraz z akcjami nabytymi albo objętymi wcześniej pakiet zapewniający osiągnięcie lub przekroczenie progu 5 %, 10 %, 20 %, 25 %, jednej trzeciej, 50 %, 66 % i 75 % ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, albo stał się podmiotem dominującym banku krajowego, jest każdorazowo obowiązany niezwłocznie powiadomić o tym ten bank. Bank zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, niezwłocznie po uzyskaniu takiej informacji. W przypadku gdy statut banku krajowego przewiduje uprzywilejowanie lub ograniczenie akcji co do prawa głosu, powiadomienie powinno również dotyczyć udziału w kapitale zakładowym w wysokości odpowiadającej wielkościom określonym w zdaniu pierwszym i odpowiadającej mu liczbie głosów bez przywilejów i ograniczeń. Przepisy art. 25 ust. 2–7 stosuje się odpowiednio.
Podmiot, który zamierza bezpośrednio lub pośrednio zbyć pakiet akcji banku krajowego:
uprawniający do wykonywania ponad 10 % ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu,
w wyniku zbycia którego pozostały w jego posiadaniu pakiet akcji będzie uprawniał do wykonywania mniej niż 10 %, 20 %, jednej trzeciej i 50 % ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu
– jest obowiązany powiadomić o swoim zamiarze Komisję Nadzoru Finansowego. W przypadku gdy statut banku krajowego przewiduje uprzywilejowanie lub ograniczenie akcji co do prawa głosu, powiadomienie powinno również dotyczyć udziału w kapitale zakładowym w wysokości odpowiadającej wielkościom określonym w zdaniu pierwszym i odpowiadającej mu liczbie głosów bez przywilejów i ograniczeń. Podmiot, który stał się bezpośrednio lub pośrednio podmiotem dominującym banku krajowego w sposób inny niż przez nabycie albo objęcie akcji lub praw z akcji banku krajowego w liczbie zapewniającej większość ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu, jest obowiązany każdorazowo zawiadomić Komisję Nadzoru Finansowego o zamiarze podjęcia działań zmierzających do utraty statusu podmiotu dominującego. Przepisy art. 25 ust. 2–7 stosuje się odpowiednio.
Bank zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o każdym przypadku zbycia akcji lub utraty statusu podmiotu dominującego, o których mowa w ust. 1, niezwłocznie po uzyskaniu takich informacji.
W przypadku naruszenia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 25l ust. 6–7 stosuje się odpowiednio.
Obowiązki, o których mowa w art. 25o i art. 25p ust. 1, stosuje się odpowiednio w przypadku nabycia i zbycia obligacji zamiennych na akcje banku krajowego, kwitów depozytowych, jak również innych papierów wartościowych, z których wynika prawo lub obowiązek nabycia akcji banku krajowego.
Przepisy art. 25–25r stosuje się odpowiednio do banków spółdzielczych będących spółdzielniami osób prawnych, których statut przewiduje, inną niż określona w art. 36 § 3 zdanie pierwsze ustawy – Prawo spółdzielcze, zasadę ustalania liczby głosów przysługujących członkom.
Nabycie lub posiadanie akcji przez podmiot zależny uważa się za nabycie lub posiadanie akcji przez podmiot dominujący.
Przepisy niniejszej ustawy nie naruszają przepisów rozdziału 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych.
art. 28 ust. 1 · uchylenie od 18.02.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 176
1.
usunięto: Akcje banków, z wyłączeniem akcji zdematerializowanych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, są akcjami imiennymi. W okresie roku, licząc od daty wpisania banku do rejestru przedsiębiorców, zbycie akcji imiennych przez akcjonariuszy wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.
W skrócie: skreślono „Akcje banków, z wyłączeniem akcji zdematerializowanych zgodnie…”.
uchylenie od 18.02.2027
Akcje banków, z wyłączeniem akcji zdematerializowanych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, są akcjami imiennymi. W okresie roku, licząc od daty wpisania banku do rejestru przedsiębiorców, zbycie akcji imiennych przez akcjonariuszy wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.
art. 28 ust. 2 · uchylenie od 18.02.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 176
2.
usunięto: W razie wykluczenia lub wycofania akcji banku z obrotu na rynku regulowanym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, akcje na okaziciela podlegają zamianie na akcje imienne.
W skrócie: skreślono „W razie wykluczenia lub wycofania akcji banku…”.
uchylenie od 18.02.2027
W razie wykluczenia lub wycofania akcji banku z obrotu na rynku regulowanym zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych, akcje na okaziciela podlegają zamianie na akcje imienne.
art. 28 ust. 3 · uchylenie od 18.02.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 176
3.
usunięto: Do akcji banku krajowego objętych przez założyciela w przypadku, o którym mowa w art. 42a, nie stosuje się przepisów art. 336 § 1 i 2 Kodeksu spółek handlowych.
W skrócie: skreślono „Do akcji banku krajowego objętych przez założyciela…”.
uchylenie od 18.02.2027
Do akcji banku krajowego objętych przez założyciela w przypadku, o którym mowa w art. 42a, nie stosuje się przepisów art. 336 § 1 i 2 Kodeksu spółek handlowych.
fundusze własne, których wielkość powinna być dostosowana do rodzaju czynności bankowych przewidzianych do wykonywania i rozmiaru zamierzonej działalności,
pomieszczenia posiadające odpowiednie urządzenia techniczne, należycie zabezpieczające przechowywane w banku wartości, z uwzględnieniem zakresu i rodzaju prowadzonej działalności bankowej;
założyciele dają rękojmię ostrożnego i stabilnego zarządzania bankiem, osoby przewidziane do objęcia w banku stanowisk członków rady nadzorczej oraz zarządu spełniają wymogi określone w art. 22aa, a członkowie zarządu, o których mowa w art. 22a ust. 3 i 4, posiadają udowodnioną znajomość języka polskiego;
(uchylony)
przedstawiony przez założycieli plan działalności banku na okres co najmniej trzyletni wskazuje, że działalność ta będzie bezpieczna dla środków pieniężnych gromadzonych w banku.
Komisja Nadzoru Finansowego odstąpi, w drodze decyzji wydanej na wniosek założycieli, od wymogu udowodnionej znajomości języka polskiego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli nie jest to niezbędne ze względów nadzoru ostrożnościowego, biorąc w szczególności pod uwagę poziom dopuszczalnego ryzyka lub zakres działalności banku.
Dokonując w postępowaniu w sprawie zezwolenia na utworzenie banku oceny spełniania przez założycieli wymogu w zakresie rękojmi, o której mowa w ust. 1 pkt 2, Komisja Nadzoru Finansowego w szczególności uwzględnia kryteria określone w art. 25h ust. 2 oraz złożone w związku z postępowaniem zobowiązania założycieli dotyczące tworzonego banku lub ostrożnego i stabilnego nim zarządzania.
Część kapitału założycielskiego może być wniesiona w formie wkładów niepieniężnych w postaci wyposażenia i nieruchomości, jeśli będą one bezpośrednio przydatne w prowadzeniu działalności bankowej, z tym że kapitał założycielski wnoszony w formie pieniężnej nie może być niższy od kwoty określonej w art. 32 ust. 1, a wartość wnoszonych wkładów niepieniężnych nie może przekraczać 15 % kapitału założycielskiego.
(uchylony)
Komisja Nadzoru Finansowego może w szczególnie uzasadnionych przypadkach wyrazić zgodę na przekroczenie limitu, o którym mowa w ust. 2.
Kapitał założycielski banku nie może pochodzić z pożyczki lub kredytu, lub źródeł nieudokumentowanych.
Wniosek do Komisji Nadzoru Finansowego o wydanie zezwolenia na utworzenie banku powinien zawierać:
określenie nazwy i siedziby banku;
szczegółowe określenie przedmiotu działalności banku i jego zakresu, w tym określenie czynności bankowych oraz innych czynności, do wykonywania których bank ma być upoważniony, w tym określenie czynności, o których mowa w:
art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, które bank zamierza wykonywać na zasadach określonych w art. 111 tej ustawy, lub
art. 69 ust. 2 pkt 1–7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, które bank zamierza wykonywać zgodnie z art. 70 ust. 2 tej ustawy, lub
art. 69 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
dane dotyczące:
założycieli i osób przewidzianych do objęcia w banku stanowisk członków zarządu oraz rady nadzorczej,
kapitału założycielskiego.
Do wniosku załącza się:
projekt statutu banku;
program działalności i plan finansowy banku na okres co najmniej trzyletni;
dokumenty dotyczące założycieli i ich sytuacji finansowej, w tym oświadczenia składane przez nich w tym zakresie;
(uchylony)
schemat struktury organizacyjnej grupy, do której należy bank, w tym wskazanie jednostek dominujących w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 15 rozporządzenia nr 575/2013, finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, finansowych spółek holdingowych z państwa członkowskiego i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej z państwa członkowskiego;
opinię właściwych władz nadzorczych kraju siedziby wnioskodawcy, jeżeli założycielem jest bank zagraniczny.
Projekt statutu, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, powinien określać w szczególności:
firmę, która powinna zawierać wyodrębniony wyraz „bank” i odróżniać się od nazw innych banków oraz wskazywać, czy jest to bank państwowy, bank w formie spółki akcyjnej czy bank spółdzielczy;
siedzibę, przedmiot działalności i jej zakres, z wyszczególnieniem czynności bankowych oraz innych czynności, do wykonywania których bank ma być upoważniony, w tym określenie czynności, o których mowa w:
art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, które bank zamierza wykonywać na zasadach określonych w art. 111 tej ustawy, lub
art. 69 ust. 2 pkt 1–7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, które bank zamierza wykonywać zgodnie z art. 70 ust. 2 tej ustawy, lub
art. 69 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
organy i ich kompetencje, ze szczególnym uwzględnieniem kompetencji członków zarządu, o których mowa w art. 22b ust. 1 i 1a, oraz zasady podejmowania decyzji, podstawową strukturę organizacyjną banku, zasady składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych, tryb wydawania regulacji wewnętrznych oraz tryb podejmowania decyzji o zaciągnięciu zobowiązań lub rozporządzeniu aktywami, których łączna wartość w stosunku do jednego podmiotu przekracza 5 % funduszy własnych;
zasady funkcjonowania systemu zarządzania, w tym systemu kontroli wewnętrznej;
fundusze własne oraz zasady gospodarki finansowej.
Jeżeli z wnioskiem o wydanie zezwolenia na utworzenie banku występuje więcej niż 10 założycieli, są oni obowiązani ustanowić 1–3 pełnomocników, którzy będą ich reprezentować wobec Komisji Nadzoru Finansowego w okresie poprzedzającym wydanie zezwolenia na utworzenie banku. Pełnomocnictwo powinno być sporządzone w formie aktu notarialnego.
Oświadczenia, o których mowa w art. 22b ust. 2 i art. 31 ust. 2 pkt 3, są składane pod rygorem odpowiedzialności karnej. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze rozporządzenia:
szczegółowy zakres oraz formę i terminy przekazywania informacji, o których mowa w art. 22 ust. 3, art. 22a ust. 2, art. 22aa ust. 10b i art. 22ab ust. 3,
formę wniosku oraz dokumenty, które należy załączyć do wniosku o wyrażenie zgody, o której mowa w art. 22b ust. 1 i 1a, w celu przedstawienia informacji określonych w art. 22b ust. 2,
wykaz dokumentów, o których mowa w art. 31 ust. 2 pkt 3
– kierując się potrzebą zapewnienia Komisji Nadzoru Finansowego dostępu do danych niezbędnych do prawidłowego sprawowania nadzoru, w tym oceny spełniania wymogów ustawowych przez założycieli i członków organów banku, a także badania sytuacji finansowej założycieli.
Wnoszony przez założycieli banku kapitał założycielski, z zastrzeżeniem ust. 2, nie może być niższy od równowartości w złotych 5 000 000 euro przeliczonej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wydania zezwolenia na utworzenie banku.
W przypadku banków spółdzielczych, których założyciele wyrazili zamiar zawarcia umowy zrzeszenia, na podstawie ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających, kapitał założycielski nie może być niższy od równowartości w złotych 1 000 000 euro przeliczonej według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu wydania zezwolenia na utworzenie banku.
Kapitał założycielski banku wnoszony w formie pieniężnej musi być wpłacony przez założycieli w walucie polskiej na rachunek bankowy w banku krajowym, otwarty w celu dokonania wpłat na kapitał założycielski banku.
Pokrycie pełnej kwoty kapitału założycielskiego banku w formie spółki akcyjnej oraz banku spółdzielczego powinno być dokonane przed wpisaniem banku do właściwego rejestru.
Wpłata kapitału założycielskiego banku państwowego, jak również wydzielenie z majątku Skarbu Państwa innych środków na pokrycie kapitału założycielskiego powinno nastąpić przed złożeniem przez bank państwowy do Komisji Nadzoru Finansowego wniosku o zezwolenie na rozpoczęcie działalności.
wzywa założycieli do uzupełnienia wniosku, jeżeli nie odpowiada on wymaganiom określonym w art. 31, oraz może zażądać uzupełniających danych lub dokumentów dotyczących w szczególności założycieli i osób przewidzianych do objęcia w banku stanowisk członków zarządu, w tym informacji o ich sytuacji majątkowej i rodzinnej, jeżeli informacje te są niezbędne do podjęcia decyzji o wydaniu zezwolenia na utworzenie banku;
w terminie nieprzekraczającym 3 miesięcy od daty otrzymania wniosku lub jego uzupełnienia – wydaje decyzję w przedmiocie zezwolenia na utworzenie banku.
Komisja Nadzoru Finansowego w uzasadnionych przypadkach może przedłużyć do 6 miesięcy termin wydania decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, informując o tym założycieli przed upływem terminu 3 miesięcy od daty otrzymania wniosku lub jego uzupełnienia.
W zezwoleniu na utworzenie banku Komisja Nadzoru Finansowego określa: firmę banku, jego siedzibę, nazwy (nazwiska) założycieli i obejmowane przez nich akcje, wysokość kapitału założycielskiego, przedmiot działalności, do wykonywania którego bank jest upoważniony, oraz warunki, po spełnieniu których Komisja Nadzoru Finansowego zezwoli na rozpoczęcie przez bank działalności, a także zatwierdza projekt statutu banku oraz skład pierwszego zarządu banku.
Zmiana statutu banku wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.
Zezwolenie na zmianę statutu może określać termin, do którego powinna być podjęta uchwała. W przypadku niepodjęcia uchwały we wskazanym terminie decyzja wygasa. Przepisu art. 162 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Do wniosku o wydanie zezwolenia na zmianę statutu banku przepisy art. 33 oraz art. 36 ust. 2a i 2aa stosuje się odpowiednio.
W przypadku niepodjęcia w ciągu 12 miesięcy od dnia wydania zezwolenia wykonywania czynności określonej w statucie lub zaprzestania przez bank wykonywania czynności określonej w statucie nieprzerwanie przez okres 12 miesięcy, bank niezwłocznie występuje z wnioskiem o zezwolenie na zmianę statutu w zakresie wykreślenia niewykonywanej czynności.
Bank może rozpocząć działalność po uzyskaniu zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.
Z wnioskiem o wydanie zezwolenia na rozpoczęcie przez bank działalności występuje zarząd banku.
Do wniosku załącza się:
dokumenty, o których mowa w art. 6 lit. c, f, h oraz i rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/1943 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących informacji i wymogów w zakresie udzielania zezwoleń firmom inwestycyjnym (Dz. Urz. UE L 276 z 26.10.2017, str. 4), odpowiadające zakresowi czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1–7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, które bank zamierza wykonywać zgodnie z art. 70 ust. 2 i art. 69 ust. 4 tej ustawy;
procedury oraz opis rozwiązań i systemów, o których mowa w art. 16 ust. 2 rozporządzenia 596/2014, w zakresie czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 1–7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, które bank zamierza wykonywać zgodnie z art. 70 ust. 2 i art. 69 ust. 4 tej ustawy.
W przypadku gdy przedmiotem działalności banku mają być czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, wykonywane na zasadach określonych w art. 111 tej ustawy, lub w art. 69 ust. 4 tej ustawy, do wniosku załącza się dokumenty, o których mowa w art. 111 ust. 2 tej ustawy.
Do wniosku o wydanie zezwolenia na rozpoczęcie działalności przez bank hipoteczny załącza się dodatkowo regulacje wewnętrzne, o których mowa w art. 12a ust. 3 pkt 2–4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o listach zastawnych i bankach hipotecznych.
Zezwolenie na rozpoczęcie przez bank działalności wydaje się po stwierdzeniu, że bank:
jest przygotowany organizacyjnie do rozpoczęcia działalności, w szczególności posiada system zarządzania ryzykiem i system kontroli wewnętrznej pozwalające skutecznie zarządzać ryzykiem związanym z prowadzeniem działalności bankowej;
zgromadził w całości kapitał założycielski;
dysponuje odpowiednimi warunkami do przechowywania środków pieniężnych i innych wartości, z uwzględnieniem zakresu i rodzaju prowadzonej działalności bankowej;
spełnia inne warunki określone w decyzji o wydaniu zezwolenia na utworzenie banku.
Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o udzieleniu zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, dołączając informację o jego treści.
Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych o udzieleniu bankowi hipotecznemu zezwolenia, o którym mowa w ust. 1.
Bank powiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny o uzyskaniu wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego.
Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia na utworzenie banku lub na zmianę jego statutu, jeżeli nie zostały spełnione wymagania obowiązujące przy tworzeniu banków lub zamierzona działalność banku naruszałaby przepisy prawa, interesy klientów albo nie gwarantowałaby bezpieczeństwa gromadzonych w banku środków lub gdy przepisy prawa obowiązujące w miejscu siedziby lub zamieszkania założyciela lub jego powiązania z innymi podmiotami mogłyby uniemożliwić skuteczne sprawowanie nadzoru nad bankiem.
Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia na utworzenie banku również w przypadku, gdy bank, który ma zostać utworzony, należy do grupy z państwa trzeciego, do której nie należy pośrednia unijna jednostka dominująca, o której mowa w art. 42g, a z przepisów oddziału Db wynika obowiązek przynależenia pośredniej unijnej jednostki dominującej do takiej grupy.
Zezwolenia, o których mowa w art. 34 ust. 1 i w art. 36 ust. 1, tracą moc, jeżeli w terminie roku od wydania zezwolenia na utworzenie banku nie rozpoczął on działalności.
Utworzenie za granicą banku przez bank krajowy, jak również utworzenie oddziału banku krajowego za granicą, z zastrzeżeniem art. 48a–48g, wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.
Wniosek o utworzenie za granicą banku powinien zawierać:
określenie nazwy, siedziby i formy organizacyjnej banku;
dane dotyczące założycieli i kapitału założycielskiego.
Do wniosku załącza się:
projekt statutu oraz uzasadnienie utworzenia banku za granicą;
program działalności i plan finansowy banku na okres co najmniej trzyletni;
informacje o przepisach prawnych obowiązujących w państwie przyjmującym w zakresie:
zezwoleń na podjęcie działalności przez bank,
przepisów podatkowych dotyczących działalności banków,
przepisów dotyczących transferu dewiz i nadzoru bankowego.
Wniosek o utworzenie oddziału banku za granicą powinien zawierać uzasadnienie utworzenia oddziału banku za granicą i informacje określone w ust. 3 pkt 3 dotyczące odpowiednio oddziałów banków.
Zmiana od 11.01.2027ust. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 6a, 6b, 7, 8, 9 i 10 – uchylenie · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
art. 40 ust. 1 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
usunięto: Utworzenie oddziału banku zagranicznego w kraju następuje na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego wydanego na wniosek zainteresowanego banku.
W skrócie: skreślono „Utworzenie oddziału banku zagranicznego w kraju następuje…”.
uchylenie od 11.01.2027
Utworzenie oddziału banku zagranicznego w kraju następuje na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego wydanego na wniosek zainteresowanego banku.
art. 40 ust. 2 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
usunięto: Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:firmę i siedzibę banku występującego z wnioskiem oraz charakterystykę jego działalności;rodzaje czynności bankowych, do których wykonywania ma być upoważniony oddział banku, oraz siedzibę oddziału;wielkość funduszy przydzielonych do dyspozycji oddziału;dane dotyczące co najmniej 2 osób przewidzianych do objęcia w oddziale stanowisk dyrektora lub jego zastępcy;w przypadku podmiotów objętych obowiązkowym systemem gwarantowania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, warunki dostępu do systemu wyliczania, o którym mowa w art. 2 pkt 64 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji.
1)
usunięto: Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:firmę i siedzibę banku występującego z wnioskiem oraz charakterystykę jego działalności;rodzaje czynności bankowych, do których wykonywania ma być upoważniony oddział banku, oraz siedzibę oddziału;wielkość funduszy przydzielonych do dyspozycji oddziału;dane dotyczące co najmniej 2 osób przewidzianych do objęcia w oddziale stanowisk dyrektora lub jego zastępcy;w przypadku podmiotów objętych obowiązkowym systemem gwarantowania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, warunki dostępu do systemu wyliczania, o którym mowa w art. 2 pkt 64 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji.
2)
usunięto: Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:firmę i siedzibę banku występującego z wnioskiem oraz charakterystykę jego działalności;rodzaje czynności bankowych, do których wykonywania ma być upoważniony oddział banku, oraz siedzibę oddziału;wielkość funduszy przydzielonych do dyspozycji oddziału;dane dotyczące co najmniej 2 osób przewidzianych do objęcia w oddziale stanowisk dyrektora lub jego zastępcy;w przypadku podmiotów objętych obowiązkowym systemem gwarantowania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, warunki dostępu do systemu wyliczania, o którym mowa w art. 2 pkt 64 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji.
3)
usunięto: Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:firmę i siedzibę banku występującego z wnioskiem oraz charakterystykę jego działalności;rodzaje czynności bankowych, do których wykonywania ma być upoważniony oddział banku, oraz siedzibę oddziału;wielkość funduszy przydzielonych do dyspozycji oddziału;dane dotyczące co najmniej 2 osób przewidzianych do objęcia w oddziale stanowisk dyrektora lub jego zastępcy;w przypadku podmiotów objętych obowiązkowym systemem gwarantowania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, warunki dostępu do systemu wyliczania, o którym mowa w art. 2 pkt 64 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji.
4)
usunięto: Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:firmę i siedzibę banku występującego z wnioskiem oraz charakterystykę jego działalności;rodzaje czynności bankowych, do których wykonywania ma być upoważniony oddział banku, oraz siedzibę oddziału;wielkość funduszy przydzielonych do dyspozycji oddziału;dane dotyczące co najmniej 2 osób przewidzianych do objęcia w oddziale stanowisk dyrektora lub jego zastępcy;w przypadku podmiotów objętych obowiązkowym systemem gwarantowania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, warunki dostępu do systemu wyliczania, o którym mowa w art. 2 pkt 64 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji.
5)
usunięto: Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:firmę i siedzibę banku występującego z wnioskiem oraz charakterystykę jego działalności;rodzaje czynności bankowych, do których wykonywania ma być upoważniony oddział banku, oraz siedzibę oddziału;wielkość funduszy przydzielonych do dyspozycji oddziału;dane dotyczące co najmniej 2 osób przewidzianych do objęcia w oddziale stanowisk dyrektora lub jego zastępcy;w przypadku podmiotów objętych obowiązkowym systemem gwarantowania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, warunki dostępu do systemu wyliczania, o którym mowa w art. 2 pkt 64 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji.
W skrócie: skreślono „Wniosek, o którym mowa w ust. 1,…”.
uchylenie od 11.01.2027
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:
firmę i siedzibę banku występującego z wnioskiem oraz charakterystykę jego działalności;
rodzaje czynności bankowych, do których wykonywania ma być upoważniony oddział banku, oraz siedzibę oddziału;
wielkość funduszy przydzielonych do dyspozycji oddziału;
dane dotyczące co najmniej 2 osób przewidzianych do objęcia w oddziale stanowisk dyrektora lub jego zastępcy;
w przypadku podmiotów objętych obowiązkowym systemem gwarantowania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, warunki dostępu do systemu wyliczania, o którym mowa w art. 2 pkt 64 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji.
art. 40 ust. 3 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
usunięto: Do wniosku załącza się projekt regulaminu oddziału oraz zobowiązanie występującego z wnioskiem banku zagranicznego o zaspokajaniu wszelkich roszczeń, jakie mogą powstać w stosunkach między oddziałem i innymi podmiotami. Przepis art. 31 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
W skrócie: skreślono „Do wniosku załącza się projekt regulaminu oddziału…”.
uchylenie od 11.01.2027
Do wniosku załącza się projekt regulaminu oddziału oraz zobowiązanie występującego z wnioskiem banku zagranicznego o zaspokajaniu wszelkich roszczeń, jakie mogą powstać w stosunkach między oddziałem i innymi podmiotami. Przepis art. 31 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
art. 40 ust. 4 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
4.
usunięto: W zezwoleniu na utworzenie oddziału banku zagranicznego w kraju Komisja Nadzoru Finansowego ustala w szczególności siedzibę oddziału, rodzaj czynności bankowych, do wykonywania których oddział jest upoważniony, minimalną wysokość funduszy niezbędnych do działalności oddziału, warunki dostępu do systemu wyliczania przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji, a także zatwierdza projekt regulaminu oddziału. O wydaniu zezwolenia Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
W skrócie: skreślono „W zezwoleniu na utworzenie oddziału banku zagranicznego…”.
uchylenie od 11.01.2027
W zezwoleniu na utworzenie oddziału banku zagranicznego w kraju Komisja Nadzoru Finansowego ustala w szczególności siedzibę oddziału, rodzaj czynności bankowych, do wykonywania których oddział jest upoważniony, minimalną wysokość funduszy niezbędnych do działalności oddziału, warunki dostępu do systemu wyliczania przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji, a także zatwierdza projekt regulaminu oddziału. O wydaniu zezwolenia Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
art. 40 ust. 5 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
5.
usunięto: Oddziały banków zagranicznych podlegają wpisowi do rejestru przedsiębiorców.
W skrócie: skreślono „Oddziały banków zagranicznych podlegają wpisowi do rejestru…”.
uchylenie od 11.01.2027
Oddziały banków zagranicznych podlegają wpisowi do rejestru przedsiębiorców.
art. 40 ust. 6 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
6.
usunięto: Do postępowania przy tworzeniu oddziału banku zagranicznego w kraju stosuje się odpowiednio przepisy art. 32–38.
W skrócie: skreślono „Do postępowania przy tworzeniu oddziału banku zagranicznego…”.
uchylenie od 11.01.2027
Do postępowania przy tworzeniu oddziału banku zagranicznego w kraju stosuje się odpowiednio przepisy art. 32–38.
art. 40 ust. 6a · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
6a.
usunięto: Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o:wydanych zezwoleniach na utworzenie oddziału banku zagranicznego oraz o zmianach tych zezwoleń;kwocie całkowitych aktywów i zobowiązań oddziału banku zagranicznego;nazwie grupy z państwa trzeciego, do której należy oddział banku zagranicznego.
1)
usunięto: Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o:wydanych zezwoleniach na utworzenie oddziału banku zagranicznego oraz o zmianach tych zezwoleń;kwocie całkowitych aktywów i zobowiązań oddziału banku zagranicznego;nazwie grupy z państwa trzeciego, do której należy oddział banku zagranicznego.
2)
usunięto: Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o:wydanych zezwoleniach na utworzenie oddziału banku zagranicznego oraz o zmianach tych zezwoleń;kwocie całkowitych aktywów i zobowiązań oddziału banku zagranicznego;nazwie grupy z państwa trzeciego, do której należy oddział banku zagranicznego.
3)
usunięto: Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o:wydanych zezwoleniach na utworzenie oddziału banku zagranicznego oraz o zmianach tych zezwoleń;kwocie całkowitych aktywów i zobowiązań oddziału banku zagranicznego;nazwie grupy z państwa trzeciego, do której należy oddział banku zagranicznego.
W skrócie: skreślono „Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru…”.
uchylenie od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o:
wydanych zezwoleniach na utworzenie oddziału banku zagranicznego oraz o zmianach tych zezwoleń;
kwocie całkowitych aktywów i zobowiązań oddziału banku zagranicznego;
nazwie grupy z państwa trzeciego, do której należy oddział banku zagranicznego.
art. 40 ust. 6b · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
6b.
usunięto: Informacje, o których mowa w ust. 6a pkt 2, Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego co najmniej raz w roku.
W skrócie: skreślono „Informacje, o których mowa w ust. 6a…”.
uchylenie od 11.01.2027
Informacje, o których mowa w ust. 6a pkt 2, Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego co najmniej raz w roku.
art. 40 ust. 7 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
7.
usunięto: Oddział banku zagranicznego działa na podstawie regulaminu nadanego przez bank zagraniczny.
W skrócie: skreślono „Oddział banku zagranicznego działa na podstawie regulaminu…”.
uchylenie od 11.01.2027
Oddział banku zagranicznego działa na podstawie regulaminu nadanego przez bank zagraniczny.
art. 40 ust. 8 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
8.
usunięto: Zmiany regulaminu, o którym mowa w ust. 7, wymagają zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.
W skrócie: skreślono „Zmiany regulaminu, o którym mowa w ust.…”.
uchylenie od 11.01.2027
Zmiany regulaminu, o którym mowa w ust. 7, wymagają zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.
art. 40 ust. 9 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
9.
usunięto: Do wniosku o wydanie zezwolenia na zmianę regulaminu przepisy art. 34 ust. 2, 2a i 3 stosuje się odpowiednio.
W skrócie: skreślono „Do wniosku o wydanie zezwolenia na zmianę…”.
uchylenie od 11.01.2027
Do wniosku o wydanie zezwolenia na zmianę regulaminu przepisy art. 34 ust. 2, 2a i 3 stosuje się odpowiednio.
art. 40 ust. 10 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
10.
usunięto: Z wnioskiem, o którym mowa w ust. 9, występuje bank zagraniczny.
W skrócie: skreślono „Z wnioskiem, o którym mowa w ust.…”.
uchylenie od 11.01.2027
Z wnioskiem, o którym mowa w ust. 9, występuje bank zagraniczny.
Zmiana od 11.01.2027ust. 1, 1a, 1b, 1c, 1d, 1e, 1f, 1g i 2 – uchylenie · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
art. 40a ust. 1 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
usunięto: Oddział banku zagranicznego jest obowiązany:używać firmy banku zagranicznego w języku państwa jego siedziby wraz z przetłumaczonym na język polski określeniem formy prawnej banku oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”;prowadzić oddzielną rachunkowość w języku polskim, zgodnie z przepisami obowiązującymi banki krajowe;działać zgodnie z zatwierdzonym regulaminem;przechowywać wszelkie dokumenty dotyczące jego działalności w siedzibie oddziału.
1)
usunięto: Oddział banku zagranicznego jest obowiązany:używać firmy banku zagranicznego w języku państwa jego siedziby wraz z przetłumaczonym na język polski określeniem formy prawnej banku oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”;prowadzić oddzielną rachunkowość w języku polskim, zgodnie z przepisami obowiązującymi banki krajowe;działać zgodnie z zatwierdzonym regulaminem;przechowywać wszelkie dokumenty dotyczące jego działalności w siedzibie oddziału.
2)
usunięto: Oddział banku zagranicznego jest obowiązany:używać firmy banku zagranicznego w języku państwa jego siedziby wraz z przetłumaczonym na język polski określeniem formy prawnej banku oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”;prowadzić oddzielną rachunkowość w języku polskim, zgodnie z przepisami obowiązującymi banki krajowe;działać zgodnie z zatwierdzonym regulaminem;przechowywać wszelkie dokumenty dotyczące jego działalności w siedzibie oddziału.
3)
usunięto: Oddział banku zagranicznego jest obowiązany:używać firmy banku zagranicznego w języku państwa jego siedziby wraz z przetłumaczonym na język polski określeniem formy prawnej banku oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”;prowadzić oddzielną rachunkowość w języku polskim, zgodnie z przepisami obowiązującymi banki krajowe;działać zgodnie z zatwierdzonym regulaminem;przechowywać wszelkie dokumenty dotyczące jego działalności w siedzibie oddziału.
4)
usunięto: Oddział banku zagranicznego jest obowiązany:używać firmy banku zagranicznego w języku państwa jego siedziby wraz z przetłumaczonym na język polski określeniem formy prawnej banku oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”;prowadzić oddzielną rachunkowość w języku polskim, zgodnie z przepisami obowiązującymi banki krajowe;działać zgodnie z zatwierdzonym regulaminem;przechowywać wszelkie dokumenty dotyczące jego działalności w siedzibie oddziału.
W skrócie: skreślono „Oddział banku zagranicznego jest obowiązany:używać firmy banku…”.
uchylenie od 11.01.2027
Oddział banku zagranicznego jest obowiązany:
używać firmy banku zagranicznego w języku państwa jego siedziby wraz z przetłumaczonym na język polski określeniem formy prawnej banku oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”;
prowadzić oddzielną rachunkowość w języku polskim, zgodnie z przepisami obowiązującymi banki krajowe;
działać zgodnie z zatwierdzonym regulaminem;
przechowywać wszelkie dokumenty dotyczące jego działalności w siedzibie oddziału.
art. 40a ust. 1a · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1a.
usunięto: Oddział banku zagranicznego, niebędący podmiotem objętym systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, informuje – w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach – osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o:swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;uczestnictwie w systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w szczególności:kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.
1)
usunięto: Oddział banku zagranicznego, niebędący podmiotem objętym systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, informuje – w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach – osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o:swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;uczestnictwie w systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w szczególności:kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.
2)
usunięto: Oddział banku zagranicznego, niebędący podmiotem objętym systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, informuje – w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach – osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o:swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;uczestnictwie w systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w szczególności:kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.
a)
usunięto: Oddział banku zagranicznego, niebędący podmiotem objętym systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, informuje – w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach – osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o:swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;uczestnictwie w systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w szczególności:kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.
b)
usunięto: Oddział banku zagranicznego, niebędący podmiotem objętym systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, informuje – w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach – osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o:swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;uczestnictwie w systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w szczególności:kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.
W skrócie: skreślono „Oddział banku zagranicznego, niebędący podmiotem objętym systemem…”.
uchylenie od 11.01.2027
Oddział banku zagranicznego, niebędący podmiotem objętym systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, informuje – w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach – osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o:
swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;
uczestnictwie w systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w szczególności:
kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,
rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.
art. 40a ust. 1b · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1b.
usunięto: Oddział banku zagranicznego, o którym mowa w ust. 1a, obowiązany jest poinformować osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o braku ochrony gwarancyjnej w przypadku, gdy:wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych, nie będzie chroniona przez system gwarantowania;w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa, oddział banku zagranicznego wystawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne;w związku z usługami świadczonymi przez oddział banku zagranicznego, w szczególności polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek wierzytelności osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z jego usług wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania.
1)
usunięto: Oddział banku zagranicznego, o którym mowa w ust. 1a, obowiązany jest poinformować osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o braku ochrony gwarancyjnej w przypadku, gdy:wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych, nie będzie chroniona przez system gwarantowania;w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa, oddział banku zagranicznego wystawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne;w związku z usługami świadczonymi przez oddział banku zagranicznego, w szczególności polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek wierzytelności osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z jego usług wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania.
2)
usunięto: Oddział banku zagranicznego, o którym mowa w ust. 1a, obowiązany jest poinformować osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o braku ochrony gwarancyjnej w przypadku, gdy:wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych, nie będzie chroniona przez system gwarantowania;w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa, oddział banku zagranicznego wystawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne;w związku z usługami świadczonymi przez oddział banku zagranicznego, w szczególności polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek wierzytelności osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z jego usług wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania.
3)
usunięto: Oddział banku zagranicznego, o którym mowa w ust. 1a, obowiązany jest poinformować osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o braku ochrony gwarancyjnej w przypadku, gdy:wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych, nie będzie chroniona przez system gwarantowania;w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa, oddział banku zagranicznego wystawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne;w związku z usługami świadczonymi przez oddział banku zagranicznego, w szczególności polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek wierzytelności osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z jego usług wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania.
W skrócie: skreślono „Oddział banku zagranicznego, o którym mowa w…”.
uchylenie od 11.01.2027
Oddział banku zagranicznego, o którym mowa w ust. 1a, obowiązany jest poinformować osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o braku ochrony gwarancyjnej w przypadku, gdy:
wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych, nie będzie chroniona przez system gwarantowania;
w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa, oddział banku zagranicznego wystawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne;
w związku z usługami świadczonymi przez oddział banku zagranicznego, w szczególności polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek wierzytelności osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z jego usług wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania.
art. 40a ust. 1c · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1c.
usunięto: Informacje, o których mowa w ust. 1a pkt 2 i ust. 1b pkt 1 i 2, powinny być zawarte również w umowach między osobami korzystającymi oraz zainteresowanymi korzystaniem z usług a oddziałem banku zagranicznego.
W skrócie: skreślono „Informacje, o których mowa w ust. 1a…”.
uchylenie od 11.01.2027
Informacje, o których mowa w ust. 1a pkt 2 i ust. 1b pkt 1 i 2, powinny być zawarte również w umowach między osobami korzystającymi oraz zainteresowanymi korzystaniem z usług a oddziałem banku zagranicznego.
art. 40a ust. 1d · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1d.
usunięto: Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia pieniężnego powinny zostać udostępnione na wniosek osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z usług oddziału banku zagranicznego.
W skrócie: skreślono „Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia…”.
uchylenie od 11.01.2027
Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia pieniężnego powinny zostać udostępnione na wniosek osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z usług oddziału banku zagranicznego.
art. 40a ust. 1e · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1e.
usunięto: Wszelkie informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem z usług oddziału banku zagranicznego, stosownie do przepisów ust. 1a–1c, powinny być podawane w sposób:w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach;jednoznaczny i zrozumiały.
1)
usunięto: Wszelkie informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem z usług oddziału banku zagranicznego, stosownie do przepisów ust. 1a–1c, powinny być podawane w sposób:w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach;jednoznaczny i zrozumiały.
2)
usunięto: Wszelkie informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem z usług oddziału banku zagranicznego, stosownie do przepisów ust. 1a–1c, powinny być podawane w sposób:w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach;jednoznaczny i zrozumiały.
W skrócie: skreślono „Wszelkie informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym…”.
uchylenie od 11.01.2027
Wszelkie informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem z usług oddziału banku zagranicznego, stosownie do przepisów ust. 1a–1c, powinny być podawane w sposób:
w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach;
jednoznaczny i zrozumiały.
art. 40a ust. 1f · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1f.
usunięto: Informacje o uczestnictwie w systemie gwarantowania nie mogą być wykorzystywane w celach reklamowych i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji określonych w ust. 1a i 1b.
W skrócie: skreślono „Informacje o uczestnictwie w systemie gwarantowania nie…”.
uchylenie od 11.01.2027
Informacje o uczestnictwie w systemie gwarantowania nie mogą być wykorzystywane w celach reklamowych i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji określonych w ust. 1a i 1b.
art. 40a ust. 1g · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1g.
usunięto: Zakaz określony w ust. 1f stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami systemu gwarantowania.
W skrócie: skreślono „Zakaz określony w ust. 1f stosuje się…”.
uchylenie od 11.01.2027
Zakaz określony w ust. 1f stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami systemu gwarantowania.
art. 40a ust. 2 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
usunięto: Powołanie dyrektora i jednego z zastępców dyrektora oddziału banku zagranicznego następuje za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego. Z wnioskiem o wyrażenie zgody występuje bank zagraniczny. Przepisy art. 22b stosuje się odpowiednio.
W skrócie: skreślono „Powołanie dyrektora i jednego z zastępców dyrektora…”.
uchylenie od 11.01.2027
Powołanie dyrektora i jednego z zastępców dyrektora oddziału banku zagranicznego następuje za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego. Z wnioskiem o wyrażenie zgody występuje bank zagraniczny. Przepisy art. 22b stosuje się odpowiednio.
art. 40b ust. 1 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
usunięto: Oddział banku zagranicznego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego, w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia przez właściwy organ tego banku, sprawozdanie z prowadzonej działalności za poprzedni rok obrotowy zawierające informacje o:systemie gwarantowania depozytów, w którym uczestniczy, oraz o zasadach funkcjonowania tego systemu, o ile nie jest to obowiązkowy system gwarantowania depozytów, o którym mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;wdrożonych zasadach zarządzania ryzykiem;zasadach zarządzania wraz ze wskazaniem osób pełniących kluczowe funkcje;zatwierdzonym przez właściwe władze nadzorcze państwa siedziby tego banku planie naprawy obejmującym dany oddział.
1)
usunięto: Oddział banku zagranicznego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego, w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia przez właściwy organ tego banku, sprawozdanie z prowadzonej działalności za poprzedni rok obrotowy zawierające informacje o:systemie gwarantowania depozytów, w którym uczestniczy, oraz o zasadach funkcjonowania tego systemu, o ile nie jest to obowiązkowy system gwarantowania depozytów, o którym mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;wdrożonych zasadach zarządzania ryzykiem;zasadach zarządzania wraz ze wskazaniem osób pełniących kluczowe funkcje;zatwierdzonym przez właściwe władze nadzorcze państwa siedziby tego banku planie naprawy obejmującym dany oddział.
2)
usunięto: Oddział banku zagranicznego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego, w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia przez właściwy organ tego banku, sprawozdanie z prowadzonej działalności za poprzedni rok obrotowy zawierające informacje o:systemie gwarantowania depozytów, w którym uczestniczy, oraz o zasadach funkcjonowania tego systemu, o ile nie jest to obowiązkowy system gwarantowania depozytów, o którym mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;wdrożonych zasadach zarządzania ryzykiem;zasadach zarządzania wraz ze wskazaniem osób pełniących kluczowe funkcje;zatwierdzonym przez właściwe władze nadzorcze państwa siedziby tego banku planie naprawy obejmującym dany oddział.
3)
usunięto: Oddział banku zagranicznego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego, w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia przez właściwy organ tego banku, sprawozdanie z prowadzonej działalności za poprzedni rok obrotowy zawierające informacje o:systemie gwarantowania depozytów, w którym uczestniczy, oraz o zasadach funkcjonowania tego systemu, o ile nie jest to obowiązkowy system gwarantowania depozytów, o którym mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;wdrożonych zasadach zarządzania ryzykiem;zasadach zarządzania wraz ze wskazaniem osób pełniących kluczowe funkcje;zatwierdzonym przez właściwe władze nadzorcze państwa siedziby tego banku planie naprawy obejmującym dany oddział.
4)
usunięto: Oddział banku zagranicznego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego, w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia przez właściwy organ tego banku, sprawozdanie z prowadzonej działalności za poprzedni rok obrotowy zawierające informacje o:systemie gwarantowania depozytów, w którym uczestniczy, oraz o zasadach funkcjonowania tego systemu, o ile nie jest to obowiązkowy system gwarantowania depozytów, o którym mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;wdrożonych zasadach zarządzania ryzykiem;zasadach zarządzania wraz ze wskazaniem osób pełniących kluczowe funkcje;zatwierdzonym przez właściwe władze nadzorcze państwa siedziby tego banku planie naprawy obejmującym dany oddział.
W skrócie: skreślono „Oddział banku zagranicznego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego,…”.
uchylenie od 11.01.2027
Oddział banku zagranicznego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego, w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia przez właściwy organ tego banku, sprawozdanie z prowadzonej działalności za poprzedni rok obrotowy zawierające informacje o:
systemie gwarantowania depozytów, w którym uczestniczy, oraz o zasadach funkcjonowania tego systemu, o ile nie jest to obowiązkowy system gwarantowania depozytów, o którym mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;
wdrożonych zasadach zarządzania ryzykiem;
zasadach zarządzania wraz ze wskazaniem osób pełniących kluczowe funkcje;
zatwierdzonym przez właściwe władze nadzorcze państwa siedziby tego banku planie naprawy obejmującym dany oddział.
art. 40b ust. 2 · uchylenie od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
usunięto: Oddział banku zagranicznego przekazuje, na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, inne informacje, które są niezbędne do celu monitorowania działalności oddziału.
W skrócie: skreślono „Oddział banku zagranicznego przekazuje, na żądanie Komisji…”.
uchylenie od 11.01.2027
Oddział banku zagranicznego przekazuje, na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, inne informacje, które są niezbędne do celu monitorowania działalności oddziału.
Zmiana od 11.01.2027ust. 1, 2, 3 i 4 – nowa jednostka · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
art. 41a ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Bank zagraniczny i podmiot z państwa trzeciego niebędący bankiem zagranicznym mogą wykonywać działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie określonym w art. 5 ust. 1 pkt 1, a w przypadku banku zagranicznego – również w zakresie określonym w art. 5 ust. 1 pkt 3 i 4, wyłącznie poprzez oddział, chyba że:
1)
dodano: świadczą usługę lub prowadzą działalność na rzecz klienta lub kontrahenta mającego siedzibę lub znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, który jest:
a)
dodano: klientem detalicznym, uprawnionym kontrahentem lub klientem profesjonalnym, mającym siedzibę lub znajdującym się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli taki klient lub kontrahent ze swojej wyłącznej inicjatywy zwracają się do banku zagranicznego lub podmiotu z państwa trzeciego, niebędącego bankiem zagranicznym, o świadczenie dowolnej usługi lub prowadzenie dowolnej działalności, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 3 i 4, lub
b)
dodano: bankiem krajowym lub instytucją kredytową, lub
c)
dodano: podmiotem należącym do tej samej grupy, co podmiot mający siedzibę w państwie trzecim;
2)
dodano: wykonują czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, w tym dodatkowe usługi pomocnicze, w szczególności przyjmowanie depozytów lub udzielanie kredytów lub pożyczek, których celem jest świadczenie usług na podstawie tej ustawy;
3)
dodano: świadczą usługi, podejmują działania lub dostarczają produkty niezbędne do zapewnienia usługi, działania lub produktu, które zostały pierwotnie zamówione przez klienta lub kontrahenta, lub ściśle powiązane z ich zapewnieniem, w tym w przypadku gdy takie ściśle powiązane usługi, działania lub produkty są zapewniane później niż usługi, działania lub produkty pierwotnie zamówione.
W skrócie: dodano zdanie „Bank zagraniczny i podmiot…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Bank zagraniczny i podmiot z państwa trzeciego niebędący bankiem zagranicznym mogą wykonywać działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie określonym w art. 5 ust. 1 pkt 1, a w przypadku banku zagranicznego – również w zakresie określonym w art. 5 ust. 1 pkt 3 i 4, wyłącznie poprzez oddział, chyba że:
świadczą usługę lub prowadzą działalność na rzecz klienta lub kontrahenta mającego siedzibę lub znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, który jest:
klientem detalicznym, uprawnionym kontrahentem lub klientem profesjonalnym, mającym siedzibę lub znajdującym się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli taki klient lub kontrahent ze swojej wyłącznej inicjatywy zwracają się do banku zagranicznego lub podmiotu z państwa trzeciego, niebędącego bankiem zagranicznym, o świadczenie dowolnej usługi lub prowadzenie dowolnej działalności, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 3 i 4, lub
bankiem krajowym lub instytucją kredytową, lub
podmiotem należącym do tej samej grupy, co podmiot mający siedzibę w państwie trzecim;
wykonują czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, w tym dodatkowe usługi pomocnicze, w szczególności przyjmowanie depozytów lub udzielanie kredytów lub pożyczek, których celem jest świadczenie usług na podstawie tej ustawy;
świadczą usługi, podejmują działania lub dostarczają produkty niezbędne do zapewnienia usługi, działania lub produktu, które zostały pierwotnie zamówione przez klienta lub kontrahenta, lub ściśle powiązane z ich zapewnieniem, w tym w przypadku gdy takie ściśle powiązane usługi, działania lub produkty są zapewniane później niż usługi, działania lub produkty pierwotnie zamówione.
art. 41a ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Jeżeli podmiot z państwa trzeciego niebędący bankiem zagranicznym lub bank zagraniczny pozyskuje klienta lub kontrahenta lub potencjalnego klienta lub kontrahenta, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, za pośrednictwem podmiotu działającego w jego imieniu lub mającego z nim bliskie powiązania, lub za pośrednictwem jakiejkolwiek innej osoby działającej w jego imieniu, nie uznaje się tego za usługę świadczoną z własnej, wyłącznej inicjatywy klienta lub kontrahenta lub potencjalnego klienta lub kontrahenta.
W skrócie: dodano zdanie „Jeżeli podmiot z państwa…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Jeżeli podmiot z państwa trzeciego niebędący bankiem zagranicznym lub bank zagraniczny pozyskuje klienta lub kontrahenta lub potencjalnego klienta lub kontrahenta, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, za pośrednictwem podmiotu działającego w jego imieniu lub mającego z nim bliskie powiązania, lub za pośrednictwem jakiejkolwiek innej osoby działającej w jego imieniu, nie uznaje się tego za usługę świadczoną z własnej, wyłącznej inicjatywy klienta lub kontrahenta lub potencjalnego klienta lub kontrahenta.
art. 41a ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Inicjatywa klienta lub kontrahenta, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, nie uprawnia podmiotu z państwa trzeciego niebędącego bankiem zagranicznym lub banku zagranicznego do wprowadzania do obrotu kategorii usług, działań lub produktów innych niż te, które zamówił taki klient lub kontrahent, inaczej niż za pośrednictwem oddziału.
W skrócie: dodano zdanie „Inicjatywa klienta lub kontrahenta,…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Inicjatywa klienta lub kontrahenta, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, nie uprawnia podmiotu z państwa trzeciego niebędącego bankiem zagranicznym lub banku zagranicznego do wprowadzania do obrotu kategorii usług, działań lub produktów innych niż te, które zamówił taki klient lub kontrahent, inaczej niż za pośrednictwem oddziału.
art. 41a ust. 4 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
4.
dodano: Podmiot z państwa trzeciego niebędący bankiem zagranicznym i bank zagraniczny mające oddziały utworzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przekazują, na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, informacje niezbędne do monitorowania usług świadczonych z własnej, wyłącznej inicjatywy klienta lub kontrahenta mających siedzibę lub znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku gdy takie usługi są świadczone przez podmioty z państwa trzeciego niebędące bankami zagranicznymi lub banki zagraniczne należące do tej samej grupy.
W skrócie: dodano zdanie „Podmiot z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Podmiot z państwa trzeciego niebędący bankiem zagranicznym i bank zagraniczny mające oddziały utworzone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przekazują, na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, informacje niezbędne do monitorowania usług świadczonych z własnej, wyłącznej inicjatywy klienta lub kontrahenta mających siedzibę lub znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w przypadku gdy takie usługi są świadczone przez podmioty z państwa trzeciego niebędące bankami zagranicznymi lub banki zagraniczne należące do tej samej grupy.
Zmiana od 11.01.2027ust. 1, 2, 3, 4 i 5 – nowa jednostka · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
art. 41b ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje oddział z państwa trzeciego do klasy 1 albo klasy 2.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje oddział z państwa trzeciego do klasy 1 albo klasy 2.
art. 41b ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje oddział z państwa trzeciego do klasy 1, jeżeli oddział ten spełnia co najmniej jeden z następujących warunków:
1)
dodano: całkowita wartość aktywów wykazanych w zatwierdzonym sprawozdaniu z prowadzonej działalności za poprzedni rok obrotowy przez oddział z państwa trzeciego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest co najmniej równa 5 000 000 000 euro;
2)
dodano: działalność oddziału z państwa trzeciego objęta zezwoleniem obejmuje przyjmowanie od klientów detalicznych depozytów lub innych środków podlegających zwrotowi, pod warunkiem że kwota takich depozytów i innych środków podlegających zwrotowi wynosi co najmniej 5 % całkowitych zobowiązań oddziału z państwa trzeciego lub kwota takich depozytów i innych środków podlegających zwrotowi przekracza 50 000 000 euro;
3)
dodano: oddział z państwa trzeciego nie jest kwalifikującym się oddziałem z państwa trzeciego, o którym mowa w art. 41c.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje oddział z państwa trzeciego do klasy 1, jeżeli oddział ten spełnia co najmniej jeden z następujących warunków:
całkowita wartość aktywów wykazanych w zatwierdzonym sprawozdaniu z prowadzonej działalności za poprzedni rok obrotowy przez oddział z państwa trzeciego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest co najmniej równa 5 000 000 000 euro;
działalność oddziału z państwa trzeciego objęta zezwoleniem obejmuje przyjmowanie od klientów detalicznych depozytów lub innych środków podlegających zwrotowi, pod warunkiem że kwota takich depozytów i innych środków podlegających zwrotowi wynosi co najmniej 5 % całkowitych zobowiązań oddziału z państwa trzeciego lub kwota takich depozytów i innych środków podlegających zwrotowi przekracza 50 000 000 euro;
oddział z państwa trzeciego nie jest kwalifikującym się oddziałem z państwa trzeciego, o którym mowa w art. 41c.
art. 41b ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje oddział z państwa trzeciego, który nie spełnia żadnego z warunków, o których mowa w ust. 2, do klasy 2.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje oddział z państwa trzeciego, który nie spełnia żadnego z warunków, o których mowa w ust. 2, do klasy 2.
art. 41b ust. 4 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
4.
dodano: W przypadku gdy oddział z państwa trzeciego przyporządkowany do klasy 1 przestaje spełniać którykolwiek z warunków, o których mowa w ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje go niezwłocznie do klasy 2.
W skrócie: dodano zdanie „W przypadku gdy oddział…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W przypadku gdy oddział z państwa trzeciego przyporządkowany do klasy 1 przestaje spełniać którykolwiek z warunków, o których mowa w ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje go niezwłocznie do klasy 2.
art. 41b ust. 5 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
5.
dodano: W przypadku gdy oddział z państwa trzeciego przyporządkowany do klasy 2 spełnia przynajmniej jeden z warunków, o których mowa w ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje go do klasy 1 po upływie 4 miesięcy od dnia, w którym zaczął go spełniać.
W skrócie: dodano zdanie „W przypadku gdy oddział…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W przypadku gdy oddział z państwa trzeciego przyporządkowany do klasy 2 spełnia przynajmniej jeden z warunków, o których mowa w ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego przyporządkowuje go do klasy 1 po upływie 4 miesięcy od dnia, w którym zaczął go spełniać.
art. 41c · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
dodano: Oddział z państwa trzeciego uznaje się za kwalifikujący się oddział z państwa trzeciego, jeżeli w odniesieniu do tego oddziału są spełnione łącznie następujące warunki:
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego uznaje się za kwalifikujący się oddział z państwa trzeciego, jeżeli w odniesieniu do tego oddziału są spełnione łącznie następujące warunki:
art. 41c pkt 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1)
dodano: podmiot macierzysty ma siedzibę w państwie, które stosuje standardy ostrożnościowe i nadzór zgodnie z ramami regulacyjnymi sektora bankowego w danym państwie trzecim, które są co najmniej równoważne z określonymi w niniejszym rozdziale i w rozporządzeniu nr 575/2013;
W skrócie: dodano „podmiot macierzysty ma siedzibę w państwie, które…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
podmiot macierzysty ma siedzibę w państwie, które stosuje standardy ostrożnościowe i nadzór zgodnie z ramami regulacyjnymi sektora bankowego w danym państwie trzecim, które są co najmniej równoważne z określonymi w niniejszym rozdziale i w rozporządzeniu nr 575/2013;
art. 41c pkt 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2)
dodano: organy sprawujące nadzór nad podmiotem macierzystym podlegają wymogom zapewniającym ochronę informacji stanowiących tajemnicę zawodową właściwych władz nadzorczych państwa członkowskiego równoważnym z określonymi w art. 10a;
W skrócie: dodano „organy sprawujące nadzór nad podmiotem macierzystym podlegają…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
organy sprawujące nadzór nad podmiotem macierzystym podlegają wymogom zapewniającym ochronę informacji stanowiących tajemnicę zawodową właściwych władz nadzorczych państwa członkowskiego równoważnym z określonymi w art. 10a;
art. 41c pkt 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3)
dodano: podmiot macierzysty ma siedzibę w państwie, które nie jest państwem trzecim zidentyfikowanym jako państwo trzecie wysokiego ryzyka, na podstawie rozporządzenia delegowanego Komisji wydanego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 9 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE.
W skrócie: dodano „podmiot macierzysty ma siedzibę w państwie, które…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
podmiot macierzysty ma siedzibę w państwie, które nie jest państwem trzecim zidentyfikowanym jako państwo trzecie wysokiego ryzyka, na podstawie rozporządzenia delegowanego Komisji wydanego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 9 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE.
Zmiana od 11.01.2027ust. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 i 9 – nowa jednostka · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
art. 41d ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Utworzenie oddziału z państwa trzeciego następuje na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego wydanego na wniosek podmiotu macierzystego.
W skrócie: dodano zdanie „Utworzenie oddziału z państwa…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Utworzenie oddziału z państwa trzeciego następuje na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego wydanego na wniosek podmiotu macierzystego.
art. 41d ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego w celu zaklasyfikowania oddziału z państwa trzeciego do klasy 1 albo klasy 2 ocenia spełnienie warunków, o których mowa w art. 41b ust. 2.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego w…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego w celu zaklasyfikowania oddziału z państwa trzeciego do klasy 1 albo klasy 2 ocenia spełnienie warunków, o których mowa w art. 41b ust. 2.
art. 41d ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
dodano: określenie firmy i siedziby podmiotu macierzystego występującego z wnioskiem oraz charakterystykę jego działalności;
2)
dodano: adres siedziby oddziału z państwa trzeciego;
3)
dodano: informację o wielkości funduszy przydzielonych do dyspozycji oddziału z państwa trzeciego;
4)
dodano: opis struktury organizacyjnej oraz zasad zarządzania ryzykiem oddziału z państwa trzeciego zgodnie z art. 41n;
5)
dodano: dane co najmniej 2 osób przewidzianych do objęcia w oddziale z państwa trzeciego stanowisk dyrektora i jego zastępcy;
6)
dodano: warunki dostępu przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny do systemu wyliczania, o którym mowa w art. 2 pkt 64 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji – w przypadku podmiotu objętego systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. b tej ustawy, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji, o którym mowa w art. 2 pkt 57 lit. b tej ustawy.
W skrócie: dodano zdanie „Wniosek, o którym mowa…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
określenie firmy i siedziby podmiotu macierzystego występującego z wnioskiem oraz charakterystykę jego działalności;
adres siedziby oddziału z państwa trzeciego;
informację o wielkości funduszy przydzielonych do dyspozycji oddziału z państwa trzeciego;
opis struktury organizacyjnej oraz zasad zarządzania ryzykiem oddziału z państwa trzeciego zgodnie z art. 41n;
dane co najmniej 2 osób przewidzianych do objęcia w oddziale z państwa trzeciego stanowisk dyrektora i jego zastępcy;
warunki dostępu przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny do systemu wyliczania, o którym mowa w art. 2 pkt 64 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji – w przypadku podmiotu objętego systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. b tej ustawy, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji, o którym mowa w art. 2 pkt 57 lit. b tej ustawy.
art. 41d ust. 4 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
4.
dodano: Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się projekt regulaminu oddziału z państwa trzeciego, program działalności zawierający rodzaje czynności bankowych, do których wykonywania ma być upoważniony oddział z państwa trzeciego, oraz zobowiązanie występującego z wnioskiem podmiotu macierzystego o zaspokajaniu roszczeń, jakie mogą powstać w stosunkach między tym oddziałem i innymi podmiotami. Przepis art. 31 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
W skrócie: dodano zdanie „Do wniosku, o którym…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się projekt regulaminu oddziału z państwa trzeciego, program działalności zawierający rodzaje czynności bankowych, do których wykonywania ma być upoważniony oddział z państwa trzeciego, oraz zobowiązanie występującego z wnioskiem podmiotu macierzystego o zaspokajaniu roszczeń, jakie mogą powstać w stosunkach między tym oddziałem i innymi podmiotami. Przepis art. 31 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
art. 41d ust. 5 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
5.
dodano: Jeżeli państwo trzecie nie jest wpisane do rejestru publicznego państw trzecich oraz organów państw trzecich prowadzonego przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Komisja Nadzoru Finansowego zwraca się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o dokonanie oceny ram regulacyjnych sektora bankowego oraz wymogów poufności państwa trzeciego, o ile jest spełniony warunek, o którym mowa w art. 41c pkt 3.
W skrócie: dodano zdanie „Jeżeli państwo trzecie nie…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Jeżeli państwo trzecie nie jest wpisane do rejestru publicznego państw trzecich oraz organów państw trzecich prowadzonego przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, Komisja Nadzoru Finansowego zwraca się do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego o dokonanie oceny ram regulacyjnych sektora bankowego oraz wymogów poufności państwa trzeciego, o ile jest spełniony warunek, o którym mowa w art. 41c pkt 3.
art. 41d ust. 6 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
6.
dodano: W zezwoleniu, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego:
1)
dodano: ustala w szczególności siedzibę oddziału z państwa trzeciego, rodzaj działalności, do wykonywania której oddział z państwa trzeciego jest upoważniony, minimalną wysokość funduszy niezbędnych do działalności oddziału z państwa trzeciego, a w przypadku podmiotu objętego systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. b ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji – również warunki dostępu przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny do systemu wyliczania, o którym mowa w art. 2 pkt 64 tej ustawy, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji, o którym mowa w art. 2 pkt 57 lit. b tej ustawy;
2)
dodano: zakazuje oferowania lub prowadzenia działalności objętej zezwoleniem w innych niż Rzeczpospolita Polska państwach członkowskich w ramach działalności transgranicznej, z wyjątkiem wewnątrzgrupowych transakcji finansowania zawieranych z innymi oddziałami z państw trzecich mającymi ten sam podmiot macierzysty oraz transakcji zawieranych na podstawie odwrotnego pozyskiwania usług, o których mowa w art. 41a ust. 1 pkt 1 lit. a;
3)
dodano: zatwierdza projekt regulaminu oddziału z państwa trzeciego.
W skrócie: dodano zdanie „W zezwoleniu, o którym…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W zezwoleniu, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego:
ustala w szczególności siedzibę oddziału z państwa trzeciego, rodzaj działalności, do wykonywania której oddział z państwa trzeciego jest upoważniony, minimalną wysokość funduszy niezbędnych do działalności oddziału z państwa trzeciego, a w przypadku podmiotu objętego systemem gwarantowania, o którym mowa w art. 2 pkt 41 lit. b ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji – również warunki dostępu przez Komisję Nadzoru Finansowego oraz Bankowy Fundusz Gwarancyjny do systemu wyliczania, o którym mowa w art. 2 pkt 64 tej ustawy, w szczególności na wypadek spełnienia warunku gwarancji, o którym mowa w art. 2 pkt 57 lit. b tej ustawy;
zakazuje oferowania lub prowadzenia działalności objętej zezwoleniem w innych niż Rzeczpospolita Polska państwach członkowskich w ramach działalności transgranicznej, z wyjątkiem wewnątrzgrupowych transakcji finansowania zawieranych z innymi oddziałami z państw trzecich mającymi ten sam podmiot macierzysty oraz transakcji zawieranych na podstawie odwrotnego pozyskiwania usług, o których mowa w art. 41a ust. 1 pkt 1 lit. a;
zatwierdza projekt regulaminu oddziału z państwa trzeciego.
art. 41d ust. 7 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
7.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego wydaje zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące warunki:
1)
dodano: oddział z państwa trzeciego spełnia wymogi określone w art. 41k–41r;
2)
dodano: działalność, której dotyczy wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest objęta zezwoleniem udzielonym podmiotowi macierzystemu w państwie, w którym ma on siedzibę i podlega nadzorowi w tym państwie;
3)
dodano: władza nadzorcza z państwa trzeciego, w którym siedzibę ma podmiot macierzysty, została powiadomiona o wniosku, o którym mowa w ust. 1, oraz przekazano jej ten wniosek wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 4;
4)
dodano: przepisy prawa obowiązujące w państwie siedziby podmiotu macierzystego umożliwiają uzyskanie przez Komisję Nadzoru Finansowego, w celu wykonywania funkcji nadzorczych, niezbędnych informacji dotyczących podmiotu macierzystego od władzy nadzorczej z państwa trzeciego, w którym siedzibę ma podmiot macierzysty, oraz umożliwiają Komisji Nadzoru Finansowego skuteczne koordynowanie działań nadzorczych z działaniami tej władzy nadzorczej, w szczególności w okresach kryzysu lub w trudnej sytuacji finansowej dotykającej podmiot macierzysty, jego grupę lub system finansowy państwa trzeciego;
5)
dodano: nie istnieją uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że oddział z państwa trzeciego byłby wykorzystywany do dokonania lub usiłowania dokonania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego wydaje…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego wydaje zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące warunki:
oddział z państwa trzeciego spełnia wymogi określone w art. 41k–41r;
działalność, której dotyczy wniosek, o którym mowa w ust. 1, jest objęta zezwoleniem udzielonym podmiotowi macierzystemu w państwie, w którym ma on siedzibę i podlega nadzorowi w tym państwie;
władza nadzorcza z państwa trzeciego, w którym siedzibę ma podmiot macierzysty, została powiadomiona o wniosku, o którym mowa w ust. 1, oraz przekazano jej ten wniosek wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 4;
przepisy prawa obowiązujące w państwie siedziby podmiotu macierzystego umożliwiają uzyskanie przez Komisję Nadzoru Finansowego, w celu wykonywania funkcji nadzorczych, niezbędnych informacji dotyczących podmiotu macierzystego od władzy nadzorczej z państwa trzeciego, w którym siedzibę ma podmiot macierzysty, oraz umożliwiają Komisji Nadzoru Finansowego skuteczne koordynowanie działań nadzorczych z działaniami tej władzy nadzorczej, w szczególności w okresach kryzysu lub w trudnej sytuacji finansowej dotykającej podmiot macierzysty, jego grupę lub system finansowy państwa trzeciego;
nie istnieją uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że oddział z państwa trzeciego byłby wykorzystywany do dokonania lub usiłowania dokonania prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu w rozumieniu ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
art. 41d ust. 8 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
8.
dodano: W celu ustalenia spełnienia warunku określonego w ust. 7 pkt 5 Komisja Nadzoru Finansowego konsultuje się z Generalnym Inspektorem Informacji Finansowej.
W skrócie: dodano zdanie „W celu ustalenia spełnienia…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W celu ustalenia spełnienia warunku określonego w ust. 7 pkt 5 Komisja Nadzoru Finansowego konsultuje się z Generalnym Inspektorem Informacji Finansowej.
art. 41d ust. 9 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
9.
dodano: O wydaniu zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
W skrócie: dodano zdanie „O wydaniu zezwolenia, o…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
O wydaniu zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
Zmiana od 11.01.2027ust. 1, 2, 3 i 4 – nowa jednostka · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
art. 41e ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia na utworzenie oddziału z państwa trzeciego albo uchyla to zezwolenie, jeżeli:
1)
dodano: oddział z państwa trzeciego nie spełnia warunków określonych w art. 41d ust. 7;
2)
dodano: podmiot macierzysty lub jego grupa nie spełniają wymogów ostrożnościowych, które mają do nich zastosowanie na mocy przepisów prawa państwa trzeciego, lub istnieją uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że nie spełniają one tych wymogów lub że naruszą je w ciągu 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o wydanie zezwolenia lub od dnia uzyskania przez Komisję Nadzoru Finansowego informacji o możliwym naruszeniu.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego odmawia…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia na utworzenie oddziału z państwa trzeciego albo uchyla to zezwolenie, jeżeli:
oddział z państwa trzeciego nie spełnia warunków określonych w art. 41d ust. 7;
podmiot macierzysty lub jego grupa nie spełniają wymogów ostrożnościowych, które mają do nich zastosowanie na mocy przepisów prawa państwa trzeciego, lub istnieją uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że nie spełniają one tych wymogów lub że naruszą je w ciągu 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o wydanie zezwolenia lub od dnia uzyskania przez Komisję Nadzoru Finansowego informacji o możliwym naruszeniu.
art. 41e ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Oddział z państwa trzeciego niezwłocznie powiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego niezwłocznie powiadamia Komisję Nadzoru Finansowego o wystąpieniu okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
art. 41e ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego może uchylić zezwolenie na utworzenie oddziału z państwa trzeciego, jeżeli:
1)
dodano: oddział z państwa trzeciego nie rozpoczął działalności w ciągu 12 miesięcy od dnia otrzymania zezwolenia, zrzekł się zezwolenia lub nie prowadził działalności przez 6 miesięcy, lub
2)
dodano: oddział z państwa trzeciego uzyskał zezwolenie wskutek przedłożenia fałszywych oświadczeń lub w jakikolwiek inny niezgodny z prawem sposób, lub
3)
dodano: oddział z państwa trzeciego nie spełnia co najmniej jednego warunku, o którym mowa w art. 41d ust. 7, lub
4)
dodano: oddział z państwa trzeciego nie zapewnia zdolności wywiązywania się z zobowiązań wobec swoich wierzycieli, w szczególności nie zapewnia bezpieczeństwa aktywom powierzonym mu przez deponentów, lub
5)
dodano: zaistnieje co najmniej jedna przesłanka uchylenia zezwolenia, o której mowa w art. 138 ust. 3 pkt 4 i ust. 7aa pkt 6, lub
6)
dodano: działalność oddziału z państwa trzeciego jest wykonywana z naruszeniem przepisów niniejszej ustawy, przepisów innych ustaw regulujących działalność banku lub zasady jego organizacji oraz przepisów wydanych na ich podstawie, przepisów rozporządzenia nr 575/2013, z wyjątkiem art. 92a i art. 92b rozporządzenia nr 575/2013, oraz innych bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej regulujących działalność banku lub zasady jego organizacji, mających zastosowanie do oddziałów z państw trzecich, albo stwarza zagrożenie dla interesów posiadaczy rachunków bankowych, lub
7)
dodano: w związku z działalnością oddziału z państwa trzeciego, jego podmiotu macierzystego lub grupy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, lub uzasadnione podejrzenie usiłowania popełnienia tego przestępstwa lub istnieje podwyższone ryzyko popełnienia tego przestępstwa.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego może…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego może uchylić zezwolenie na utworzenie oddziału z państwa trzeciego, jeżeli:
oddział z państwa trzeciego nie rozpoczął działalności w ciągu 12 miesięcy od dnia otrzymania zezwolenia, zrzekł się zezwolenia lub nie prowadził działalności przez 6 miesięcy, lub
oddział z państwa trzeciego uzyskał zezwolenie wskutek przedłożenia fałszywych oświadczeń lub w jakikolwiek inny niezgodny z prawem sposób, lub
oddział z państwa trzeciego nie spełnia co najmniej jednego warunku, o którym mowa w art. 41d ust. 7, lub
oddział z państwa trzeciego nie zapewnia zdolności wywiązywania się z zobowiązań wobec swoich wierzycieli, w szczególności nie zapewnia bezpieczeństwa aktywom powierzonym mu przez deponentów, lub
zaistnieje co najmniej jedna przesłanka uchylenia zezwolenia, o której mowa w art. 138 ust. 3 pkt 4 i ust. 7aa pkt 6, lub
działalność oddziału z państwa trzeciego jest wykonywana z naruszeniem przepisów niniejszej ustawy, przepisów innych ustaw regulujących działalność banku lub zasady jego organizacji oraz przepisów wydanych na ich podstawie, przepisów rozporządzenia nr 575/2013, z wyjątkiem art. 92a i art. 92b rozporządzenia nr 575/2013, oraz innych bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej regulujących działalność banku lub zasady jego organizacji, mających zastosowanie do oddziałów z państw trzecich, albo stwarza zagrożenie dla interesów posiadaczy rachunków bankowych, lub
w związku z działalnością oddziału z państwa trzeciego, jego podmiotu macierzystego lub grupy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, o którym mowa w art. 165a lub art. 299 Kodeksu karnego, lub uzasadnione podejrzenie usiłowania popełnienia tego przestępstwa lub istnieje podwyższone ryzyko popełnienia tego przestępstwa.
art. 41e ust. 4 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
4.
dodano: W celu ustalenia, czy zachodzą przesłanki określone w ust. 3 pkt 7, Komisja Nadzoru Finansowego konsultuje się z Generalnym Inspektorem Informacji Finansowej lub z organem właściwym w sprawach przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska.
W skrócie: dodano zdanie „W celu ustalenia, czy…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W celu ustalenia, czy zachodzą przesłanki określone w ust. 3 pkt 7, Komisja Nadzoru Finansowego konsultuje się z Generalnym Inspektorem Informacji Finansowej lub z organem właściwym w sprawach przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska.
art. 41g ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Oddział z państwa trzeciego działa na podstawie regulaminu nadanego przez podmiot macierzysty i zatwierdzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego działa na podstawie regulaminu nadanego przez podmiot macierzysty i zatwierdzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego.
art. 41g ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Zmiana regulaminu, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego wydanego na wniosek podmiotu macierzystego.
W skrócie: dodano zdanie „Zmiana regulaminu, o którym…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Zmiana regulaminu, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego wydanego na wniosek podmiotu macierzystego.
art. 41g ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Do wniosku o wydanie zezwolenia na zmianę regulaminu, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 34 ust. 2, 2a i 3 stosuje się odpowiednio.
W skrócie: dodano zdanie „Do wniosku o wydanie…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Do wniosku o wydanie zezwolenia na zmianę regulaminu, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 34 ust. 2, 2a i 3 stosuje się odpowiednio.
art. 41i ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Przed rozpoczęciem działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez oddział z państwa trzeciego Komisja Nadzoru Finansowego zawiera z odpowiednimi właściwymi organami państw trzecich porozumienia, oparte na modelowych porozumieniach administracyjnych opracowanych przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 33 ust. 5 rozporządzenia nr 1093/2010.
W skrócie: dodano zdanie „Przed rozpoczęciem działalności na…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Przed rozpoczęciem działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez oddział z państwa trzeciego Komisja Nadzoru Finansowego zawiera z odpowiednimi właściwymi organami państw trzecich porozumienia, oparte na modelowych porozumieniach administracyjnych opracowanych przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego zgodnie z art. 33 ust. 5 rozporządzenia nr 1093/2010.
art. 41i ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacje o porozumieniach, o których mowa w ust. 1.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacje o porozumieniach, o których mowa w ust. 1.
Zmiana od 11.01.2027ust. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 i 8 – nowa jednostka · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
art. 41j ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Oddział z państwa trzeciego jest obowiązany:
1)
dodano: używać firmy podmiotu macierzystego w języku państwa jego siedziby wraz z przetłumaczonym na język polski określeniem jego formy prawnej oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”;
2)
dodano: prowadzić oddzielną rachunkowość w języku polskim, zgodnie z przepisami obowiązującymi banki krajowe;
3)
dodano: działać zgodnie z zatwierdzonym regulaminem;
4)
dodano: przechowywać dokumenty dotyczące jego działalności w siedzibie oddziału.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego jest obowiązany:
używać firmy podmiotu macierzystego w języku państwa jego siedziby wraz z przetłumaczonym na język polski określeniem jego formy prawnej oraz dodaniem wyrazów „oddział w Polsce”;
prowadzić oddzielną rachunkowość w języku polskim, zgodnie z przepisami obowiązującymi banki krajowe;
działać zgodnie z zatwierdzonym regulaminem;
przechowywać dokumenty dotyczące jego działalności w siedzibie oddziału.
art. 41j ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Oddział z państwa trzeciego niebędący podmiotem objętym systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji informuje osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach, o:
1)
dodano: swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;
2)
dodano: uczestnictwie w systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w szczególności:
a)
dodano: kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,
b)
dodano: rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego niebędący podmiotem objętym systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji informuje osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach, o:
swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;
uczestnictwie w systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w szczególności:
kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,
rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.
art. 41j ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Oddział z państwa trzeciego, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany poinformować osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o braku ochrony gwarancyjnej w przypadku, gdy:
1)
dodano: wierzytelność powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych nie będzie chroniona przez system gwarantowania;
2)
dodano: w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa, oddział z państwa trzeciego wystawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne;
3)
dodano: w związku z usługami świadczonymi przez oddział z państwa trzeciego, w szczególności polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać wierzytelności osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z jego usług wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego,…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany poinformować osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jego usług o braku ochrony gwarancyjnej w przypadku, gdy:
wierzytelność powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych nie będzie chroniona przez system gwarantowania;
w związku z wykonywaniem innej czynności niż czynność bankowa, oddział z państwa trzeciego wystawia dokument imienny potwierdzający jego zobowiązanie pieniężne;
w związku z usługami świadczonymi przez oddział z państwa trzeciego, w szczególności polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać wierzytelności osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z jego usług wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji.
art. 41j ust. 4 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
4.
dodano: Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 1 i 2, zamieszcza się również w umowach zawieranych przez oddział z państwa trzeciego z osobami korzystającymi z usług oraz w dokumentach i informacjach przekazywanych przez oddział z państwa trzeciego osobom zainteresowanym korzystaniem z usług.
W skrócie: dodano zdanie „Informacje, o których mowa…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Informacje, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 1 i 2, zamieszcza się również w umowach zawieranych przez oddział z państwa trzeciego z osobami korzystającymi z usług oraz w dokumentach i informacjach przekazywanych przez oddział z państwa trzeciego osobom zainteresowanym korzystaniem z usług.
art. 41j ust. 5 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
5.
dodano: Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia pieniężnego udostępnia się na wniosek osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z usług oddziału z państwa trzeciego.
W skrócie: dodano zdanie „Informacje dotyczące trybu i…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia pieniężnego udostępnia się na wniosek osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z usług oddziału z państwa trzeciego.
art. 41j ust. 6 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
6.
dodano: Informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem z usług oddziału z państwa trzeciego, zgodnie z ust. 2 i 3, podaje się w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach, oraz jednoznaczny i zrozumiały.
W skrócie: dodano zdanie „Informacje udostępniane osobom korzystającym…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem z usług oddziału z państwa trzeciego, zgodnie z ust. 2 i 3, podaje się w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach, oraz jednoznaczny i zrozumiały.
art. 41j ust. 7 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
7.
dodano: Informacje o uczestnictwie w systemie gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji nie mogą być wykorzystywane w celach reklamowych i są ograniczone wyłącznie do informacji określonych w ust. 2 i 3.
W skrócie: dodano zdanie „Informacje o uczestnictwie w…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Informacje o uczestnictwie w systemie gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji nie mogą być wykorzystywane w celach reklamowych i są ograniczone wyłącznie do informacji określonych w ust. 2 i 3.
art. 41j ust. 8 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
8.
dodano: Zakaz określony w ust. 7 stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami systemu gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz do zarządcy nadzwyczajnego, o którym mowa w art. 50 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132.
W skrócie: dodano zdanie „Zakaz określony w ust.…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Zakaz określony w ust. 7 stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami systemu gwarantowania w rozumieniu art. 2 pkt 41 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji oraz do zarządcy nadzwyczajnego, o którym mowa w art. 50 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132.
art. 41k ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Oddział z państwa trzeciego utrzymuje przez cały czas wyposażenie kapitałowe, które jest co najmniej równe:
1)
dodano: w przypadku oddziału z państwa trzeciego należącego do klasy 1 – 2,5 % średniej wartości zobowiązań oddziału za trzy bezpośrednio poprzedzające roczne okresy sprawozdawcze, a w przypadku oddziałów z państw trzecich, które dopiero uzyskały zezwolenie – zobowiązań oddziału w momencie udzielenia zezwolenia, wykazanych zgodnie z art. 41w ust. 1 pkt 2, niemniej jednak niż 10 000 000 euro;
2)
dodano: w przypadku oddziału z państwa trzeciego należącego do klasy 2 – 0,5 % średniej wartości zobowiązań oddziału za trzy bezpośrednio poprzedzające roczne okresy sprawozdawcze, a w przypadku oddziałów z państw trzecich, które dopiero uzyskały zezwolenie – zobowiązań oddziału w momencie udzielenia zezwolenia, wykazanych zgodnie z art. 41w ust. 1 pkt 2, niemniej jednak niż 5 000 000 euro.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego utrzymuje przez cały czas wyposażenie kapitałowe, które jest co najmniej równe:
w przypadku oddziału z państwa trzeciego należącego do klasy 1 – 2,5 % średniej wartości zobowiązań oddziału za trzy bezpośrednio poprzedzające roczne okresy sprawozdawcze, a w przypadku oddziałów z państw trzecich, które dopiero uzyskały zezwolenie – zobowiązań oddziału w momencie udzielenia zezwolenia, wykazanych zgodnie z art. 41w ust. 1 pkt 2, niemniej jednak niż 10 000 000 euro;
w przypadku oddziału z państwa trzeciego należącego do klasy 2 – 0,5 % średniej wartości zobowiązań oddziału za trzy bezpośrednio poprzedzające roczne okresy sprawozdawcze, a w przypadku oddziałów z państw trzecich, które dopiero uzyskały zezwolenie – zobowiązań oddziału w momencie udzielenia zezwolenia, wykazanych zgodnie z art. 41w ust. 1 pkt 2, niemniej jednak niż 5 000 000 euro.
art. 41k ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Oddział z państwa trzeciego spełnia wyposażenie kapitałowe, o którym mowa w ust. 1, aktywami w postaci:
1)
dodano: środków pieniężnych lub bankowych instrumentów pieniężnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia nr 575/2013, lub
2)
dodano: dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez rządy państw członkowskich lub banki centralne państw członkowskich, lub
3)
dodano: innych instrumentów dostępnych do celów nieograniczonego i niezwłocznego wykorzystania przez oddział z państwa trzeciego na potrzeby pokrycia ryzyk lub strat, gdy tylko te ryzyka lub straty wystąpią.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego spełnia wyposażenie kapitałowe, o którym mowa w ust. 1, aktywami w postaci:
środków pieniężnych lub bankowych instrumentów pieniężnych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia nr 575/2013, lub
dłużnych papierów wartościowych emitowanych przez rządy państw członkowskich lub banki centralne państw członkowskich, lub
innych instrumentów dostępnych do celów nieograniczonego i niezwłocznego wykorzystania przez oddział z państwa trzeciego na potrzeby pokrycia ryzyk lub strat, gdy tylko te ryzyka lub straty wystąpią.
art. 41k ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Oddział z państwa trzeciego deponuje aktywa, o których mowa w ust. 2, na rachunku powierniczym prowadzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez bank krajowy, bank zagraniczny lub instytucję kredytową niebędące częścią grupy podmiotu macierzystego tego oddziału. Aktywa zdeponowane na rachunku powierniczym są dostępne do wykorzystania do celów przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji albo likwidacji tego oddziału z państwa trzeciego.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego deponuje aktywa, o których mowa w ust. 2, na rachunku powierniczym prowadzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez bank krajowy, bank zagraniczny lub instytucję kredytową niebędące częścią grupy podmiotu macierzystego tego oddziału. Aktywa zdeponowane na rachunku powierniczym są dostępne do wykorzystania do celów przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji albo likwidacji tego oddziału z państwa trzeciego.
Zmiana od 11.01.2027ust. 1, 2, 3 i 4 – nowa jednostka · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
art. 41l ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Oddział z państwa trzeciego utrzymuje aktywa obrotowe na poziomie zapewniającym utrzymanie płynności przez okres co najmniej 30 dni.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego utrzymuje aktywa obrotowe na poziomie zapewniającym utrzymanie płynności przez okres co najmniej 30 dni.
art. 41l ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Do celów określonych w ust. 1 oddział z państwa trzeciego należący do klasy 1 spełnia wymóg pokrycia wypływów netto ustanowiony w części szóstej tytule I rozporządzenia nr 575/2013 i w rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w art. 460 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013.
W skrócie: dodano zdanie „Do celów określonych w…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Do celów określonych w ust. 1 oddział z państwa trzeciego należący do klasy 1 spełnia wymóg pokrycia wypływów netto ustanowiony w części szóstej tytule I rozporządzenia nr 575/2013 i w rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w art. 460 ust. 1 rozporządzenia nr 575/2013.
art. 41l ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Oddział z państwa trzeciego w celu spełnienia wymogów, o których mowa w ust. 1 i 2, deponuje posiadane aktywa płynne na rachunku prowadzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez bank krajowy, bank zagraniczny lub instytucję kredytową niebędące częścią grupy podmiotu macierzystego tego oddziału. Jeżeli na rachunku pozostają aktywa płynne po wykorzystaniu ich w celu pokrycia płynności, o której mowa w ust. 1, pozostałe aktywa płynne są dostępne do wykorzystania do celów przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji albo likwidacji tego oddziału z państwa trzeciego.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego w celu spełnienia wymogów, o których mowa w ust. 1 i 2, deponuje posiadane aktywa płynne na rachunku prowadzonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez bank krajowy, bank zagraniczny lub instytucję kredytową niebędące częścią grupy podmiotu macierzystego tego oddziału. Jeżeli na rachunku pozostają aktywa płynne po wykorzystaniu ich w celu pokrycia płynności, o której mowa w ust. 1, pozostałe aktywa płynne są dostępne do wykorzystania do celów przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji albo likwidacji tego oddziału z państwa trzeciego.
art. 41l ust. 4 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
4.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego może zwolnić kwalifikujący się oddział z państwa trzeciego, o którym mowa w art. 41c, z wymogu dotyczącego płynności określonego w ust. 1 i 2.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego może…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego może zwolnić kwalifikujący się oddział z państwa trzeciego, o którym mowa w art. 41c, z wymogu dotyczącego płynności określonego w ust. 1 i 2.
art. 41m ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Działalnością oddziału z państwa trzeciego kieruje dyrektor oddziału z państwa trzeciego i co najmniej jeden zastępca dyrektora oddziału z państwa trzeciego.
W skrócie: dodano zdanie „Działalnością oddziału z państwa…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Działalnością oddziału z państwa trzeciego kieruje dyrektor oddziału z państwa trzeciego i co najmniej jeden zastępca dyrektora oddziału z państwa trzeciego.
art. 41m ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Dyrektor oddziału z państwa trzeciego i zastępca dyrektora oddziału z państwa trzeciego spełniają wymogi, o których mowa w art. 22aa ust. 1–3.
W skrócie: dodano zdanie „Dyrektor oddziału z państwa…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Dyrektor oddziału z państwa trzeciego i zastępca dyrektora oddziału z państwa trzeciego spełniają wymogi, o których mowa w art. 22aa ust. 1–3.
art. 41m ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Powołanie dyrektora oddziału z państwa trzeciego i zastępcy dyrektora oddziału z państwa trzeciego następuje za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego. Z wnioskiem o wyrażenie zgody na powołanie dyrektora oddziału z państwa trzeciego i zastępcy dyrektora oddziału z państwa trzeciego występuje podmiot macierzysty. Przepisy art. 22b ust. 2–7 stosuje się odpowiednio.
W skrócie: dodano zdanie „Powołanie dyrektora oddziału z…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Powołanie dyrektora oddziału z państwa trzeciego i zastępcy dyrektora oddziału z państwa trzeciego następuje za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego. Z wnioskiem o wyrażenie zgody na powołanie dyrektora oddziału z państwa trzeciego i zastępcy dyrektora oddziału z państwa trzeciego występuje podmiot macierzysty. Przepisy art. 22b ust. 2–7 stosuje się odpowiednio.
Zmiana od 11.01.2027ust. 1, 2, 3 i 4 – nowa jednostka · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
art. 41n ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Oddział z państwa trzeciego należący do klasy 1 spełnia wymogi w zakresie systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej oraz polityki wynagrodzeń, o których mowa w art. 9–9ce oraz art. 31 ust. 3 pkt 3 i 4.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego należący do klasy 1 spełnia wymogi w zakresie systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej oraz polityki wynagrodzeń, o których mowa w art. 9–9ce oraz art. 31 ust. 3 pkt 3 i 4.
art. 41n ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: W celu zapewnienia odpowiedniego zarządzania oddziałem Komisja Nadzoru Finansowego może wymagać od oddziału z państwa trzeciego należącego do klasy 1 ustanowienia lokalnego komitetu zarządzającego.
W skrócie: dodano zdanie „W celu zapewnienia odpowiedniego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W celu zapewnienia odpowiedniego zarządzania oddziałem Komisja Nadzoru Finansowego może wymagać od oddziału z państwa trzeciego należącego do klasy 1 ustanowienia lokalnego komitetu zarządzającego.
art. 41n ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Oddział z państwa trzeciego należący do klasy 2 spełnia wymogi w zakresie systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej oraz polityki wynagrodzeń, o których mowa w art. 9–9ce oraz art. 31 ust. 3 pkt 3 i 4, w tym posiada komórki kontroli wewnętrznej.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego należący do klasy 2 spełnia wymogi w zakresie systemu zarządzania ryzykiem i systemu kontroli wewnętrznej oraz polityki wynagrodzeń, o których mowa w art. 9–9ce oraz art. 31 ust. 3 pkt 3 i 4, w tym posiada komórki kontroli wewnętrznej.
art. 41n ust. 4 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
4.
dodano: W zależności od wielkości, struktury organizacyjnej oraz charakteru, zakresu i stopnia złożoności działalności oddziału z państwa trzeciego należącego do klasy 2 Komisja Nadzoru Finansowego może wymagać od tego oddziału, aby został w nim powołany kierownik komórki kontroli wewnętrznej.
W skrócie: dodano zdanie „W zależności od wielkości,…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W zależności od wielkości, struktury organizacyjnej oraz charakteru, zakresu i stopnia złożoności działalności oddziału z państwa trzeciego należącego do klasy 2 Komisja Nadzoru Finansowego może wymagać od tego oddziału, aby został w nim powołany kierownik komórki kontroli wewnętrznej.
art. 41o ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Oddział z państwa trzeciego ustanawia zasady podległości służbowej wobec organu zarządzającego podmiotu macierzystego, które dotyczą istotnych ryzyk oraz strategii w zakresie zarządzania ryzykiem i ich zmian, a także wprowadzania odpowiednich systemów informacyjno-komunikacyjnych oraz środków kontroli w celu zapewnienia należytego przestrzegania tych strategii.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego ustanawia zasady podległości służbowej wobec organu zarządzającego podmiotu macierzystego, które dotyczą istotnych ryzyk oraz strategii w zakresie zarządzania ryzykiem i ich zmian, a także wprowadzania odpowiednich systemów informacyjno-komunikacyjnych oraz środków kontroli w celu zapewnienia należytego przestrzegania tych strategii.
art. 41o ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: W przypadku gdy krytyczne lub ważne funkcje oddziału z państwa trzeciego są wykonywane przez jego podmiot macierzysty, funkcje te wykonuje się zgodnie z ustaleniami wewnętrznymi lub umowami wewnątrzgrupowymi. W takim przypadku oddział z państwa trzeciego udostępnia Komisji Nadzoru Finansowego informacje potrzebne do sprawowania nadzoru.
W skrócie: dodano zdanie „W przypadku gdy krytyczne…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W przypadku gdy krytyczne lub ważne funkcje oddziału z państwa trzeciego są wykonywane przez jego podmiot macierzysty, funkcje te wykonuje się zgodnie z ustaleniami wewnętrznymi lub umowami wewnątrzgrupowymi. W takim przypadku oddział z państwa trzeciego udostępnia Komisji Nadzoru Finansowego informacje potrzebne do sprawowania nadzoru.
art. 41p ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Oddział z państwa trzeciego monitoruje ustalenia dotyczące powierzenia wykonywania czynności i zarządza nimi oraz zapewnia dostęp do informacji potrzebnych do sprawowania nadzoru przez Komisję Nadzoru Finansowego w zakresie powierzenia wykonywania czynności.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego monitoruje ustalenia dotyczące powierzenia wykonywania czynności i zarządza nimi oraz zapewnia dostęp do informacji potrzebnych do sprawowania nadzoru przez Komisję Nadzoru Finansowego w zakresie powierzenia wykonywania czynności.
art. 41p ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Oddział z państwa trzeciego, który przeprowadza wewnątrzgrupowe transakcje zabezpieczające lub inne transakcje wewnątrz grupy, posiada odpowiednie zasoby umożliwiające identyfikację ryzyka kredytowego kontrahenta i właściwe zarządzanie nim, w przypadku gdy istotne ryzyka związane z aktywami zaksięgowanymi przez dany oddział są przenoszone na kontrahenta.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego,…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego, który przeprowadza wewnątrzgrupowe transakcje zabezpieczające lub inne transakcje wewnątrz grupy, posiada odpowiednie zasoby umożliwiające identyfikację ryzyka kredytowego kontrahenta i właściwe zarządzanie nim, w przypadku gdy istotne ryzyka związane z aktywami zaksięgowanymi przez dany oddział są przenoszone na kontrahenta.
art. 41q · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
dodano: Firma audytorska regularnie, nierzadziej niż raz w roku, dokonuje oceny wdrożenia wymogów określonych w art. 41m–41p oraz ciągłości ich przestrzegania przez oddział z państwa trzeciego, a także przedkłada Komisji Nadzoru Finansowego sprawozdanie wraz ze sformułowanymi przez nią ustaleniami i wnioskami.
W skrócie: dodano zdanie „Firma audytorska regularnie, nierzadziej…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Firma audytorska regularnie, nierzadziej niż raz w roku, dokonuje oceny wdrożenia wymogów określonych w art. 41m–41p oraz ciągłości ich przestrzegania przez oddział z państwa trzeciego, a także przedkłada Komisji Nadzoru Finansowego sprawozdanie wraz ze sformułowanymi przez nią ustaleniami i wnioskami.
art. 41r ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Oddział z państwa trzeciego prowadzi księgę rejestrową umożliwiającą monitorowanie oraz prowadzenie kompleksowego i szczegółowego rejestru aktywów i zobowiązań zaksięgowanych przez dany oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub pochodzących z tego oddziału oraz niezależne zarządzanie tymi aktywami i zobowiązaniami w ramach tego oddziału. Księga rejestrowa zawiera niezbędne i wystarczające informacje na temat ryzyk generowanych przez oddział z państwa trzeciego oraz sposobu zarządzania tymi ryzykami.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego prowadzi księgę rejestrową umożliwiającą monitorowanie oraz prowadzenie kompleksowego i szczegółowego rejestru aktywów i zobowiązań zaksięgowanych przez dany oddział na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub pochodzących z tego oddziału oraz niezależne zarządzanie tymi aktywami i zobowiązaniami w ramach tego oddziału. Księga rejestrowa zawiera niezbędne i wystarczające informacje na temat ryzyk generowanych przez oddział z państwa trzeciego oraz sposobu zarządzania tymi ryzykami.
art. 41r ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Oddział z państwa trzeciego opracowuje, poddaje regularnym przeglądom oraz uaktualnia politykę w zakresie ustaleń dotyczących księgowania w celu zarządzania księgą rejestrową, o której mowa w ust. 1. Polityka ta jest dokumentowana i zatwierdzana przez odpowiedni organ zarządzający podmiotem macierzystym i zawiera uzasadnienie ustaleń dotyczących księgowania oraz określa, w jaki sposób ustalenia te są zgodne ze strategią działalności danego oddziału.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego opracowuje, poddaje regularnym przeglądom oraz uaktualnia politykę w zakresie ustaleń dotyczących księgowania w celu zarządzania księgą rejestrową, o której mowa w ust. 1. Polityka ta jest dokumentowana i zatwierdzana przez odpowiedni organ zarządzający podmiotem macierzystym i zawiera uzasadnienie ustaleń dotyczących księgowania oraz określa, w jaki sposób ustalenia te są zgodne ze strategią działalności danego oddziału.
art. 41r ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Oddział z państwa trzeciego zapewnia regularne sporządzanie niezależnej, pisemnej i uzasadnionej opinii na temat wdrożenia i ciągłości przestrzegania wymogów określonych w ust. 1 i 2 oraz przekazuje ją Komisji Nadzoru Finansowego wraz z ustaleniami i wnioskami wynikającymi z tej opinii.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego zapewnia regularne sporządzanie niezależnej, pisemnej i uzasadnionej opinii na temat wdrożenia i ciągłości przestrzegania wymogów określonych w ust. 1 i 2 oraz przekazuje ją Komisji Nadzoru Finansowego wraz z ustaleniami i wnioskami wynikającymi z tej opinii.
Zmiana od 11.01.2027ust. 1, 2, 3, 4, 5 i 6 – nowa jednostka · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
art. 41s ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego może zażądać od oddziału z państwa trzeciego złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na utworzenie banku krajowego, jeżeli:
1)
dodano: oddział z państwa trzeciego prowadził lub prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 3 i 4, z klientami lub kontrahentami w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska, lub
2)
dodano: oddział z państwa trzeciego spełnia wskaźniki znaczenia systemowego, o których mowa w art. 39 ust. 5 i 6 ustawy o nadzorze makroostrożnościowym, lub jest uznany za mający znaczenie systemowe zgodnie z art. 41t ust. 1 oraz stwarza znaczące ryzyka dla stabilności finansowej Unii Europejskiej lub Rzeczypospolitej Polskiej, lub
3)
dodano: łączna kwota aktywów wszystkich oddziałów z państwa trzeciego w Unii Europejskiej, które należą do tej samej grupy z państwa trzeciego, wynosi co najmniej 40 000 000 000 euro lub kwota aktywów danego oddziału z państwa trzeciego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wynosi co najmniej 10 000 000 000 euro.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego może…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego może zażądać od oddziału z państwa trzeciego złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na utworzenie banku krajowego, jeżeli:
oddział z państwa trzeciego prowadził lub prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, 3 i 4, z klientami lub kontrahentami w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska, lub
oddział z państwa trzeciego spełnia wskaźniki znaczenia systemowego, o których mowa w art. 39 ust. 5 i 6 ustawy o nadzorze makroostrożnościowym, lub jest uznany za mający znaczenie systemowe zgodnie z art. 41t ust. 1 oraz stwarza znaczące ryzyka dla stabilności finansowej Unii Europejskiej lub Rzeczypospolitej Polskiej, lub
łączna kwota aktywów wszystkich oddziałów z państwa trzeciego w Unii Europejskiej, które należą do tej samej grupy z państwa trzeciego, wynosi co najmniej 40 000 000 000 euro lub kwota aktywów danego oddziału z państwa trzeciego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wynosi co najmniej 10 000 000 000 euro.
art. 41s ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego nie może wystąpić, jeżeli działalność jest prowadzona na podstawie art. 41a ust. 1 pkt 1 lit. a.
W skrócie: dodano zdanie „Z żądaniem, o którym…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego nie może wystąpić, jeżeli działalność jest prowadzona na podstawie art. 41a ust. 1 pkt 1 lit. a.
art. 41s ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego może wystąpić z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, po zastosowaniu środków, o których mowa w art. 41t lub art. 141eb, lub w przypadku, gdy uzna, że z powodów innych niż wymienione w ust. 1 środki te byłyby niewystarczające do rozwiązania istotnych problemów nadzorczych.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego może…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego może wystąpić z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, po zastosowaniu środków, o których mowa w art. 41t lub art. 141eb, lub w przypadku, gdy uzna, że z powodów innych niż wymienione w ust. 1 środki te byłyby niewystarczające do rozwiązania istotnych problemów nadzorczych.
art. 41s ust. 4 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
4.
dodano: Przed wystąpieniem z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego konsultuje się w przedmiocie żądania od oddziału z państwa trzeciego złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na utworzenie banku krajowego z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego i z właściwymi władzami nadzorczymi państw, w których dana grupa z państwa trzeciego utworzyła inne oddziały lub instytucje będące jednostkami zależnymi.
W skrócie: dodano zdanie „Przed wystąpieniem z żądaniem,…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Przed wystąpieniem z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego konsultuje się w przedmiocie żądania od oddziału z państwa trzeciego złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na utworzenie banku krajowego z Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego i z właściwymi władzami nadzorczymi państw, w których dana grupa z państwa trzeciego utworzyła inne oddziały lub instytucje będące jednostkami zależnymi.
art. 41s ust. 5 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
5.
dodano: Do celów określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz przy przeprowadzaniu oceny, o której mowa w art. 41t ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia odpowiednie wskaźniki służące do oceny znaczenia systemowego oddziałów z państw trzecich, które obejmują w szczególności:
1)
dodano: wielkość oddziału z państwa trzeciego;
2)
dodano: stopień złożoności struktury, organizacji i modelu biznesowego oddziału z państwa trzeciego;
3)
dodano: stopień wzajemnych powiązań oddziału z państwa trzeciego z systemem finansowym Unii Europejskiej i państwa członkowskiego, w którym oddział z państwa trzeciego został utworzony;
4)
dodano: zastępowalność działalności prowadzonej przez oddział z państwa trzeciego, świadczonych przez niego usług lub dokonywanych przez niego operacji lub zapewnianej przez niego infrastruktury finansowej;
5)
dodano: udział oddziału z państwa trzeciego w rynku Unii Europejskiej i na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w odniesieniu do ogółu aktywów bankowych oraz w odniesieniu do prowadzonej przez niego działalności, świadczonych przez niego usług oraz dokonywanych przez niego operacji;
6)
dodano: prawdopodobny wpływ, jaki zawieszenie lub zamknięcie operacji lub działalności oddziału z państwa trzeciego mogłoby wywrzeć na płynność systemu finansowego Rzeczypospolitej Polskiej lub na systemy płatnicze, rozrachunkowe i rozliczeniowe w Unii Europejskiej i Rzeczypospolitej Polskiej;
7)
dodano: rolę i znaczenie oddziału z państwa trzeciego dla działalności, usług i operacji grupy z państwa trzeciego w Unii Europejskiej i na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
8)
dodano: rolę i znaczenie oddziału z państwa trzeciego w kontekście przymusowej restrukturyzacji lub likwidacji na podstawie informacji przekazanych przez organ przymusowej restrukturyzacji;
9)
dodano: wielkość działalności grupy z państwa trzeciego prowadzonej za pośrednictwem oddziałów z państwa trzeciego w stosunku do działalności tej grupy prowadzonej za pośrednictwem instytucji będących jednostkami zależnymi posiadającymi zezwolenie w Unii Europejskiej i na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W skrócie: dodano zdanie „Do celów określonych w…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Do celów określonych w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz przy przeprowadzaniu oceny, o której mowa w art. 41t ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia odpowiednie wskaźniki służące do oceny znaczenia systemowego oddziałów z państw trzecich, które obejmują w szczególności:
wielkość oddziału z państwa trzeciego;
stopień złożoności struktury, organizacji i modelu biznesowego oddziału z państwa trzeciego;
stopień wzajemnych powiązań oddziału z państwa trzeciego z systemem finansowym Unii Europejskiej i państwa członkowskiego, w którym oddział z państwa trzeciego został utworzony;
zastępowalność działalności prowadzonej przez oddział z państwa trzeciego, świadczonych przez niego usług lub dokonywanych przez niego operacji lub zapewnianej przez niego infrastruktury finansowej;
udział oddziału z państwa trzeciego w rynku Unii Europejskiej i na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w odniesieniu do ogółu aktywów bankowych oraz w odniesieniu do prowadzonej przez niego działalności, świadczonych przez niego usług oraz dokonywanych przez niego operacji;
prawdopodobny wpływ, jaki zawieszenie lub zamknięcie operacji lub działalności oddziału z państwa trzeciego mogłoby wywrzeć na płynność systemu finansowego Rzeczypospolitej Polskiej lub na systemy płatnicze, rozrachunkowe i rozliczeniowe w Unii Europejskiej i Rzeczypospolitej Polskiej;
rolę i znaczenie oddziału z państwa trzeciego dla działalności, usług i operacji grupy z państwa trzeciego w Unii Europejskiej i na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
rolę i znaczenie oddziału z państwa trzeciego w kontekście przymusowej restrukturyzacji lub likwidacji na podstawie informacji przekazanych przez organ przymusowej restrukturyzacji;
wielkość działalności grupy z państwa trzeciego prowadzonej za pośrednictwem oddziałów z państwa trzeciego w stosunku do działalności tej grupy prowadzonej za pośrednictwem instytucji będących jednostkami zależnymi posiadającymi zezwolenie w Unii Europejskiej i na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
art. 41s ust. 6 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
6.
dodano: W przypadku niewystąpienia z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, lub niezastosowania środka, o którym mowa w art. 41t ust. 7 pkt 1, Komisja Nadzoru Finansowego informuje o tym Europejski Urząd Nadzoru Bankowego i właściwe władze nadzorcze państw, w których dana grupa z państwa trzeciego utworzyła inne oddziały lub instytucje będące jednostkami zależnymi, oraz wyjaśnia powody niewystąpienia z tym żądaniem lub niezastosowania tych środków.
W skrócie: dodano zdanie „W przypadku niewystąpienia z…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W przypadku niewystąpienia z żądaniem, o którym mowa w ust. 1, lub niezastosowania środka, o którym mowa w art. 41t ust. 7 pkt 1, Komisja Nadzoru Finansowego informuje o tym Europejski Urząd Nadzoru Bankowego i właściwe władze nadzorcze państw, w których dana grupa z państwa trzeciego utworzyła inne oddziały lub instytucje będące jednostkami zależnymi, oraz wyjaśnia powody niewystąpienia z tym żądaniem lub niezastosowania tych środków.
Zmiana od 11.01.2027ust. 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7 – nowa jednostka · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
art. 41t ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego ocenia, czy nadzorowany oddział z państwa trzeciego ma znaczenie systemowe i stwarza znaczące ryzyka dla stabilności finansowej Unii Europejskiej lub Rzeczypospolitej Polskiej. Dokonując tej oceny, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia w szczególności służące do oceny znaczenia systemowego oddziałów z państw trzecich wskaźniki, o których mowa w art. 41s ust. 5, kryteria, o których mowa w art. 39 ust. 5 ustawy o nadzorze makroostrożnościowym, oraz wytyczne i rekomendację, o których mowa w art. 39 ust. 6 ustawy o nadzorze makroostrożnościowym.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego ocenia,…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego ocenia, czy nadzorowany oddział z państwa trzeciego ma znaczenie systemowe i stwarza znaczące ryzyka dla stabilności finansowej Unii Europejskiej lub Rzeczypospolitej Polskiej. Dokonując tej oceny, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględnia w szczególności służące do oceny znaczenia systemowego oddziałów z państw trzecich wskaźniki, o których mowa w art. 41s ust. 5, kryteria, o których mowa w art. 39 ust. 5 ustawy o nadzorze makroostrożnościowym, oraz wytyczne i rekomendację, o których mowa w art. 39 ust. 6 ustawy o nadzorze makroostrożnościowym.
art. 41t ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Oddział z państwa trzeciego podlega ocenie, o której mowa w ust. 1, jeżeli wszystkie oddziały z państwa trzeciego należące do tej samej grupy z państwa trzeciego posiadają łączną kwotę aktywów w Unii Europejskiej, wykazanych zgodnie z art. 41w ust. 1 pkt 2, w wysokości co najmniej 40 000 000 000 euro w ujęciu:
1)
dodano: średnim za trzy bezpośrednio poprzedzające roczne okresy sprawozdawcze albo
2)
dodano: bezwzględnym za co najmniej trzy roczne okresy sprawozdawcze w ciągu pięciu bezpośrednio poprzedzających rocznych okresów sprawozdawczych.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego podlega ocenie, o której mowa w ust. 1, jeżeli wszystkie oddziały z państwa trzeciego należące do tej samej grupy z państwa trzeciego posiadają łączną kwotę aktywów w Unii Europejskiej, wykazanych zgodnie z art. 41w ust. 1 pkt 2, w wysokości co najmniej 40 000 000 000 euro w ujęciu:
średnim za trzy bezpośrednio poprzedzające roczne okresy sprawozdawcze albo
bezwzględnym za co najmniej trzy roczne okresy sprawozdawcze w ciągu pięciu bezpośrednio poprzedzających rocznych okresów sprawozdawczych.
art. 41t ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Kwota aktywów, o której mowa w ust. 2, nie obejmuje aktywów posiadanych przez oddział z państwa trzeciego w związku z operacjami rynkowymi banku centralnego zawieranymi z bankami centralnymi Europejskiego Systemu Banków Centralnych.
W skrócie: dodano zdanie „Kwota aktywów, o której…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Kwota aktywów, o której mowa w ust. 2, nie obejmuje aktywów posiadanych przez oddział z państwa trzeciego w związku z operacjami rynkowymi banku centralnego zawieranymi z bankami centralnymi Europejskiego Systemu Banków Centralnych.
art. 41t ust. 4 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
4.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego przedstawia ocenę, o której mowa w ust. 1, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego oraz właściwym władzom nadzorczym państw, w których dana grupa z państwa trzeciego utworzyła inne oddziały lub instytucje będące jednostkami zależnymi.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego przedstawia…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego przedstawia ocenę, o której mowa w ust. 1, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego oraz właściwym władzom nadzorczym państw, w których dana grupa z państwa trzeciego utworzyła inne oddziały lub instytucje będące jednostkami zależnymi.
art. 41t ust. 5 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
5.
dodano: W przypadku gdy właściwa władza nadzorcza poinformowała Komisję Nadzoru Finansowego, że nie zgadza się z oceną, o której mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego podejmuje współpracę z tą władzą, dążąc do osiągnięcia wspólnego stanowiska.
W skrócie: dodano zdanie „W przypadku gdy właściwa…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W przypadku gdy właściwa władza nadzorcza poinformowała Komisję Nadzoru Finansowego, że nie zgadza się z oceną, o której mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego podejmuje współpracę z tą władzą, dążąc do osiągnięcia wspólnego stanowiska.
art. 41t ust. 6 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
6.
dodano: Jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 5, Komisja Nadzoru Finansowego oraz właściwa władza nadzorcza nie osiągną wspólnego stanowiska, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję w przedmiocie uznania oddziału z państwa trzeciego za istotny.
W skrócie: dodano zdanie „Jeżeli w terminie 3…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 5, Komisja Nadzoru Finansowego oraz właściwa władza nadzorcza nie osiągną wspólnego stanowiska, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję w przedmiocie uznania oddziału z państwa trzeciego za istotny.
art. 41t ust. 7 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
7.
dodano: W celu wyeliminowania stwierdzonych ryzyk Komisja Nadzoru Finansowego może nakazać oddziałowi z państwa trzeciego:
1)
dodano: przeprowadzenie restrukturyzacji jego aktywów lub działalności w taki sposób, aby oddział ten przestał kwalifikować się jako mający znaczenie systemowe zgodnie z ust. 1 lub stwarzać nadmierne ryzyko dla stabilności finansowej Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego, w którym został utworzony, lub
W skrócie: dodano zdanie „W celu wyeliminowania stwierdzonych…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W celu wyeliminowania stwierdzonych ryzyk Komisja Nadzoru Finansowego może nakazać oddziałowi z państwa trzeciego:
przeprowadzenie restrukturyzacji jego aktywów lub działalności w taki sposób, aby oddział ten przestał kwalifikować się jako mający znaczenie systemowe zgodnie z ust. 1 lub stwarzać nadmierne ryzyko dla stabilności finansowej Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego, w którym został utworzony, lub
art. 41u · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
dodano: W przypadku gdy Komisja Nadzoru Finansowego otrzymała od właściwej władzy nadzorczej ocenę znaczenia systemowego oddziału należącego do grupy z państwa trzeciego, do której należy oddział z państwa trzeciego podlegający nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego, z którą się nie zgadza, Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje swoją opinię do właściwej władzy nadzorczej w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania tej oceny.
W skrócie: dodano zdanie „W przypadku gdy Komisja…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W przypadku gdy Komisja Nadzoru Finansowego otrzymała od właściwej władzy nadzorczej ocenę znaczenia systemowego oddziału należącego do grupy z państwa trzeciego, do której należy oddział z państwa trzeciego podlegający nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego, z którą się nie zgadza, Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje swoją opinię do właściwej władzy nadzorczej w terminie 10 dni roboczych od dnia otrzymania tej oceny.
art. 41v · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
dodano: Oddział z państwa trzeciego jest obowiązany do przekazywania Narodowemu Bankowi Polskiemu danych w zakresie i trybie ustalonych na podstawie art. 23 ust. 2, 3 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 2022 r. poz. 2025 oraz z 2026 r. poz. 340 i 1098).
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego jest obowiązany do przekazywania Narodowemu Bankowi Polskiemu danych w zakresie i trybie ustalonych na podstawie art. 23 ust. 2, 3 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 2022 r. poz. 2025 oraz z 2026 r. poz. 340 i 1098).
Zmiana od 11.01.2027ust. 1, 2, 3, 4, 5 i 6 – nowa jednostka · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206Tekst na 11.01.2027Porównaj
art. 41w ust. 1 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
1.
dodano: Oddział z państwa trzeciego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informacje dotyczące:
1)
dodano: systemu gwarantowania depozytów, w którym uczestniczy, oraz zasad funkcjonowania tego systemu, o ile nie jest to obowiązkowy system gwarantowania depozytów, o którym mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;
2)
dodano: aktywów i zobowiązań zaksięgowanych w jego księdze rejestrowej, zgodnie z art. 41r ust. 1, oraz aktywów i zobowiązań pochodzących z oddziałów z państw trzecich, z podziałem według:
a)
dodano: największych zarejestrowanych aktywów i zobowiązań sklasyfikowanych według sektora i rodzaju kontrahenta, w tym w szczególności ekspozycji wobec sektora finansowego,
b)
dodano: znacznych ekspozycji i koncentracji źródeł finansowania w stosunku do określonych rodzajów kontrahentów,
c)
dodano: znaczących transakcji wewnętrznych z podmiotem macierzystym oraz z członkami grupy podmiotu macierzystego;
3)
dodano: zatwierdzonego przez władze nadzorcze państwa trzeciego, w którym siedzibę ma podmiot macierzysty, planu naprawy obejmującego dany oddział.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informacje dotyczące:
systemu gwarantowania depozytów, w którym uczestniczy, oraz zasad funkcjonowania tego systemu, o ile nie jest to obowiązkowy system gwarantowania depozytów, o którym mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;
aktywów i zobowiązań zaksięgowanych w jego księdze rejestrowej, zgodnie z art. 41r ust. 1, oraz aktywów i zobowiązań pochodzących z oddziałów z państw trzecich, z podziałem według:
największych zarejestrowanych aktywów i zobowiązań sklasyfikowanych według sektora i rodzaju kontrahenta, w tym w szczególności ekspozycji wobec sektora finansowego,
znacznych ekspozycji i koncentracji źródeł finansowania w stosunku do określonych rodzajów kontrahentów,
znaczących transakcji wewnętrznych z podmiotem macierzystym oraz z członkami grupy podmiotu macierzystego;
zatwierdzonego przez władze nadzorcze państwa trzeciego, w którym siedzibę ma podmiot macierzysty, planu naprawy obejmującego dany oddział.
art. 41w ust. 2 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
2.
dodano: Oddział z państwa trzeciego przekazuje niezwłocznie Komisji Nadzoru Finansowego informacje dotyczące spełnienia pozostałych wymogów, które mają do niego zastosowanie na podstawie niniejszej ustawy.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego przekazuje niezwłocznie Komisji Nadzoru Finansowego informacje dotyczące spełnienia pozostałych wymogów, które mają do niego zastosowanie na podstawie niniejszej ustawy.
art. 41w ust. 3 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
3.
dodano: Oddział z państwa trzeciego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego:
1)
dodano: zagregowane informacje na temat aktywów i zobowiązań posiadanych lub zaksięgowanych, odpowiednio, przez jednostki zależne i inne oddziały z państw trzecich jego podmiotu macierzystego w Unii Europejskiej;
2)
dodano: informacje na temat przestrzegania przez jego podmiot macierzysty wymogów ostrożnościowych, zarówno na zasadzie indywidualnej, jak i skonsolidowanej;
3)
dodano: plany naprawy jego podmiotu macierzystego oraz szczegółowe informacje o środkach, które można wprowadzić w odniesieniu do oddziałów z państw trzecich zgodnie z tymi planami, a także późniejsze aktualizacje i zmiany tych planów oraz, w razie potrzeby, istotne przeglądy i oceny nadzorcze, gdy przeprowadza się je w odniesieniu do jego podmiotu macierzystego, oraz wynikające z nich decyzje nadzorcze;
4)
dodano: strategię działalności jego podmiotu macierzystego w odniesieniu do oddziałów z państw trzecich oraz późniejsze zmiany tej strategii;
5)
dodano: informacje o usługach świadczonych lub działalności prowadzonej przez jego podmiot macierzysty, o których mowa w art. 41a ust. 1 pkt 1 lit. a, na rzecz klientów mających siedzibę lub znajdujących się w Unii Europejskiej.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego:
zagregowane informacje na temat aktywów i zobowiązań posiadanych lub zaksięgowanych, odpowiednio, przez jednostki zależne i inne oddziały z państw trzecich jego podmiotu macierzystego w Unii Europejskiej;
informacje na temat przestrzegania przez jego podmiot macierzysty wymogów ostrożnościowych, zarówno na zasadzie indywidualnej, jak i skonsolidowanej;
plany naprawy jego podmiotu macierzystego oraz szczegółowe informacje o środkach, które można wprowadzić w odniesieniu do oddziałów z państw trzecich zgodnie z tymi planami, a także późniejsze aktualizacje i zmiany tych planów oraz, w razie potrzeby, istotne przeglądy i oceny nadzorcze, gdy przeprowadza się je w odniesieniu do jego podmiotu macierzystego, oraz wynikające z nich decyzje nadzorcze;
strategię działalności jego podmiotu macierzystego w odniesieniu do oddziałów z państw trzecich oraz późniejsze zmiany tej strategii;
informacje o usługach świadczonych lub działalności prowadzonej przez jego podmiot macierzysty, o których mowa w art. 41a ust. 1 pkt 1 lit. a, na rzecz klientów mających siedzibę lub znajdujących się w Unii Europejskiej.
art. 41w ust. 4 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
4.
dodano: Oddział z państwa trzeciego przekazuje, na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, dodatkowe informacje dotyczące działalności, operacji lub kondycji finansowej tego oddziału z państwa trzeciego lub jego podmiotu macierzystego, w celu zweryfikowania przestrzegania przez ten oddział z państwa trzeciego i jego podmiot macierzysty przepisów prawa oraz zapewnienia przestrzegania tych przepisów przez ten oddział z państwa trzeciego.
W skrócie: dodano zdanie „Oddział z państwa trzeciego…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Oddział z państwa trzeciego przekazuje, na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, dodatkowe informacje dotyczące działalności, operacji lub kondycji finansowej tego oddziału z państwa trzeciego lub jego podmiotu macierzystego, w celu zweryfikowania przestrzegania przez ten oddział z państwa trzeciego i jego podmiot macierzysty przepisów prawa oraz zapewnienia przestrzegania tych przepisów przez ten oddział z państwa trzeciego.
art. 41w ust. 5 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
5.
dodano: Informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 3, są przekazywane co najmniej dwa razy w roku przez oddziały z państw trzecich należące do klasy 1 i co najmniej raz w roku przez oddziały z państw trzecich należące do klasy 2.
W skrócie: dodano zdanie „Informacje i dokumenty, o…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 3, są przekazywane co najmniej dwa razy w roku przez oddziały z państw trzecich należące do klasy 1 i co najmniej raz w roku przez oddziały z państw trzecich należące do klasy 2.
art. 41w ust. 6 · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
6.
dodano: Komisja Nadzoru Finansowego może zwolnić kwalifikujące się oddziały z państw trzecich, o których mowa w art. 41c, ze stosowania wszystkich albo części wymogów dotyczących przekazywania informacji i dokumentów na temat ich podmiotów macierzystych, określonych w ust. 3, pod warunkiem że może uzyskać odpowiednie informacje bezpośrednio od władzy nadzorczej państwa trzeciego.
W skrócie: dodano zdanie „Komisja Nadzoru Finansowego może…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Komisja Nadzoru Finansowego może zwolnić kwalifikujące się oddziały z państw trzecich, o których mowa w art. 41c, ze stosowania wszystkich albo części wymogów dotyczących przekazywania informacji i dokumentów na temat ich podmiotów macierzystych, określonych w ust. 3, pod warunkiem że może uzyskać odpowiednie informacje bezpośrednio od władzy nadzorczej państwa trzeciego.
art. 41x · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
dodano: Do oddziałów z państw trzecich nie stosuje się przepisów art. 19 pkt 3 i art. 20 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619, 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 507).
W skrócie: dodano zdanie „Do oddziałów z państw…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
Do oddziałów z państw trzecich nie stosuje się przepisów art. 19 pkt 3 i art. 20 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2025 r. poz. 89, 619, 621 i 1794 oraz z 2026 r. poz. 507).
art. 41y · nowa jednostka od 11.01.2027 · Dz. U. z 2026 r. poz. 1206
dodano: W zakresie nieuregulowanym w art. 41a–41x do postępowania przy tworzeniu oddziału z państwa trzeciego przepisy art. 32–38 stosuje się odpowiednio.
W skrócie: dodano zdanie „W zakresie nieuregulowanym w…”.
nowa jednostka od 11.01.2027
W zakresie nieuregulowanym w art. 41a–41x do postępowania przy tworzeniu oddziału z państwa trzeciego przepisy art. 32–38 stosuje się odpowiednio.
Banki zagraniczne i instytucje kredytowe mogą otwierać w Rzeczypospolitej Polskiej swoje przedstawicielstwa na podstawie zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego wydanego na wniosek zainteresowanego banku lub instytucji kredytowej.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać:
określenie firmy i siedziby banku lub instytucji kredytowej oraz charakterystykę działalności prowadzonej przez bank lub instytucję kredytową występującą z wnioskiem;
określenie siedziby przedstawicielstwa i zakresu jego działania;
informacje o kandydacie przewidzianym na stanowisko przedstawiciela banku lub instytucji kredytowej.
Do postępowania przy otwarciu przedstawicielstwa banku i instytucji kredytowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 33, art. 37 oraz art. 38.
Zakres działania przedstawicielstwa banku zagranicznego i instytucji kredytowej może obejmować wyłącznie prowadzenie działalności w zakresie reklamy i promocji banku zagranicznego lub instytucji kredytowej w zakresie ustalonym w zezwoleniu.
Komisja Nadzoru Finansowego zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej wykaz wydanych, uchylonych i wygasłych zezwoleń, o których mowa w ust. 1.
Bank zagraniczny i instytucja kredytowa są obowiązane zgłaszać Komisji Nadzoru Finansowego:
wszelkie zmiany stanu faktycznego i prawnego w zakresie danych, o których mowa w ust. 2;
informacje o zaprzestaniu wykonywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności w formie przedstawicielstwa.
Komisja Nadzoru Finansowego uchyla zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, w przypadku gdy:
bank zagraniczny lub instytucja kredytowa rażąco narusza prawo polskie lub nie wykonuje obowiązku, o którym mowa w ust. 6;
nastąpiło otwarcie likwidacji banku zagranicznego lub instytucji kredytowej lub bank zagraniczny utracił prawo wykonywania działalności gospodarczej;
działalność przedstawicielstwa banku zagranicznego lub instytucji kredytowej rażąco wykracza poza zakres ustalony w zezwoleniu;
właściwe władze nadzorcze państwa, w którym bank zagraniczny lub instytucja kredytowa ma swoją siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu, uchyliły zezwolenie na prowadzenie działalności bankowej przez ten bank lub instytucję kredytową.
W przypadku zaprzestania przez bank zagraniczny lub instytucję kredytową wykonywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności w formie przedstawicielstwa, zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wygasa. Komisja Nadzoru Finansowego, w drodze decyzji, stwierdza wygaśnięcie zezwolenia.
Da.Szczególny sposób tworzenia banków krajowych przez instytucje kredytowe prowadzące działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział
Instytucja kredytowa, prowadząca działalność bankową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział, może utworzyć bank krajowy w formie spółki akcyjnej przez wniesienie tytułem wkładu niepieniężnego wszystkich składników majątkowych tego oddziału, przeznaczonych do prowadzenia działalności przez ten oddział, o ile stanowią one przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część. Akcje banku krajowego mogą być objęte wyłącznie przez tę instytucję kredytową.
Do utworzenia banku krajowego przez instytucję kredytową, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, z zastrzeżeniem art. 42b–42e, przepisy dotyczące utworzenia banku w formie spółki akcyjnej, z wyjątkiem art. 30 ust. 2 i 4 oraz art. 36.
Zgoda, o której mowa w art. 313 § 1–3 Kodeksu spółek handlowych, powinna dotyczyć również przejścia wszystkich składników majątkowych oddziału na bank krajowy.
Oprócz dokumentów, o których mowa w art. 31 ust. 2, do wniosku o wydanie zezwolenia na utworzenie banku krajowego przez instytucję kredytową, o którym mowa w art. 42a ust. 1, załącza się:
zweryfikowane przez firmę audytorską:
ustalenie wartości majątku oddziału na określony dzień w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku o utworzenie banku krajowego, według dotychczasowych zasad rachunkowości przyjętych przez oddział, bez ujmowania w aktywach dodatkowych składników oraz dokonywania zmian w zasadach ustalania szacunków wpływających na wycenę aktywów i pasywów,
oświadczenie zawierające informację o stanie księgowym oddziału sporządzoną dla celów utworzenia banku krajowego na dzień, o którym mowa w lit. a, stwierdzające, że wartość wkładu niepieniężnego odpowiada wartości bilansowej przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa oddziału, wycenionych według dotychczasowych zasad rachunkowości przyjętych przez oddział instytucji kredytowej;
uwierzytelnioną kopię przekazywanego za pośrednictwem właściwych władz nadzorczych państwa macierzystego zawiadomienia dotyczącego zamiaru zaprzestania działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział;
informację o zezwoleniach, koncesjach oraz ulgach, które zostały przyznane instytucji kredytowej w związku z utworzeniem lub działalnością oddziału, wraz z uwierzytelnioną kopią zawiadomienia innego niż Komisja Nadzoru Finansowego organu, który wydał zezwolenie lub udzielił koncesji, o zamiarze utworzenia banku krajowego i możliwości zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 42e ust. 2 pkt 3.
Przed wydaniem decyzji w przedmiocie zezwolenia na utworzenie banku krajowego, o którym mowa w art. 42a ust. 1, w oddziale instytucji kredytowej przeprowadza się czynności kontrolne. Do czynności tych przepisy art. 133 ust. 2–4, art. 135 i 136 stosuje się odpowiednio.
Komisja Nadzoru Finansowego odmawia wydania zezwolenia na utworzenie banku krajowego, o którym mowa w art. 42a ust. 1, jeżeli utworzenie może spowodować poważne szkody dla gospodarki narodowej lub dla ważnych interesów państwa.
Zezwolenie na utworzenie banku, o którym mowa w art. 42a ust. 1, traci moc, jeżeli wpis banku do rejestru przedsiębiorców nie zostanie dokonany w terminie roku od dnia doręczenia zezwolenia. Komisja Nadzoru Finansowego może określić w zezwoleniu krótszy termin utraty jego mocy, nie krótszy niż 6 miesięcy, jeżeli jest to uzasadnione potrzebą ostrożnego i stabilnego prowadzenia działalności przez tworzony bank.
Bank krajowy utworzony przez instytucję kredytową na podstawie art. 42a ust. 1 rozpoczyna działalność z chwilą wpisania do rejestru przedsiębiorców. Wykreślenie oddziału instytucji kredytowej z rejestru przedsiębiorców jest dokonywane z urzędu w dniu wpisania banku krajowego do rejestru przedsiębiorców.
Z chwilą wpisania do rejestru przedsiębiorców bank krajowy, o którym mowa w ust. 1, wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki instytucji kredytowej związane z działalnością oddziału. Na bank krajowy przechodzą zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane instytucji kredytowej na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z utworzeniem lub działalnością oddziału, o ile:
zostały ujawnione w informacji, o której mowa w art. 42b pkt 3;
odrębne przepisy lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi nie stanowią inaczej;
przed wydaniem zezwolenia na utworzenie banku krajowego sprzeciwu nie złożył inny organ, który wydał zezwolenie lub udzielił koncesji.
Ujawnienie w księgach wieczystych lub innych rejestrach przejścia na bank krajowy praw ujawnionych w tych księgach lub innych rejestrach następuje na wniosek banku.
Środki pieniężne przekazane przez instytucję kredytową do prowadzenia działalności oddziału nie stanowią zobowiązań banku krajowego.
W przypadku utworzenia banku krajowego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości dotyczące zmiany formy prawnej jednostki.
Spółka w organizacji, która ma stać się bankiem, o którym mowa w ust. 1, składa do Komisji Nadzoru Finansowego zawiadomienie, o którym mowa w art. 6a ust. 1 pkt 1 lit. m i art. 6d ust. 1, jeżeli do czynności powierzanych z chwilą wpisu banku do rejestru przedsiębiorców zastosowanie znajdą przepisy art. 6a ust. 1 pkt 1 lit. m i art. 6d ust. 1.
Dom maklerski spełniający warunki, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia nr 575/2013, jest obowiązany przekształcić się w bank krajowy, na zasadach określonych w niniejszym oddziale.
W zakresie nieuregulowanym w niniejszym oddziale do przekształcenia domu maklerskiego w bank krajowy stosuje się odpowiednio przepisy art. 30–31a, art. 32–38 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 31b, z tym że:
bank krajowy, o którym mowa w art. 42fa, może być wyłącznie bankiem w formie spółki akcyjnej;
jeżeli dom maklerski, o którym mowa w art. 42fa, prowadzi działalność w innej formie niż spółka akcyjna, jest obowiązany przekształcić się w spółkę akcyjną przed wystąpieniem o zezwolenia, o których mowa w art. 34 ust. 1 i art. 36;
ilekroć w tych przepisach jest mowa o kapitale założycielskim banku, należy przez to rozumieć fundusze własne domu maklerskiego odpowiadające elementom kapitału podstawowego Tier I, o których mowa w art. 26 ust. 1 lit. a–e rozporządzenia nr 575/2013, spełniające wymagania określone w art. 32;
wniosek o wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 34 ust. 1 i art. 36, składa się jednocześnie;
do wniosku o wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 34 ust. 1 i art. 36, dołącza się dokumenty określone w art. 31 ust. 2 pkt 1–3 i 3b oraz:
opinie właściwych władz nadzorczych kraju siedziby akcjonariuszy domu maklerskiego będących podmiotami nadzorowanymi przez te władze, posiadających, bezpośrednio lub pośrednio, akcje lub prawa z akcji w liczbie zapewniającej co najmniej 10 % ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału w kapitale zakładowym,
dokumenty i informacje określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w art. 8a ust. 6 lit. a dyrektywy 2013/36/UE,
zweryfikowane przez firmę audytorską sprawozdanie finansowe lub wyciąg z ksiąg rachunkowych pozwalające na ustalenie wartości majątku domu maklerskiego na określony dzień w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku o wydanie zezwoleń, według dotychczasowych zasad rachunkowości przyjętych przez dom maklerski, bez ujmowania w aktywach dodatkowych składników oraz dokonywania zmian w zasadach ustalania szacunków wpływających na wycenę aktywów i pasywów;
przepisy art. 30–31a, art. 32–38 oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 31b pkt 3, dotyczące założycieli, stosuje się odpowiednio do podmiotów posiadających, bezpośrednio lub pośrednio, akcje lub prawa z akcji domu maklerskiego w liczbie zapewniającej co najmniej 10 % ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu lub udziału w kapitale zakładowym, albo do domu maklerskiego;
w zezwoleniu, o którym mowa w art. 34 ust. 1, nie określa się warunków, po spełnieniu których Komisja Nadzoru Finansowego zezwoli na rozpoczęcie przez bank działalności;
w sprawie wydania zezwoleń, o których mowa w art. 34 ust. 1 i art. 36, Komisja Nadzoru Finansowego rozstrzyga jednocześnie, wydając jedną decyzję.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przepisy działu III rozdziałów 1 i 4 Kodeksu spółek handlowych stosuje się, z tym że podmioty niebędące udziałowcami takiego domu maklerskiego nie mogą, do dnia przekształcenia, obejmować akcji w powstałej w wyniku przekształcenia spółce akcyjnej.
Jeżeli do spełnienia wymogów określonych w ust. 1 pkt 3 konieczne jest zwiększenie funduszy własnych, akcje w podwyższonym kapitale zakładowym mogą zostać objęte wyłącznie przez dotychczasowych akcjonariuszy lub udziałowców domu maklerskiego.
Dom maklerski, o którym mowa w art. 42fa, występuje do Komisji Nadzoru Finansowego z wnioskiem o wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 34 ust. 1 i art. 36:
najpóźniej w dniu, w którym miało miejsce jedno z następujących zdarzeń:
średnia miesięczna całkowita wartość aktywów, obliczona za okres 12 kolejnych miesięcy, jest równa lub wyższa niż równowartość w złotych 30 000 000 000 euro,
średnia miesięczna całkowita wartość aktywów, obliczona za okres 12 kolejnych miesięcy, jest niższa niż równowartość w złotych 30 000 000 000 euro, a dom maklerski wchodzi w skład grupy, w której całkowita wartość skonsolidowanych aktywów wszystkich przedsiębiorstw należących do grupy mającej siedzibę w Unii Europejskiej, w tym ich oddziałów i jednostek zależnych w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości utworzonych w państwie trzecim, posiadających, każde z osobna, aktywa o całkowitej wartości niższej niż równowartość w złotych 30 000 000 000 euro oraz prowadzących którykolwiek z rodzajów działalności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 3 lub 7 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, jest równa lub wyższa niż równowartość w złotych 30 000 000 000 euro, przy czym obie te wartości obliczane są jako średnia za okres 12 kolejnych miesięcy;
w terminie 60 dni od dnia otrzymania decyzji, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b (iii) rozporządzenia nr 575/2013 – w przypadku gdy decyzja taka została wydana.
W przypadku, o którym mowa w art. 42fb ust. 1 pkt 2, dom maklerski:
niezwłocznie po wystąpieniu jednego ze zdarzeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1, albo niezwłocznie po otrzymaniu decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest obowiązany przekształcić się w spółkę akcyjną;
występuje o zezwolenia, o których mowa w art. 34 ust. 1 i art. 36, niezwłocznie po dniu przekształcenia.
Równowartość w złotych kwot, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oblicza się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu bilansowym, na który zostało sporządzone ostatnie zbadane sprawozdanie finansowe.
Średnie miesięczne wartości aktywów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, oblicza się zgodnie z metodą obliczania wartości progowych, określoną w rozporządzeniu delegowanym Komisji wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w art. 8a ust. 6 lit. b dyrektywy 2013/36/UE.
Przed wydaniem zezwoleń, o których mowa w art. 34 ust. 1 i art. 36, w domu maklerskim przeprowadza się czynności kontrolne. Do czynności tych przepisy art. 133 ust. 2–4, art. 135 i art. 136 stosuje się odpowiednio.
Dom maklerski, o którym mowa w art. 42fa, do dnia zarejestrowania statutu banku, którego projekt zatwierdzono w zezwoleniu, o którym mowa w art. 34 ust. 1, prowadzi działalność maklerską w zakresie ustalonym w zezwoleniu, o którym mowa w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
Z dniem zarejestrowania statutu banku, którego projekt zatwierdzono w zezwoleniu, o którym mowa w art. 34 ust. 1, zezwolenie, o którym mowa w art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, udzielone domowi maklerskiemu, o którym mowa w art. 42fa, uznaje się za zezwolenie, o którym mowa w art. 111 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
Komisja Nadzoru Finansowego, na wniosek domu maklerskiego, może, w drodze decyzji, w ramach postępowania, o którym mowa w art. 42fc ust. 1, zwolnić dom maklerski z wymogu przekształcenia się w bank krajowy.
O otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, który wydaje opinię w sprawie tego wniosku w terminie miesiąca od dnia powiadomienia.
Komisja Nadzoru Finansowego wydaje decyzję w sprawie wniosku, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając opinię Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i co najmniej:
w przypadku gdy dom maklerski jest częścią grupy – strukturę organizacyjną grupy, praktyki księgowania stosowane w ramach grupy i alokację aktywów między podmiotami należącymi do grupy;
charakter, wielkość i złożoność działalności prowadzonej przez dom maklerski w państwie członkowskim, w którym ma on siedzibę, i w Unii Europejskiej jako całości;
znaczenie działalności prowadzonej przez dom maklerski w państwie członkowskim, w którym ma on siedzibę, i w Unii Europejskiej jako całości oraz ryzyko systemowe wynikające z tej działalności.
Komisja Nadzoru Finansowego uzasadnia w decyzji, o której mowa w ust. 3, istotne odstępstwa od opinii Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego.
Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia o wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 3, Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.
Komisja Nadzoru Finansowego, co 3 lata, dokonuje przeglądu, czy dom maklerski spełnia przesłanki pozwalające na jego zwolnienie z wymogu przekształcenia się w bank krajowy.
Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o wyniku przeglądu, o którym mowa w ust. 6, i po uzyskaniu opinii tego organu może uchylić decyzję, o której mowa w ust. 3. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.
co najmniej dwa podmioty będące bankiem albo finansową spółką holdingową, której działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, albo finansową spółką holdingową o działalności mieszanej, której działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, albo
instytucja kredytowa i jeden z podmiotów, o których mowa w pkt 1, albo
firma inwestycyjna w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia nr 575/2013 i jeden z podmiotów, o których mowa w pkt 1, albo
finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego, której działalność została zatwierdzona przez właściwe władze nadzorcze innego państwa, i jeden z podmiotów, o których mowa w pkt 1, albo
finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, której działalność została zatwierdzona przez właściwe władze nadzorcze innego państwa, i jeden z podmiotów, o których mowa w pkt 1
– należy także jeden podmiot będący pośrednią unijną jednostką dominującą.
Pośrednią unijną jednostką dominującą może być unijna dominująca instytucja kredytowa, unijna dominująca finansowa spółka holdingowa z państwa członkowskiego albo unijna dominująca finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, których działalność została zatwierdzona przez właściwe władze nadzorcze innego państwa albo została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3.
W przypadku gdy do grupy z państwa trzeciego, o której mowa w ust. 1, nie należy bank ani instytucja kredytowa, pośrednią unijną jednostką dominującą może być unijna dominująca firma inwestycyjna.
Do grupy z państwa trzeciego, o której mowa w ust. 1, po uzyskaniu zgody Komisji Nadzoru Finansowego, mogą należeć dwa podmioty będące pośrednimi unijnymi jednostkami dominującymi. Zgody udziela się na wniosek podmiotu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.
Komisja Nadzoru Finansowego może wydać zgodę, o której mowa w ust. 4, w przypadku gdy:
przynależenie do grupy z państwa trzeciego, o której mowa w ust. 1, tylko jednego podmiotu będącego pośrednią unijną jednostką dominującą byłoby niezgodne z przepisami obowiązującymi w państwie trzecim, w którym znajduje się siedziba podmiotu dominującego na najwyższym poziomie konsolidacji grupy z państwa trzeciego, z których wynika obowiązek rozdzielenia działalności, lub z decyzjami właściwego organu nadzoru tego państwa, z których wynika obowiązek takiego rozdzielenia, lub
organ właściwy dla pośredniej unijnej jednostki dominującej w sprawach przymusowej restrukturyzacji wyda opinię, zgodnie z którą przynależenie do grupy z państwa trzeciego, o której mowa w ust. 1, tylko jednego podmiotu będącego pośrednią unijną jednostką dominującą zmniejszyłoby możliwość przeprowadzenia przymusowej restrukturyzacji takiej pośredniej unijnej jednostki dominującej.
W przypadku, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, gdy obowiązek rozdzielenia działalności, o którym mowa w tym przepisie, związany jest z działalnością o charakterze inwestycyjnym, jednym z podmiotów będących pośrednią unijną jednostką dominującą może być unijna dominująca firma inwestycyjna.
W przypadku gdy bank, finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, należą do grupy z państwa trzeciego, której łączna wartość aktywów na terytorium państw członkowskich jest niższa niż równowartość w złotych 40 000 000 000 euro, przepisu art. 42g nie stosuje się.
Łączna wartość aktywów, o której mowa w ust. 1, stanowi sumę:
aktywów każdego z podmiotów, o których mowa w art. 42g ust. 1 pkt 1–5, należących do grupy z państwa trzeciego, działających na terytorium państw członkowskich, wynikających z bilansu skonsolidowanego albo bilansów tych podmiotów sporządzonych na poziomie jednostkowym, jeżeli podmiot nie ma obowiązku sporządzania skonsolidowanego bilansu, oraz
aktywów każdego należącego do grupy z państwa trzeciego oddziału utworzonego przez bank zagraniczny, który otrzymał zezwolenie na prowadzenie działalności w państwie członkowskim, oraz każdego należącego do grupy z państwa trzeciego oddziału zagranicznej osoby prawnej mającej siedzibę na terytorium państwa innego niż państwo członkowskie, który otrzymał zezwolenie na prowadzenie działalności maklerskiej w państwie członkowskim.
Równowartość w złotych aktywów, o których mowa w ust. 1, oblicza się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu roku obrotowego.
Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informację o grupie z państwa trzeciego działającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zawierającą:
nazwy podmiotów należących do grupy z państwa trzeciego, nad którymi Komisja Nadzoru Finansowego sprawuje nadzór, i wartość ich aktywów;
zmiana 11.01.2027brzmienie od 11.01.2027
nazwę oddziału banku zagranicznego+oddziału z państwa trzeciego należącego do grupy z państwa trzeciego, rodzaj czynności bankowych, do których wykonywania oddział został upoważniony, i wartość jego aktywów;
nazwę oddziału zagranicznej osoby prawnej prowadzącej działalność maklerską, o której mowa w art. 115 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, należącego do grupy z państwa trzeciego, rodzaj czynności, o których mowa w art. 69 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, do których wykonywania oddział został upoważniony, i wartość jego aktywów;
nazwę podmiotu będącego pośrednią unijną jednostką dominującą oraz nazwę grupy z państwa trzeciego, do której pośrednia unijna jednostka dominująca należy.
E.Przekształcenie banku państwowego w spółkę akcyjną
Rada Ministrów na wniosek ministra właściwego do spraw aktywów państwowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, mając na uwadze konieczność ochrony interesów Skarbu Państwa, w drodze rozporządzenia:
przekształca bank państwowy w spółkę akcyjną z udziałem Skarbu Państwa;
określa, w jakim zakresie majątek banku państwowego zostanie wniesiony do spółki akcyjnej na pokrycie kapitału akcyjnego, w jakim zaś nastąpi zbycie tego majątku tworzonej spółce akcyjnej z udziałem Skarbu Państwa.
Przekształcenie banku państwowego w spółkę akcyjną nie powoduje zmian w zakresie zawartych przez bank umów i uprawnień z tytułu decyzji administracyjnych. Przekształcenie banku następuje na podstawie bilansu sporządzonego na dzień przekształcenia. Z tym dniem bank w formie spółki akcyjnej wchodzi we wszystkie prawa i obowiązki przekształcanego banku państwowego.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie, przy przekształceniu banku państwowego w bank w formie spółki akcyjnej stosuje się określony w przepisach Kodeksu spółek handlowych tryb postępowania przy zawiązywaniu spółki akcyjnej, z wyłączeniem art. 312 i art. 336.
Rozdział 2aPodejmowanie i prowadzenie działalności przez banki krajowe na terytorium państwa goszczącego oraz przez instytucje kredytowe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Bank krajowy, który zamierza utworzyć oddział na terytorium państwa goszczącego, zawiadamia o tym w formie pisemnej Komisję Nadzoru Finansowego.
Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, powinno zawierać:
nazwę państwa goszczącego, na terytorium którego bank zamierza utworzyć oddział;
nazwę oddziału;
adres oddziału, pod którym możliwe będzie uzyskanie dokumentów dotyczących jego działalności;
program działalności oddziału określający w szczególności czynności, jakie bank zamierza wykonywać poprzez oddział, oraz opis struktury organizacyjnej oddziału;
nazwiska osób przewidzianych do objęcia w oddziale stanowisk dyrektora oddziału i jego zastępcy.
Komisja Nadzoru Finansowego może żądać uzupełnienia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, w zakresie określonym w ust. 2 pkt 2–5.
W terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, lub jego uzupełnienia Komisja Nadzoru Finansowego przesyła zawiadomienie właściwym władzom nadzorczym państwa goszczącego wraz z informacjami o kwocie funduszy własnych i wysokości współczynnika wypłacalności banku, który zamierza utworzyć oddział. O przesłaniu zawiadomienia właściwym władzom nadzorczym Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia zainteresowany bank.
Komisja Nadzoru Finansowego odmawia przesłania zawiadomienia, o którym mowa w art. 48c ust. 1, w przypadku gdy:
nie zostały spełnione wymagania określone w art. 48c ust. 2;
struktura organizacyjna banku lub jego sytuacja finansowa są nieadekwatne do zamierzonej działalności;
zamierzona działalność naruszałaby przepisy prawa;
zamierzona działalność mogłaby okazać się niekorzystna dla ostrożnego i stabilnego zarządzania bankiem.
Komisja Nadzoru Finansowego przesyła zainteresowanemu bankowi decyzję odmowną w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania zawiadomienia lub jego uzupełnienia.
Komisja Nadzoru Finansowego informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o każdym przypadku wydania decyzji odmownej, podając przesłanki jej wydania.
O zamiarze dokonania zmiany w zakresie wskazanym w art. 48c ust. 2 pkt 2–5 bank krajowy powiadamia, w formie pisemnej, Komisję Nadzoru Finansowego i właściwe władze nadzorcze państwa goszczącego, najpóźniej na miesiąc przed dokonaniem tej zmiany. Przepisy art. 48c ust. 3 i 4 oraz art. 48d stosuje się odpowiednio.
Bank krajowy, który zamierza prowadzić działalność transgraniczną, zawiadamia o tym Komisję Nadzoru Finansowego. Zawiadomienie powinno wskazywać każdorazowo czynności wynikające z udzielonego bankowi zezwolenia, jakie bank zamierza wykonywać.
Komisja Nadzoru Finansowego przesyła zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, właściwym władzom nadzorczym państwa goszczącego w terminie miesiąca od dnia jego otrzymania i powiadamia o tym zainteresowany bank.
Komisja Nadzoru Finansowego niezwłocznie powiadamia właściwe władze nadzorcze państwa goszczącego o utracie przez bank krajowy, prowadzący działalność na jego terytorium, zezwolenia na jego utworzenie.
Instytucja finansowa mająca siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może wykonywać na terytorium państwa goszczącego czynności, o których mowa w art. 5 ust. 2 i art. 6 ust. 1 pkt 3, 4, 6, 7 i 8, w zakresie określonym w akcie prawnym o jej utworzeniu, poprzez oddział lub w ramach działalności transgranicznej, pod warunkiem że:
jest podmiotem zależnym od co najmniej jednego banku krajowego podlegającego nadzorowi skonsolidowanemu;
podlega nadzorowi skonsolidowanemu;
faktycznie prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
bank lub banki krajowe, o których mowa w pkt 1, dysponują prawem do wykonywania co najmniej 90 % głosów w organie stanowiącym danej instytucji finansowej;
bank lub banki krajowe, o których mowa w pkt 1, spełniają określone w przepisach ustawy i rozporządzenia nr 575/2013 wymogi dotyczące funduszy własnych, kontroli dużych ekspozycji, limitów wielkości pakietów akcji, płynności oraz ryzyka rynkowego;
bank lub banki krajowe, o których mowa w pkt 1, po uprzednim uzyskaniu zgody Komisji Nadzoru Finansowego, złożą poręczenie, w którym przyjmą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania zaciągnięte przez daną instytucję finansową.
Spełnienie warunków określonych w ust. 1 podlega weryfikacji przez Komisję Nadzoru Finansowego.
W przypadku spełnienia przez instytucję finansową warunków, o których mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego wydaje tej instytucji finansowej zaświadczenie, że spełnia te wymogi.
Instytucja finansowa zawiadamia w formie pisemnej Komisję Nadzoru Finansowego o zamiarze utworzenia oddziału lub prowadzenia działalności transgranicznej na terytorium państwa goszczącego. Przepisy art. 48c ust. 2–4 i art. 48d–48f stosuje się odpowiednio, z tym że Komisja Nadzoru Finansowego:
powiadamia właściwe władze nadzorcze państwa goszczącego o kwocie funduszy własnych zależnej instytucji finansowej i o wysokości skonsolidowanego współczynnika wypłacalności dominującego wobec niej banku lub banków, o których mowa w ust. 1 pkt 1;
dołącza do zawiadomienia zaświadczenie, o którym mowa w ust. 2a;
odmawia przesłania zawiadomienia właściwym władzom nadzorczym także w przypadku, gdy instytucja finansowa nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 1.
W przypadku gdy instytucja finansowa przestanie spełniać warunki, o których mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego powiadamia o tym właściwe władze nadzorcze. Z chwilą powiadomienia działalność wykonywana przez tę instytucję na terytorium państwa goszczącego podlega ustawodawstwu państwa goszczącego.
Działalność instytucji finansowej mającej siedzibę na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, prowadzona na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział lub w ramach działalności transgranicznej, podlega prawu polskiemu od chwili otrzymania przez Komisję Nadzoru Finansowego od właściwego organu nadzoru tego państwa członkowskiego powiadomienia o niespełnianiu przez tę instytucję finansową warunków określonych w przepisach tego państwa, równoważnych do przewidzianych w ust. 1.
Komisja Nadzoru Finansowego może, wobec instytucji finansowej, o której mowa w ust. 1, na wniosek właściwych władz nadzorczych państwa goszczącego, zastosować środki określone w art. 138 ust. 3 pkt 1, 2 i 3a oraz w art. 141 lub zakazać działalności na obszarze państwa goszczącego.
Instytucja kredytowa może wykonywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czynności określone w art. 5 ust. 1 i 2 oraz art. 6 ust. 1 pkt 3, 4 i 6–8 w zakresie wynikającym z zezwolenia udzielonego przez właściwe władze nadzorcze państwa macierzystego.
Do działalności instytucji kredytowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stosuje się przepisy prawa polskiego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
zmiana 11.01.2027brzmienie od 11.01.2027
Do oddziałów instytucji kredytowych przepisy art. 1–7, art. 9–11, art. 40a ust. 1+art. 41j ust. 1, art. 49–70, art. 73–78b, art. 80–95, art. 101–112, art. 112c, art. 112d, art. 124, art. 124a, art. 133 ust. 3–3e, art. 137, art. 138, art. 139 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 141 i art. 171 ust. 4–7 stosuje się odpowiednio.
zmiana 11.01.2027brzmienie od 11.01.2027
W zakresie polityki pieniężnej prowadzonej przez Narodowy Bank Polski, do dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Gospodarczej i Walutowej, oddziały instytucji kredytowych mają takie same prawa i obowiązki jak banki krajowe i oddziały banków zagranicznych+oddziały z państw trzecich.
Oddział instytucji kredytowej może, z zastrzeżeniem ust. 2, rozpocząć działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej najwcześniej po upływie dwóch miesięcy od dnia otrzymania przez Komisję Nadzoru Finansowego od właściwych władz nadzorczych państwa macierzystego następujących informacji:
nazwy i adresu oddziału na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pod którym możliwe będzie uzyskanie dokumentów dotyczących jego działalności;
programu działalności określającego w szczególności czynności, jakie instytucja kredytowa zamierza wykonywać, oraz opisu struktury organizacyjnej oddziału;
nazwisk osób przewidzianych do objęcia stanowisk dyrektora oddziału i jego zastępcy;
wysokości kwoty funduszy własnych instytucji kredytowej i wysokości współczynnika wypłacalności.
W ciągu dwóch miesięcy od dnia otrzymania informacji, o których mowa w ust. 1, Komisja Nadzoru Finansowego może wskazać warunki, które w interesie dobra ogólnego, w szczególności w celu ochrony dóbr konsumenta, zapewnienia bezpieczeństwa obrotu gospodarczego lub zapobieżenia naruszeniom prawa, oddział instytucji kredytowej musi spełniać przy prowadzeniu działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
O zamiarze dokonania zmiany w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1– 3, instytucja kredytowa zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego najpóźniej w terminie miesiąca przed dokonaniem takiej zmiany. Zmiany mają charakter wiążący od dnia otrzymania przez Komisję Nadzoru Finansowego stosownego zawiadomienia od właściwych władz nadzorczych państwa macierzystego. Przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Instytucja kredytowa może rozpocząć działalność transgraniczną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po otrzymaniu przez Komisję Nadzoru Finansowego zawiadomienia od właściwych władz nadzorczych państwa macierzystego, które określa rodzaje czynności, jakie instytucja zamierza wykonywać.
Oddział instytucji kredytowej prowadzący działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do przekazywania Narodowemu Bankowi Polskiemu okresowych sprawozdań ze swej działalności w zakresie i trybie ustalonym na podstawie art. 23 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 2022 r. poz. 2025).
Do instytucji finansowych mających siedzibę w państwach członkowskich, które spełniają wymogi określone w art. 48h ust. 1, przepisy art. 48l i 48ł stosuje się odpowiednio.
Instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej informuje – w sposób, w jaki są podawane informacje o świadczonych usługach – osoby korzystające oraz zainteresowane korzystaniem z jej usług o:
swojej sytuacji ekonomiczno-finansowej;
uczestnictwie w systemie gwarantowania i zasadach jego funkcjonowania, w tym o zakresie podmiotowym i przedmiotowym ochrony przysługującej ze strony tego systemu, wskazując w szczególności:
kwotę określającą maksymalną wysokość gwarancji,
rodzaje podmiotów, które mogą być uznane za uprawnione do otrzymania świadczenia pieniężnego.
W przypadku gdy instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działa pod różnymi znakami towarowymi, informuje ona osoby zainteresowane korzystaniem z jej usług oraz korzystające z nich o przysługującym im jednym limicie gwarancyjnym na środki zgromadzone w tej instytucji.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 1a, instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przed zawarciem umowy rachunku przekazuje osobom zainteresowanym korzystaniem z jej usług, a następnie, nie rzadziej niż raz w roku, osobom korzystającym z jej usług, informacje, w formie arkusza informacyjnego, o którym mowa w art. 318 ust. 3 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji. W przypadku przekazywania informacji przed zawarciem umowy rachunku osoby te potwierdzają jej otrzymanie.
Instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obowiązana jest poinformować osobę korzystającą oraz zainteresowaną korzystaniem z jej usług o braku ochrony gwarancyjnej w przypadku, gdy:
wierzytelność, powstająca w związku z wykonywaniem czynności bankowych, nie będzie chroniona przez system gwarantowania;
w związku z wykonywaniem innej czynności, niż czynność bankowa, instytucja kredytowa wystawia dokument imienny potwierdzający jej zobowiązanie pieniężne;
w związku z usługami świadczonymi przez instytucję kredytową, w szczególności polegającymi na pośredniczeniu w zawieraniu umów, powstają lub mogą powstać jakiekolwiek wierzytelności osób korzystających oraz zainteresowanych korzystaniem z jej usług wobec innego podmiotu, który nie jest objęty systemem gwarantowania.
(uchylony)
Informacje dotyczące trybu i warunków otrzymania świadczenia pieniężnego powinny zostać udostępnione na wniosek osoby korzystającej oraz zainteresowanej korzystaniem z usług instytucji kredytowej.
Wyciąg z rachunku bankowego zawiera informację, czy środki na nim zgromadzone są chronione przez obowiązkowy system gwarantowania depozytów.
Wszelkie informacje udostępniane osobom korzystającym oraz zainteresowanym korzystaniem z usług instytucji kredytowej, stosownie do przepisów ust. 1–2, powinny być podawane w sposób:
w jaki podawane są informacje o świadczonych usługach;
jednoznaczny i zrozumiały.
Informacje o uczestnictwie w systemie gwarantowania nie mogą być wykorzystywane w celach reklamowych i powinny być ograniczone wyłącznie do informacji określonych w ust. 1 i 2.
Zakaz określony w ust. 6 stosuje się również do podmiotów niebędących uczestnikami systemu gwarantowania.
W przypadku gdy instytucja kredytowa prowadząca działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zamierza dokonać zmian prawnych lub organizacyjnych, których skutkiem będzie zmiana systemu gwarantowania, pod ochroną którego znajdują się środki gwarantowane w nim zgromadzone lub ich część, na obowiązkowy system gwarantowania, o którym mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, zawiadamia ona Bankowy Fundusz Gwarancyjny co najmniej 6 miesięcy przed planowaną zmianą.
Rozdział 2bZatwierdzanie działalności finansowych spółek holdingowych oraz finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej
Prowadzenie działalności przez dominującą finansową spółkę holdingową, dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, unijną dominującą finansową spółkę holdingową i unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej wymaga zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Finansowego.
Prowadzenie działalności przez finansową spółkę holdingową i finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej, inne niż określone w ust. 1, wymaga zatwierdzenia prowadzenia działalności przez Komisję Nadzoru Finansowego, w przypadku gdy podmioty te podlegają nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego na zasadzie subskonsolidowanej i do tych podmiotów stosuje się przepisy rozporządzenia nr 575/2013 na zasadzie subskonsolidowanej lub gdy zostały wyznaczone do zapewnienia spełniania przez grupę wymogów ostrożnościowych na zasadzie skonsolidowanej oraz udostępniono im niezbędne środki i upoważniono je do wywiązania się z tego obowiązku.
Komisja Nadzoru Finansowego zatwierdza działalność podmiotów, o których mowa w ust. 1 i 2, w drodze decyzji.
Wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 3, zawiera informacje:
o strukturze organizacyjnej grupy, do której należy podmiot, o którym mowa w ust. 1 albo 2, oraz o podmiotach należących do tej grupy, w tym adresie, siedzibie i rodzaju prowadzonej działalności;
o osobach powołanych na funkcje prezesa i wiceprezesa zarządu spółki albo prezesa i członka zarządu spółki, albo prezesa zarządu spółki i osoby zastępującej prezesa zarządu spółki oraz o spełnieniu przez te osoby wymogów, o których mowa w art. 22aa ust. 1–6, 8 i 9;
niezbędne do oceny, czy zapewnione będzie ostrożne i stabilne zarządzanie bankiem krajowym lub instytucją kredytową, z uwagi na możliwy wpływ podmiotu, o którym mowa w ust. 1 albo 2, na bank krajowy lub instytucję kredytową lub z uwagi na sytuację finansową podmiotu, o którym mowa w ust. 1 albo 2 – w przypadku gdy podmiotem zależnym podmiotu, o którym mowa w ust. 1 albo 2, jest bank krajowy lub instytucja kredytowa, przy czym przepis art. 25h ust. 2 stosuje się odpowiednio;
o wewnętrznej strukturze organizacyjnej grupy i podziale zadań w ramach grupy.
Komisja Nadzoru Finansowego może żądać przekazania przez podmiot, o którym mowa w ust. 1 albo 2, także innych informacji niż określone w ust. 4, niezbędnych do wydania decyzji, o której mowa w ust. 3.
Komisja Nadzoru Finansowego zatwierdza prowadzenie działalności przez podmioty, o których mowa w art. 48q ust. 1 albo 2, w przypadku gdy:
wewnętrzne zasady i podział zadań w ramach grupy zapewniają spełnianie przez finansową spółkę holdingową lub finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej określonych w przepisach rozporządzenia nr 575/2013 wymogów ostrożnościowych na zasadzie skonsolidowanej lub zasadzie subskonsolidowanej oraz przyczyniają się do:
koordynacji podmiotów zależnych finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej, w tym podziału zadań pomiędzy instytucje będące podmiotami zależnymi,
zapobiegania konfliktom wewnątrzgrupowym lub ich rozwiązywania,
realizowania ogólnogrupowych polityk określonych przez dominującą finansową spółkę holdingową lub dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej;
struktura organizacyjna grupy umożliwia sprawowanie nadzoru przez Komisję Nadzoru Finansowego nad bankiem lub domem maklerskim w rozumieniu art. 110a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, będącym podmiotem zależnym lub podmiotem dominującym, który podlega wymogom określonym w przepisach rozporządzenia nr 575/2013 na zasadzie indywidualnej, zasadzie subskonsolidowanej lub zasadzie skonsolidowanej;
zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 22aa ust. 1;
z oceny, o której mowa w art. 48q ust. 4 pkt 3, wynika, że zapewnione będzie ostrożne i stabilne zarządzanie bankiem krajowym lub instytucją kredytową będących podmiotem zależnym finansowej spółki holdingowej lub finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej.
Oceniając spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, Komisja Nadzoru Finansowego bierze pod uwagę:
pozycję finansowej spółki holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w grupie;
strukturę akcjonariuszy podmiotów w grupie;
rolę finansowej spółki holdingowej albo finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej w grupie.
Komisja Nadzoru Finansowego, w drodze decyzji, zwalnia podmioty, o których mowa w art. 48q ust. 2, z obowiązku zatwierdzenia prowadzenia działalności, o którym mowa w art. 48q ust. 2, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
podstawową działalnością finansowej spółki holdingowej jest nabywanie pakietów akcji w podmiotach zależnych, a podstawową działalnością finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej względem instytucji w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nr 575/2013 lub instytucji finansowych jest nabywanie pakietów akcji w podmiotach zależnych;
finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej nie zostały wyznaczone jako podmioty podlegające przymusowej restrukturyzacji w żadnej z grup podlegających przymusowej restrukturyzacji zgodnie z grupowym planem przymusowej restrukturyzacji;
bank, instytucja kredytowa albo finansowa spółka holdingowa będące podmiotem zależnym podmiotu, o którym mowa w art. 48q ust. 2, albo finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3, zostały wyznaczone do zapewnienia spełniania przez grupę wymogów ostrożnościowych na zasadzie skonsolidowanej oraz udostępniono im niezbędne środki i upoważniono je do wywiązania się z tego obowiązku;
finansowa spółka holdingowa ani finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej nie uczestniczą w podejmowaniu decyzji dotyczących zarządzania, decyzji operacyjnych ani decyzji finansowych mających wpływ na grupę lub jej podmioty zależne będące instytucjami w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nr 575/2013 lub instytucjami finansowymi;
nadzór nad grupą sprawowany jest na zasadzie skonsolidowanej.
W przypadku gdy finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej, o których mowa w art. 48q ust. 2, przestaną spełniać warunki, o których mowa w ust. 1, przepisy art. 48q ust. 2–5 oraz art. 48r stosuje się. W takim przypadku finansowa spółka holdingowa oraz finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej niezwłocznie występują z wnioskiem o zatwierdzenie działalności.
Komisja Nadzoru Finansowego, sprawując nadzór skonsolidowany, może zezwolić finansowym spółkom holdingowym oraz finansowym spółkom holdingowym o działalności mieszanej, zwolnionym z obowiązku zatwierdzenia na podstawie art. 48s, na wyłączenie ich z zakresu konsolidacji, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:
wyłączenie to nie wpływa na skuteczność nadzoru nad bankiem lub instytucją kredytową będącymi jednostką zależną lub nad grupą;
finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej nie mają ekspozycji kapitałowych innych niż ekspozycje kapitałowe w banku lub instytucji kredytowej będących jednostką zależną, lub w pośredniej dominującej finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej kontrolujących bank lub instytucję kredytową będące jednostką zależną;
finansowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej nie korzystają w znacznym stopniu z dźwigni finansowej i nie mają ekspozycji, które nie są związane z ich własnością w banku lub instytucji kredytowej będących jednostką zależną, lub w pośredniej dominującej finansowej spółce holdingowej lub finansowej spółce holdingowej o działalności mieszanej kontrolujących bank lub instytucję kredytową będące jednostką zależną.
Komisja Nadzoru Finansowego, co najmniej raz w roku, dokonuje przeglądu podmiotów dominujących instytucji, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia nr 575/2013, w celu weryfikacji, czy podmiot dominujący, podmiot ubiegający się o zezwolenie na podstawie art. 34 ust. 1 albo art. 36 ust. 1 lub podmiot wyznaczony jako odpowiedzialny za zapewnienie przestrzegania przez grupę wymogów ostrożnościowych na zasadzie skonsolidowanej prawidłowo określiły podmiot spełniający kryteria uznania za dominującą finansową spółkę holdingową z państwa członkowskiego, dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej z państwa członkowskiego, unijną dominującą finansową spółkę holdingową lub unijną dominującą finansową spółkę holdingową o działalności mieszanej.
W celu dokonania przeglądu Komisja Nadzoru Finansowego współpracuje z właściwymi władzami nadzorczymi, w przypadku gdy podmiot dominujący lub podmiot wyznaczony jako odpowiedzialny za zapewnienie przestrzegania przez grupę wymogów ostrożnościowych na zasadzie skonsolidowanej, mają siedzibę w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska.
Komisja Nadzoru Finansowego publikuje na swojej stronie internetowej wykaz finansowych spółek holdingowych i finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, których działalność została zatwierdzona zgodnie z art. 48q ust. 3 lub zwolnionych z obowiązku zatwierdzenia zgodnie z art. 48s i co roku go aktualizuje. Jeżeli udzielono zwolnienia z obowiązku zatwierdzenia zgodnie z art. 48s, w wykazie wskazuje się również podmiot wyznaczony jako odpowiedzialny za zapewnienie przestrzegania przez grupę wymogów ostrożnościowych na zasadzie skonsolidowanej.
Banki mogą prowadzić w szczególności następujące rodzaje rachunków bankowych:
rachunki rozliczeniowe, w tym bieżące i pomocnicze, oraz prowadzone dla nich na zasadach określonych w rozdziale 3a rachunki VAT;
rachunki lokat terminowych;
rachunki oszczędnościowe, rachunki oszczędnościowo-rozliczeniowe, w tym rachunki rodzinne, oraz rachunki terminowych lokat oszczędnościowych;
rachunki powiernicze.
Rachunki rozliczeniowe oraz rachunki lokat terminowych mogą być prowadzone wyłącznie dla:
osób prawnych;
jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, o ile posiadają zdolność prawną;
osób fizycznych prowadzących działalność zarobkową na własny rachunek, w tym dla osób będących przedsiębiorcami.
Rachunki oszczędnościowe, rachunki oszczędnościowo-rozliczeniowe oraz rachunki terminowych lokat oszczędnościowych mogą być prowadzone wyłącznie dla:
osób fizycznych;
szkolnych kas oszczędnościowych;
kas zapomogowo-pożyczkowych;
rad rodziców.
Rachunki rodzinne mogą być prowadzone wyłącznie dla osób fizycznych, którym przyznano niepodlegające egzekucji świadczenia, dodatki, zasiłki oraz inne kwoty, o których mowa w art. 833 § 6 i 7 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568, z późn. zm.14)), z wyjątkiem świadczeń alimentacyjnych, zwane dalej „świadczeniami niepodlegającymi egzekucji”.
14) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1841 oraz z 2025 r. poz. 620, 1172, 1302, 1518 i 1661.
Posiadacz rachunku bankowego dysponuje swobodnie środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku. W umowie z bankiem mogą być zawarte postanowienia ograniczające swobodę dysponowania tymi środkami.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do rachunku VAT, o którym mowa w rozdziale 3a.
Bank dokłada szczególnej staranności w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa przechowywanych środków pieniężnych.
Rachunek bankowy, z wyjątkiem rachunku rodzinnego, może być prowadzony dla kilku osób fizycznych, kilku jednostek samorządu terytorialnego, stron umowy o współpracy w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2024 r. poz. 1290 oraz z 2025 r. poz. 769, 1023 i 1668), kilku dobrowolnych funduszy emerytalnych będących funduszami zdefiniowanej daty w rozumieniu ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 427 oraz z 2025 r. poz. 1216) zarządzanych przez jedno powszechne towarzystwo emerytalne albo kilku funduszy inwestycyjnych w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych zarządzanych przez jedno towarzystwo funduszy inwestycyjnych, których jednostki uczestnictwa mogą być nabywane w ramach jednego produktu finansowego oferowanego przez to towarzystwo – rachunek wspólny.
Rachunek wspólny dla jednostek samorządu terytorialnego może być prowadzony wyłącznie w związku ze wspólnym wykonywaniem zadań publicznych, w tym dla realizacji przedsięwzięć współfinansowanych ze środków Unii Europejskiej.
Umowa rachunku wspólnego prowadzonego dla jednostek samorządu terytorialnego powinna określać cel, dla którego rachunek jest prowadzony.
Zasady dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku wspólnym prowadzonym dla jednostek samorządu terytorialnego oraz zasady wypowiadania umowy tego rachunku określa umowa rachunku bankowego.
Rachunek wspólny dla stron umowy o współpracy może być prowadzony wyłącznie w związku z wykonywaniem umowy o współpracy oraz udzielonej koncesji, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze.
W przypadku rachunku wspólnego dla stron umowy o współpracy:
uprawnionym do dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku jest wyłącznie współposiadacz będący operatorem w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze;
współposiadacz rachunku może żądać bieżących informacji o saldzie, okresowych wyciągów bankowych oraz historii rachunku i subkont.
Umowa rachunku bankowego jest zawierana na piśmie.
Umowa rachunku bankowego powinna określać w szczególności:
strony umowy;
rodzaj otwieranego rachunku;
walutę rachunku;
czas trwania umowy;
o ile strony zastrzegają oprocentowanie środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku – wysokość tego oprocentowania i przesłanki dopuszczalności jego zmiany przez bank, a także terminy wypłaty, postawienia do dyspozycji lub kapitalizacji należnych odsetek;
wysokość prowizji i opłat za czynności związane z wykonywaniem umowy oraz przesłanki i tryb ich zmiany przez bank;
formy i zakres rozliczeń pieniężnych dokonywanych na polecenie posiadacza rachunku oraz terminy ich realizacji;
przesłanki i tryb dokonywania zmian umowy;
przesłanki i tryb rozwiązania umowy rachunku bankowego;
zakres odpowiedzialności banku za terminowe i prawidłowe przeprowadzenie rozliczeń pieniężnych oraz wysokość odszkodowania za przekroczenie terminu realizacji dyspozycji posiadacza rachunku.
Umowa rachunku rodzinnego, oprócz elementów określonych w ust. 2, określa również numery rachunków bankowych jednostek wypłacających świadczenia niepodlegające egzekucji, z których dokonywane są wpłaty na rachunek rodzinny. Zaświadczenia o numerach tych rachunków, wydane przez jednostki wypłacające świadczenia niepodlegające egzekucji, stanowią załączniki do umowy rachunku rodzinnego.
Do obliczania należnych odsetek od środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku przyjmuje się, że rok liczy 365 dni, chyba że umowa stanowi inaczej.
W przypadku umowy rachunku bankowego pełniącego funkcję rachunku płatniczego, o którym mowa w art. 2 pkt 25 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się.
Otwarcie i prowadzenie rachunku rodzinnego oraz wypłaty z tego rachunku w banku, w którym rachunek jest prowadzony, są wolne od jakichkolwiek opłat i prowizji. Bank nie pobiera opłat i prowizji za wydanie instrumentu płatniczego do rachunku rodzinnego, jego miesięczne utrzymanie oraz wypłaty z wykorzystaniem tego instrumentu przy użyciu bankomatów tego banku.
Na rachunek rodzinny mogą być wpłacane wyłącznie środki pieniężne pochodzące ze świadczeń niepodlegających egzekucji. Wpłaty na rachunek rodzinny mogą być dokonywane wyłącznie z rachunków bankowych jednostek wypłacających świadczenia niepodlegające egzekucji.
Bank może wydać posiadaczowi rachunku oszczędnościowego oraz posiadaczowi rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej imienną książeczkę oszczędnościową lub inny imienny dokument potwierdzający zawarcie umowy. W nazwie dokumentu należy użyć w odpowiednim przypadku wyrazu „oszczędnościowy”.
Wydanie dokumentu, o którym mowa w ust. 1, zwalnia bank od obowiązku przesyłania posiadaczowi rachunku bankowego wyciągów z tego rachunku.
W przypadku utraty dokumentu, o którym mowa w ust. 1, podlega on umorzeniu.
Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb umarzania dokumentów, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze charakter tych dokumentów oraz słuszne interesy posiadaczy rachunków.
Środki pieniężne znajdujące się na rachunkach oszczędnościowych, rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych oraz na rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych jednej osoby, niezależnie od liczby zawartych umów, są wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego, w każdym miesiącu kalendarzowym, w którym obowiązuje zajęcie, do wysokości 75 % minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773), przysługującego pracownikowi zatrudnionemu w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy.
Środki pieniężne zgromadzone na rachunku oszczędnościowym, rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym oraz na rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej prowadzonym dla kilku osób fizycznych są wolne od zajęcia do wysokości określonej w ust. 1, niezależnie od liczby współposiadaczy takiego rachunku.
Środki pieniężne znajdujące się na rachunkach oszczędnościowych, rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych oraz na rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych pochodzące ze świadczeń, dodatków i zasiłków, o których mowa w art. 833 § 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego i w art. 10 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132, 620 i 1302), oraz świadczeń, dodatków i innych kwot, o których mowa w art. 31 ust. 1, art. 80 ust. 1, art. 81, art. 83 ust. 1 i 4, art. 84 pkt 2 i 3 i art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2025 r. poz. 49 i 1301), oraz środków finansowych na utrzymanie lokalu mieszkalnego w budynku wielorodzinnym lub domu jednorodzinnego, o których mowa w art. 83 ust. 2 i art. 84 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w części przysługującej na umieszczone w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka dzieci i osoby, które osiągnęły pełnoletność, przebywając w pieczy zastępczej, oraz świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. z 2024 r. poz. 1649 oraz z 2025 r. poz. 1302), dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 9 stycznia 2020 r. o dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym dla emerytów i rencistów (Dz. U. z 2024 r. poz. 891), kolejnego w 2021 r. dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 21 stycznia 2021 r. o kolejnym w 2021 r. dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym dla emerytów i rencistów (Dz. U. z 2022 r. poz. 2235), świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 337, 620, 621 i 1301), kolejnego w 2022 r. dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 26 maja 2022 r. o kolejnym w 2022 r. dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym dla emerytów i rencistów (Dz. U. poz. 1358), oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 26 maja 2023 r. o kolejnym dodatkowym rocznym świadczeniu pieniężnym dla emerytów i rencistów (Dz. U. z 2025 r. poz. 183), są wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego.
Środki pieniężne znajdujące się na rachunku będącym przedmiotem blokady rachunku podmiotu kwalifikowanego w rozumieniu art. 119zg pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.15)) nie podlegają zajęciu na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego poza wyjątkami określonymi w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym.
15) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 497, 621, 622, 769, 820, 1203, 1235, 1414, 1417 i 1669.
W przypadku śmierci posiadacza rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej bank jest obowiązany wypłacić z tych rachunków:
kwotę wydatkowaną na koszty pogrzebu posiadacza rachunku osobie, która przedstawiła rachunki stwierdzające wysokość poniesionych przez nią kosztów – w wysokości nieprzekraczającej kosztów urządzenia pogrzebu zgodnie ze zwyczajami przyjętymi w danym środowisku;
kwotę równą wpłatom na rachunki dokonanym przez organ wypłacający świadczenie z ubezpieczenia lub zabezpieczenia społecznego albo uposażenie w stanie spoczynku, które nie przysługiwały za okres po śmierci posiadacza rachunku, wskazaną we wniosku organu wypłacającego to świadczenie lub uposażenie, skierowanym do banku wraz z podaniem numerów rachunków, na które dokonano wpłat.
Kwota wypłacona zgodnie z ust. 1 pkt 1 nie wchodzi do spadku po posiadaczu rachunku.
Bank jest zwolniony od wypłaty pełnej lub częściowej kwoty, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jeżeli przed otrzymaniem wniosku organu wypłacającego świadczenie lub uposażenie dokonał z tych rachunków wypłat innym uprawnionym osobom, które to wypłaty nie pozwalają zrealizować wniosku w całości lub części, oraz w terminie 30 dni od otrzymania wniosku poinformuje o tym ten organ, wraz ze wskazaniem osób, które pobrały wypłaty.
Bank nie odpowiada za szkody wynikające z wykonania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 3. Odpowiedzialność w tym zakresie ponosi organ wypłacający świadczenie lub uposażenie, który wystąpił z wnioskiem.
Posiadacz rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej może polecić pisemnie bankowi dokonanie – po swojej śmierci – wypłaty z rachunku wskazanym przez siebie osobom: małżonkowi, wstępnym, zstępnym lub rodzeństwu określonej kwoty pieniężnej (dyspozycja wkładem na wypadek śmierci).
Kwota wypłaty, o której mowa w ust. 1, bez względu na liczbę wydanych dyspozycji, nie może być wyższa niż dwudziestokrotne przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku, ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za ostatni miesiąc przed śmiercią posiadacza rachunku.
Dyspozycja wkładem na wypadek śmierci może być w każdym czasie przez posiadacza rachunku zmieniona lub odwołana na piśmie.
Jeżeli posiadacz rachunku wydał więcej niż jedną dyspozycję wkładem na wypadek śmierci, a łączna suma dyspozycji przekracza limit, o którym mowa w ust. 2, dyspozycja wydana później ma pierwszeństwo przed dyspozycją wydaną wcześniej.
Kwota wypłacona zgodnie z ust. 1 nie wchodzi do spadku po posiadaczu rachunku.
Osoby, którym na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci wypłacono kwoty z naruszeniem ust. 4, są zobowiązane do ich zwrotu spadkobiercom posiadacza.
Bank jest obowiązany przy zawieraniu umowy rachunku, o którym mowa w art. 56 ust. 1, poinformować w sposób zrozumiały dla posiadacza rachunku o możliwości wydania przez niego dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz o treści art. 56.
W przypadku powzięcia przez bank informacji o śmierci posiadacza rachunku, który wydał dyspozycję wkładem na wypadek śmierci, bank jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić wskazane przez posiadacza rachunku osoby o możliwości wypłaty określonej kwoty.
Małoletni posiadacz rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej może po ukończeniu trzynastu lat swobodnie dysponować środkami pieniężnymi zgromadzonymi na tych rachunkach, o ile nie sprzeciwi się temu na piśmie jego przedstawiciel ustawowy.
Na rachunku powierniczym mogą być gromadzone wyłącznie środki pieniężne powierzone posiadaczowi rachunku – na podstawie odrębnej umowy – przez osobę trzecią.
Stronami umowy rachunku powierniczego są bank i posiadacz rachunku (powiernik).
Umowa, o której mowa w ust. 2, określa warunki, jakie powinny być spełnione, aby środki pieniężne osób trzecich wpłacone na rachunek mogły być wypłacone posiadaczowi rachunku lub aby jego dyspozycje w zakresie wykorzystania tych środków mogły być zrealizowane.
Rachunek powierniczy jest prowadzony w sposób umożliwiający w każdym czasie identyfikację osób trzecich, które wpłaciły środki pieniężne na ten rachunek, oraz obliczenie ich udziału w kwocie zgromadzonej na rachunku powierniczym.
W razie wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko posiadaczowi rachunku powierniczego – środki znajdujące się na rachunku nie podlegają zajęciu.
W razie ogłoszenia upadłości posiadacza rachunku powierniczego – środki pieniężne znajdujące się na tym rachunku podlegają wyłączeniu z masy upadłości.
W przypadku śmierci posiadacza rachunku powierniczego zgromadzone na tym rachunku kwoty nie wchodzą do spadku po posiadaczu rachunku.
Przepisy ust. 3–6 stosuje się w przypadku, gdy powierzenie środków pieniężnych nastąpiło w wykonaniu umowy, o której mowa w ust. 1, z datą pewną.
Umowa rachunku bankowego, którego posiadaczem jest osoba fizyczna, niezawarta w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, ulega rozwiązaniu z:
dniem śmierci posiadacza rachunku albo
upływem 10 lat od dnia wydania przez posiadacza rachunku ostatniej dyspozycji dotyczącej tego rachunku, a w przypadku gdy umowa przewiduje prowadzenie więcej niż jednego rachunku – tych rachunków, chyba że umowa rachunku oszczędnościowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej była zawarta na czas oznaczony dłuższy niż 10 lat.
Dyspozycją, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie jest postanowienie umowne przewidujące, w razie braku wypowiedzenia, odnowienie umowy rachunku bankowego zawartej na czas oznaczony nie dłuższy niż 10 lat. Jeżeli na skutek odnowienia umowa wiązałaby dłużej niż 10 lat od jej zawarcia, warunkiem odnowienia jest wydanie przez posiadacza rachunku takiej dyspozycji. Brak dyspozycji skutkuje wygaśnięciem umowy.
Umowa rachunku oszczędnościowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej zawarta na czas oznaczony dłuższy niż 10 lat może zostać odnowiona, jeżeli posiadacz rachunku wyda taką dyspozycję. Dyspozycją nie jest postanowienie umowne przewidujące, w razie braku jej wypowiedzenia, odnowienie umowy. Brak dyspozycji skutkuje wygaśnięciem umowy.
Jeżeli umowa uległa rozwiązaniu na podstawie ust. 1, uważa się ją za wiążącą do chwili wypłaty przez bank środków pieniężnych osobie posiadającej do nich tytuł prawny, chyba że stan środków pieniężnych na tym rachunku nie przekracza kwoty minimalnej określonej w umowie.
Od dnia wygaśnięcia umowy rachunku bankowego na podstawie ust. 2 albo 3, do dnia wypłaty środków pieniężnych osobie posiadającej do nich tytuł prawny, środki te podlegają waloryzacji o prognozowany w ustawie budżetowej na dany rok średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem. Waloryzacji dokonuje się na ostatni dzień roku kalendarzowego.
Z upływem 5 lat od dnia wydania ostatniej dyspozycji dotyczącej rachunku prowadzonego na podstawie umowy, o której mowa w ust. 1, bank jest obowiązany wystąpić o udostępnienie danych z rejestru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) umożliwiających ustalenie, czy posiadacz rachunku żyje, a w przypadku jego śmierci bank może wystąpić do rejestru PESEL o udostępnienie informacji o dacie zgonu albo dacie znalezienia zwłok. W przypadku gdy umowa przewiduje prowadzenie więcej niż jednego rachunku, termin, o którym mowa w zdaniu pierwszym, liczy się od dnia wydania ostatniej dyspozycji dotyczącej tych rachunków.
Na co najmniej 6 miesięcy przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, bank jest obowiązany poinformować posiadacza rachunku bankowego o skutkach upływu tego okresu.
Z upływem 3 miesięcy od dnia wygaśnięcia umowy rachunku bankowego, o której mowa w art. 59a, zawartej na czas oznaczony, w razie braku wcześniejszej dyspozycji wypłaty środków pieniężnych, bank jest obowiązany wystąpić o udostępnienie danych z rejestru PESEL umożliwiających ustalenie, czy posiadacz rachunku żyje, a w przypadku jego śmierci bank może wystąpić do rejestru PESEL o udostępnienie informacji o dacie zgonu albo dacie znalezienia zwłok. Bank nie ma obowiązku wystąpienia o udostępnienie danych, jeżeli umowa przewiduje prowadzenie więcej niż jednego rachunku i posiadacz tych rachunków wydał w terminie, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dyspozycję dotyczącą tych rachunków.
Po śmierci przedsiębiorcy bank nadal prowadzi rachunek bankowy związany z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością gospodarczą, jeżeli został ustanowiony zarząd sukcesyjny w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170).
W okresie od ustanowienia do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego dostęp do środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym, o którym mowa w ust. 1, oraz prawo do wydawania dyspozycji przysługują zarządcy sukcesyjnemu.
Zarządca sukcesyjny niezwłocznie informuje bank o osobach, które go powołały, a także o osobach, które uzyskały tytuł prawny do spadku po posiadaczu rachunku, o którym mowa w ust. 1.
Jeżeli umowa rachunku bankowego nie stanowi inaczej, ulega ona rozwiązaniu, gdy w ciągu dwóch lat nie dokonano na rachunku żadnych obrotów, poza dopisywaniem odsetek, a stan środków pieniężnych na tym rachunku nie przekracza kwoty minimalnej określonej w tej umowie.
W razie zgłoszenia bankowi utraty dowodu zawarcia umowy rachunku oszczędnościowego, czeku lub blankietu czeku, posiadacza rachunku nie obciążają wypłaty gotówkowe, a także przelewy dokonane na podstawie tych dokumentów w banku prowadzącym rachunek oszczędnościowy, od chwili otrzymania przez ten bank zgłoszenia.
W przypadkach innych niż określone w ust. 1 zasady obciążania posiadacza rachunku za dokonane przez bank wypłaty gotówkowe po utracie przez posiadacza rachunku dokumentów, o których mowa w ust. 1, określa umowa rachunku bankowego.
Umarzanie utraconych dokumentów zawarcia umowy rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej w toku prowadzonej egzekucji sądowej lub administracyjnej z rachunku oszczędnościowego, rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego lub rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej określają przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego i przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Dla rachunku rozliczeniowego bank prowadzi rachunek VAT.
Rachunek VAT jest prowadzony w walucie polskiej.
Dla rachunków rozliczeniowych prowadzonych dla tego samego posiadacza bank prowadzi jeden rachunek VAT, niezależnie od liczby prowadzonych dla tego posiadacza rachunków rozliczeniowych. W przypadku prowadzenia więcej niż jednego rachunku rozliczeniowego dla tego samego posiadacza bank prowadzi, na wniosek tego posiadacza, więcej niż jeden rachunek VAT.
W przypadku rachunków rozliczeniowych prowadzonych przez Narodowy Bank Polski dla tego samego posiadacza Bank ten prowadzi rachunek VAT dla każdego rachunku rozliczeniowego. Narodowy Bank Polski prowadzi rachunek VAT dla więcej niż jednego rachunku rozliczeniowego tego samego posiadacza na jego wniosek lub na podstawie przepisów o finansach publicznych.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do rachunku rozliczeniowego prowadzonego w innej walucie niż waluta polska.
Otwarcie i prowadzenie rachunku VAT nie wymaga zawarcia odrębnej umowy.
Otwarcie i prowadzenie rachunku VAT jest wolne od dodatkowych prowizji i opłat dla banku.
Środki pieniężne zgromadzone na rachunku VAT mogą być, zgodnie z ustaleniami stron, oprocentowane.
Bank informuje posiadacza rachunku rozliczeniowego o numerze rachunku VAT oraz ustalonych zasadach i terminach informowania posiadacza rachunku rozliczeniowego o saldzie na rachunku VAT. Do rachunku VAT nie stosuje się przepisu art. 728 Kodeksu cywilnego.
Bank nie wydaje do rachunku VAT instrumentu płatniczego.
Przepis ust. 1 stosuje się również do rachunku niebędącego rachunkiem rozliczeniowym, jeżeli bank prowadzi go w ramach gospodarki własnej.
Rachunek VAT może być uznany wyłącznie środkami pieniężnymi pochodzącymi z tytułu:
zapłaty kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług, przy użyciu komunikatu przelewu, o którym mowa w art. 108a ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203 i 1541), zwanego dalej „komunikatem przelewu”;
wpłaty kwoty podatku od towarów i usług przez podatnika, o którym mowa w art. 103 ust. 5a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, na rzecz płatnika, o którym mowa w art. 17a tej ustawy, przy użyciu komunikatu przelewu;
przekazania środków z innego rachunku VAT posiadacza rachunku VAT;
przekazania środków z rachunku VAT posiadacza będącego członkiem grupy VAT, o której mowa w art. 2 pkt 47 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
zwrotu:
kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług w przypadkach, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1–3 i ust. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wynikającego z wystawionej przez podatnika faktury korygującej,
różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 6a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przez urząd skarbowy
– przy użyciu komunikatu przelewu.
Rachunek VAT może być obciążony wyłącznie w celu:
dokonania:
płatności kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług z tytułu nabycia towarów lub usług na rachunek VAT,
zwrotu kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług, w przypadkach, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1–3 i ust. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wynikającego z wystawionej przez podatnika faktury korygującej, na rachunek VAT nabywcy towarów lub usług
– przy użyciu komunikatu przelewu;
wpłaty:
na rachunek urzędu skarbowego:
podatku od towarów i usług, w tym podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów, dodatkowego zobowiązania podatkowego w tym podatku, a także odsetek za zwłokę w podatku od towarów i usług lub odsetek za zwłokę od dodatkowego zobowiązania podatkowego,
podatku dochodowego od osób prawnych oraz zaliczek na ten podatek, a także odsetek za zwłokę w podatku dochodowym od osób prawnych oraz odsetek od zaliczek na ten podatek,
podatku dochodowego od osób fizycznych oraz zaliczek na ten podatek, a także odsetek za zwłokę w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz odsetek od zaliczek na ten podatek,
podatku akcyzowego, przedpłat podatku akcyzowego, wpłat dziennych, a także odsetek za zwłokę w podatku akcyzowym oraz odsetek od przedpłat podatku akcyzowego,
należności celnych oraz odsetek za zwłokę od tych należności,
podatku od wydobycia niektórych kopalin oraz odsetek za zwłokę w podatku od wydobycia niektórych kopalin,
podatku od sprzedaży detalicznej oraz odsetek za zwłokę w podatku od sprzedaży detalicznej,
opłaty od środków spożywczych oraz dodatkowej opłaty,
zryczałtowanego podatku od wartości sprzedanej produkcji oraz odsetek za zwłokę w podatku od wartości sprzedanej produkcji,
podatku tonażowego oraz odsetek za zwłokę w podatku tonażowym,
opłaty, o której mowa w art. 9² ust. 11 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2023 r. poz. 2151), dodatkowej opłaty, o której mowa w art. 9² ust. 21 tej ustawy, oraz odsetek za zwłokę od tych opłat,
należności z tytułu składek, o których mowa w art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 350, z późn. zm.16)), oraz należności z tytułu składek, o których mowa w art. 32 tej ustawy, do poboru których obowiązany jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników, o których mowa w ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2025 r. poz. 197, 620, 621 i 1160), oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1461 i 1537), do poboru których obowiązana jest Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;
wpłaty podatku od towarów i usług przez podatnika, o którym mowa w art. 103 ust. 5a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, na rzecz płatnika, o którym mowa w art. 17a tej ustawy, przy użyciu komunikatu przelewu;
wpłaty kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług oraz należności celnych na rzecz przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, przy użyciu komunikatu przelewu;
przekazania przy użyciu komunikatu przelewu kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług na rachunek VAT dostawcy towarów lub usługodawcy przez posiadacza rachunku, który:
otrzymał płatność przy użyciu komunikatu przelewu oraz
nie jest dostawcą towarów lub usługodawcą wskazanym na fakturze, za którą jest dokonywana płatność;
przekazania przy użyciu komunikatu przelewu kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług na rachunek VAT podatnika wskazanego w umowie o nabyciu wierzytelności przez posiadacza rachunku, który:
otrzymał płatność przy użyciu komunikatu przelewu oraz
nie jest dostawcą towarów lub usługodawcą wskazanym na fakturze, za którą jest dokonywana płatność;
zwrotu przy użyciu komunikatu przelewu nienależnie otrzymanej płatności na rachunek VAT posiadacza rachunku, od którego otrzymano tę płatność przy użyciu komunikatu przelewu;
przekazania środków na inny rachunek VAT posiadacza rachunku VAT przy użyciu komunikatu przelewu, w którym posiadacz w miejsce informacji, o których mowa w:
art. 108a ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – wskazuje kwotę przekazywanych środków,
art. 108a ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – wpisuje wyrazy „przekazanie własne”,
art. 108a ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – wskazuje numer, za pomocą którego posiadacz jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług;
przekazania środków przez posiadacza rachunku VAT będącego członkiem grupy VAT, o której mowa w art. 2 pkt 47 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, na rachunek VAT przedstawiciela grupy VAT, o którym mowa w art. 2 pkt 48 tej ustawy, przy użyciu komunikatu przelewu, w którym posiadacz w miejsce informacji, o których mowa w:
art. 108a ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – wskazuje kwotę przekazywanych środków,
art. 108a ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – wpisuje wyrazy „przekazanie – grupa VAT”,
art. 108a ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – wskazuje numer, za pomocą którego grupa VAT jest zidentyfikowana na potrzeby podatku od towarów i usług;
przekazania środków na rachunek wskazany przez naczelnika urzędu skarbowego w informacji o postanowieniu, o której mowa w art. 108b ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
przekazania środków na rachunek rozliczeniowy państwowej jednostki budżetowej, w przypadku gdy rachunek VAT prowadzony jest dla rachunku rozliczeniowego, o którym mowa w art. 196 ust. 1 pkt 2 albo 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483);
realizacji zajęcia na podstawie administracyjnego tytułu wykonawczego, dotyczącego egzekucji należności, o których mowa w pkt 2;
przekazania przez bank środków pieniężnych na prowadzony w tym samym banku wyodrębniony rachunek techniczny służący identyfikacji posiadacza rachunku VAT – w przypadku, o którym mowa w art. 62e ust. 3 pkt 2.
Uznanie i obciążenie rachunku VAT jest dokonywane odpowiednio przez obciążenie albo uznanie rachunku rozliczeniowego posiadacza rachunku VAT prowadzonego w tym samym banku.
W przypadku naliczenia odsetek od środków zgromadzonych na rachunku VAT bank bez odrębnej dyspozycji posiadacza rachunku VAT uznaje kwotą tych odsetek rachunek rozliczeniowy, dla którego jest prowadzony rachunek VAT. W przypadku gdy rachunek VAT jest prowadzony dla kilku rachunków rozliczeniowych, bank uznaje rachunek rozliczeniowy wskazany przez posiadacza tych rachunków.
Przepisów ust. 2 pkt 1 i 3–6a nie stosuje się, jeżeli rachunek odbiorcy jest prowadzony przez instytucję kredytową lub bank zagraniczny, które nie działają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w formie oddziału.
16) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 620, 622, 769, 820, 1083, 1160, 1216, 1409, 1413 i 1423.
W celu realizacji przelewu bank w pierwszej kolejności obciąża kwotą podatku od towarów i usług rachunek VAT nabywcy towarów i usług i uznaje tą kwotą jego rachunek rozliczeniowy zgodnie z komunikatem przelewu.
W przypadku braku środków na rachunku VAT, w celu realizacji przelewu, bank obciąża wyłącznie rachunek rozliczeniowy nabywcy towarów i usług kwotą odpowiadającą wartości sprzedaży brutto wskazanej w komunikacie przelewu.
W przypadku posiadania środków na rachunku VAT w wysokości niewystarczającej na zapłatę kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług wskazanej w komunikacie przelewu, w celu realizacji przelewu, bank obciąża rachunek VAT do wysokości salda na tym rachunku i uznaje tą kwotą rachunek rozliczeniowy nabywcy towarów i usług, na podstawie komunikatu przelewu.
W przypadku posiadania środków na rachunku rozliczeniowym w wysokości niewystarczającej na zapłatę kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży brutto wskazanej w komunikacie przelewu bank nie realizuje przelewu.
Po otrzymaniu środków pieniężnych z tytułu kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług wskazanej w komunikacie przelewu, bank, który prowadzi rachunek rozliczeniowy, obciąża ten rachunek rozliczeniowy kwotą odpowiadającą kwocie podatku od towarów i usług i uznaje tą kwotą rachunek VAT, który jest prowadzony dla tego rachunku.
W przypadku gdy ten sam bank prowadzi rachunek rozliczeniowy dla dostawcy towarów lub usługodawcy oraz nabywcy towarów i usług, bank wykonuje jednocześnie obowiązki określone w ust. 1–5.
W przypadku realizacji przelewu w celu, o którym mowa w art. 62b ust. 2 pkt 2, bank, który prowadzi rachunek rozliczeniowy podatnika, obciąża kwotą wskazaną w poleceniu przelewu rachunek VAT podatnika i uznaje tą kwotą jego rachunek rozliczeniowy.
W przypadku posiadania środków na rachunku VAT w wysokości niewystarczającej na realizację przelewu w celu, o którym mowa w art. 62b ust. 2 pkt 2, bank obciąża rachunek VAT do wysokości salda na tym rachunku i uznaje tą kwotą rachunek rozliczeniowy podatnika na podstawie polecenia przelewu.
W przypadku posiadania środków na rachunku rozliczeniowym w wysokości niewystarczającej na realizację przelewu w celu, o którym mowa w art. 62b ust. 2 pkt 2, bank nie realizuje przelewu.
Bank nie jest obowiązany do sprawdzenia prawidłowości obliczenia kwoty odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług wskazanej w komunikacie przelewu.
W przypadku gdy płatność za fakturę zostanie dokonana na podstawie komunikatu przelewu na rachunek odbiorcy, dla którego bank nie prowadzi rachunku VAT, bank dokonuje zwrotu środków przy użyciu komunikatu przelewu.
W przypadku otrzymania przez bank informacji o postanowieniu, o której mowa w:
art. 108b ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – bank niezwłocznie obciąża rachunek VAT posiadacza rachunku kwotą wskazaną w tej informacji i uznaje tą kwotą jego rachunek rozliczeniowy;
art. 108b ust. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – bank niezwłocznie dokonuje wypłaty kwoty wskazanej w tej informacji w sposób zgodny z ustaleniami stron.
W przypadku gdy kwota wskazana w informacji o postanowieniu, o której mowa w ust. 12, przewyższa saldo środków zgromadzonych na rachunku VAT lub saldo środków znajdujących się, z tytułu ich przekazania z rachunku VAT wskazanego w informacji, na wyodrębnionym rachunku technicznym służącym identyfikacji posiadacza rachunku VAT, bank:
obciąża rachunek VAT do wysokości salda na tym rachunku i uznaje tą kwotą rachunek rozliczeniowy – w przypadku informacji, o której mowa w art. 108b ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
dokonuje wypłaty do wysokości salda na rachunku technicznym odpowiadającego saldu środków przekazanych z danego rachunku VAT – w przypadku informacji, o której mowa w art. 108b ust. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Wykonanie przez bank czynności, o których mowa w ust. 13, uznaje się za wykonanie w całości obowiązku, o którym mowa w ust. 12.
na rachunku rozliczeniowym w wysokości odpowiadającej kwocie podatku od towarów i usług wskazanej w komunikacie przelewu,
na wyodrębnionym rachunku technicznym służącym identyfikacji posiadacza rachunku VAT
– są wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego dotyczącego egzekucji lub zabezpieczenia należności innych niż wymienione w art. 62b ust. 2 pkt 2.
Wierzytelności z rachunku VAT nie mogą być przedmiotem zabezpieczenia rzeczowego.
Przed zamknięciem rachunku rozliczeniowego bank zamyka rachunek VAT, który jest prowadzony dla tego rachunku rozliczeniowego, jeżeli ten rachunek VAT nie jest prowadzony dla innego rachunku rozliczeniowego.
Przed zamknięciem rachunku VAT bank uznaje kwotą środków zgromadzonych na rachunku VAT, na dzień zamknięcia rachunku VAT, wskazany przez posiadacza rachunku VAT jego inny rachunek VAT, prowadzony w tym samym banku.
W przypadku niewskazania przez posiadacza rachunku VAT innego rachunku VAT prowadzonego w tym samym banku, bank przed zamknięciem rachunku VAT:
uznaje rachunek rozliczeniowy, dla którego otwarty jest ten rachunek VAT tego posiadacza, kwotą środków zgromadzonych na rachunku VAT, na dzień zamknięcia rachunku VAT – zgodnie z informacją o postanowieniu, o której mowa w art. 108b ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, albo
dokonuje przekazania środków pieniężnych, zgromadzonych na rachunku VAT na dzień zamknięcia tego rachunku, na prowadzony w tym samym banku wyodrębniony rachunek techniczny służący identyfikacji posiadacza rachunku VAT – jeżeli na dzień rozwiązania umowy rachunku rozliczeniowego, dla którego prowadzony jest ten rachunek VAT, nie posiada informacji o postanowieniu, o której mowa w art. 108b ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do:
rachunków w systemach płatności prowadzonych przez Narodowy Bank Polski;
rachunków, o których mowa w art. 192 ust. 1, art. 196 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust. 2a, art. 200 ust. 1, art. 202 oraz art. 208 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;
rachunków:
prowadzonych przez Narodowy Bank Polski innych niż określone w pkt 1 i 2,
banków prowadzonych przez inne banki,
banków spółdzielczych prowadzonych przez bank zrzeszający,
spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych prowadzonych przez Krajową Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo-Kredytową
– które służą wyłącznie rozliczeniom z tytułu wykonania czynności, do których nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.